Tennisser Niels Lootsma maakte de afgelopen week een gedenkwaardige rentree in het profcircuit. Na bijna twee jaar afwezigheid - of vijf, zoals hij zelf rekent – was hij zondag na een weddenschap met de toernooidirecteur een matchpoint verwijderd van de toernooizege in Boekarest.
Lootsma (29), geboren in Groningen, opgegroeid in Leeuwarden, maar altijd Groninger gebleven (‘als ze me Fries noemen, word ik woest’), behoort al vanaf zijn jeugd bij de Nederlandse top.
Winst tegen Griekspoor, toernooizeges met Van de Zandschulp
Hij is met zijn 29 jaar nu één jaar ouder dan Botic van de Zandschulp en twee jaar ouder dan Tallon Griekspoor, de laatste jaren de twee onbetwiste topspelers van Nederland.
Lootsma, wiens broer en poker-/padeltopper Werner ook een goede tennisser was, behoorde tot dezelfde lichting. In 2019 versloeg hij Tallon Griekspoor nog in de eredivisie, met Van de Zandschulp dubbelde hij lange tijd.
Van de 17 dubbeltitels in het profcircuit die Lootsma tot nu toe op zijn naam schreef, won hij er twee met Van de Zandschulp, de Wageninger die zo hard vecht om zich terug te knokken in de mondiale top 100.
Niels Lootsma als 13-jarig talent bij de Windmill Cup, het internationale toptennis-jeugdtoernooi in Leeuwarden. Foto: Catrinus van der Veen
436e van de wereld in 2017
Tot zijn 25ste ging het ook aardig crescendo met Lootsma. Begin 2017 steeg hij als 22-jarige naar plek 436 op de wereldranglijst en leek een doorbraak richting de mondiale top aanstaande, maar daarna verpestten blessures veel. Een hamstringblessure, zijn meniscus en een zware schouderblessure speelden hem parten. ,,En vorig jaar ging ik tijdens het lesgeven op een pilon staan: was mijn voet weer compleet kapot’’, vertelt Lootsma kort na de finale, telefonisch vanuit Boekarest.
Maar opgeven? Zeker niet. Lootsma bleef tennissen, haalde nu en dan ook resultaten en werkte aan zijn herstel. In 2022 haalde hij bijvoorbeeld nog de finale van het NK dubbel, samen met Rodenaar Jarno Jans. Maar daarin moest hij opgeven vanwege een blessure.
Onder vleugels Martin Simek
Weer een blessure. Na 2019 speelde Lootsma in totaal nog vijf ITF-toernooien, maar die rekent hij zelf niet mee. ,,Dat was om even te kijken hoe het er fysiek voorstond’’, zegt de Groninger. In die vijf proftoernooien kwam hij nooit verder dan de tweede ronde van het hoofdtoernooi. Zijn laatste optreden was in 2022 in Haren, waar hij in de tweede ronde van het kwalificatietoernooi roemloos werd uitgeschakeld door de Duitser Philipp Pavlenko, de huidige nummer 1870 van de wereldranglijst.
Momenteel verblijft Lootsma vooral in het zuiden van Italië, waar hij bij de bekende tenniscoach Martin Simek traint, in Calabrië. En dat werpt zijn vruchten af.
Niels Lootsma, (midden) als 18-jarig talent in 1994. Rechts coach Martin Simek, bij wie hij nu weer traint. Links huidig bondscoach Paul Haarhuis. Foto: Werry Crone
Via Roemeense vriendin in Boekarest
In Boekarest wilde Lootsma het deze week maar weer eens proberen. De Roemeense hoofdstad was min of meer bij toeval op Lootsma’s pad gekomen. ,,Ik heb in Italië een Roemeens meisje ontmoet, uit Boekarest. Zij speelt zelf ook als proftennisser en zei: kom naar Boekarest. Zo is het gegaan.’’
Omdat Lootsma geen internationale ranking meer heeft, zou hij in principe helemaal niet kunnen meedoen aan het toernooi. Maar hij regelde het. ,,De toernooidirecteur had er weinig vertrouwen in; hij kende mij natuurlijk niet’’, vertelt Lootsma. ,,Maar hij wilde het wel eens zien of ik een beetje kon tennissen. Hij is ook trainer-coach van een jongen die het goed doet, hij staat nummer 15 van de wereld bij de jeugd. Hij zei: als je van mijn pupil weet te winnen, krijg je een wild card voor het kwalificatietoernooi. Nou, dat lukte, ik versloeg hem met tweemaal 6-2, haha.’’
Winst in kwartfinale tegen Niels Visker
Lootsma versloeg eerst met indrukwekkende cijfers - hij verloor geen set - twee Roemenen en een Italiaan in het kwalificatietoernooi en begon daarna aan zijn triomftocht door het hoofdtoernooi. Daarin verloor hij tot aan de finale ook geen set, al werd het in de kwartfinale kantje boord tegen een andere Groninger die Niels heet: Niels Visker, die nu op plek 592 op de wereldranglijst staat. Lootsma won het Groningse onderonsje in Boekarest met 6-3 en 7-6 (4).
Na die wedstrijd op vrijdag ging hij er, net als zijn naamgenoot, even goed voor zitten. Beide Nielsen zijn namelijk ook fervente FC Groningen-fans en op hun laptop zagen ze de nu al historische 2-0 in Euroborg tegen Roda JC. ,,Ontzettend balen dat ik er niet bij kon zijn’’, zegt Lootsma. ,,Maar top dat ze terug zijn in de eredivisie.’’
Niels Lootsma (rechts) als 18-jarige met Sander Arends (links), de Leeuwarder die een paar jaar geleden de nummer 55 van de wereld in het dubbelspel was. Foto: ANP/Hans Willink
De volgende dag pakte de Groninger de draad weer op en via een zege op de Roemeen Sebastian Gima (6-4, 6-4) sloeg hij zich naar zijn eerste proffinale in bijna vijf jaar. In juni 2019 verloor Lootsma op het ITF-toernooi van Alkmaar de eindstrijd van de Enrico Dalla Valle, nu de nummer 255 van de wereld. In februari van dat jaar had hij overigens in het Kazachse Aktobe zijn derde proftitel in het enkelspel gepakt.
Matchpoint op 6-5 in de tiebreak
In de finale in Boekarest trok de Bulgaar Pyotr Nesterov (ATP-528) net aan het langste eind, maar wat scheelde het... De eerste set was voor Nesterov, de tweede voor Lootsma, die in de tiebreak van de derde set met 5-1 voor kwam te staan en afstevende op een enorme stunt. ,,Toen verloor ik een paar punten op rij, onnodig, maar ook met veel pech. Een bal die een meter achter het net valt, een andere die nog korter valt, dat soort punten.’’
Op 6-5 krijgt Lootsma toch zijn eerste matchpoint, maar dat gaat verloren, waarna Nesterov op 7-6 de partij uitmaakt. ,,Dit is er eentje die ik niet snel vergeet’’, baalt Lootsma. ,,Deze doet echt even pijn. Maar natuurlijk is het mooi dat ik weer eens een finale heb gehaald.’’
‘Top 100 blijft mijn doel’
Als het aan de Groninger ligt, volgen er snel meer. Dankzij zijn finaleplek in de Roemeense hoofdstad stijgt hij vanuit het niets naar een plek rond de 1100 op de ATP-wereldranglijst, waardoor hij op meer toernooien direct in het hoofdtoernooi kan komen. ,,Waar het eindigt? Ik wil nog steeds de top 100 halen, dat blijft gewoon mijn doel.’’
