Tennisster Annelin Bakker uit Haren kreeg tijdens de training het verlossende telefoontje. ‘Nu kan ik weer verder’

De afgelopen maanden leefde het talent uit Haren, dat in december Nederlands kampioen tot en met 18 werd, tussen hoop en vrees. In een paar maanden tijd had ze tweemaal een stressfractuur opgelopen: eerst eentje in haar voet, waar gips om moest, en vorige maand bleek ook in een ruggenwervel een minuscuul scheurtje te zitten. Overbelasting was de oorzaak, zo zeiden de medici.

Maar twee breukjes in zo’n korte tijd zou dat er wellicht op kunnen wijzen dat de stevige trainingen die een toptennisser ondergaat – speelsters als Annelin staan regelmatig 25 tot 30 uur per week op de baan – misschien wat te veel zouden zijn voor haar lichaam?

Het antwoord kwam ondubbelzinnig, meldt Bakker zelf: nee. Een DEXA-scan in het ziekenhuis Gelderse Vallei in Ede wees uit dat er niets mis is met de dichtheid van haar botten. Ze breken niet voortijdig, om het zo maar te zeggen. ,,Echt geweldig’’, juicht de Harense, die zich sinds dit jaar, met haar HAVO-diploma op zak, helemaal stort op een profcarrière. ,,Ik stond te trainen in het Nationaal Trainingscentrum in Amstelveen, op de baan. Ik dacht: deze moet ik maar even opnemen. Dit was natuurlijk de uitslag waar ik enorm op hoopte. Maar natuurlijk maak je je zorgen, zeker. Gelukkig is er niets aan de hand.’’

Maar die plotse fracturen dan? ,,Domme pech’’, zegt Bakker, ,,zeiden ze in het ziekenhuis. Natuurlijk, het zal misschien wel iets met overbelasting te maken hebben gehad, maar daar komen we waarschijnlijk nooit precies achter. Wat we natuurlijk wel gaan doen is heel rustig weer opbouwen, vooral niet te snel. Ik heb nu een paar weken op een minitennisbaan (alleen in de servicevakken, sb) staan tennissen, maar nu speel ik alweer op een hele baan. We kunnen weer stappen zetten. Heel erg fijn.’’