Kickbokser Michael Duut uit Groningen staat tijdens Glory 85 in Ahoy voor het eerst in anderhalf jaar weer in de ring. 'Er zit een soort storm in mij die eruit moet'

De Groningse kickbokser Michael Duut (33) kan niet wachten om op het grote vechtsportgala Glory 85 in het Rotterdamse Ahoy weer in de ring te staan. Zijn laatste gevecht, waarin de man uit Hoogkerk de Amerikaan John King versloeg, was anderhalf jaar geleden. Zaterdag 29 april is de Marokkaanse-Nederlander Mohamed Amine Duuts tegenstander.

,,Ik voel me supersterk en kan niet meer wachten’’, stelt de Groningse lichtzwaargewicht. ,,Van mij mag het gevecht vandaag al zijn. Ik word ‘s nachts om drie uur al wakker en ben in de kamer aan het schaduwboksen, haha. Hoe dat komt? Ik heb lang niet meer gevochten. Er zit een soort storm in mij en die moet eruit. Ik heb ontzettend veel zin om het te laten zien. Ik wil hierna graag voor de wereldtitel vechten. Dus ik moet deze partij in Ahoy gewoon winnen.’’

Na zijn laatste gewonnen gevecht tegen King in de Gelredome in Arnhem kwam Duut lange tijd niet meer in actie. ,,Ik heb daarna wat blessures gehad. Een paar dingen achter elkaar met mijn lichaam. Maar nu is alles weer helemaal in orde. Ik had wat afgescheurd. Dat moest eerst helemaal genezen.’’

De Groninger kijkt met gemengde gevoelens op zijn gedwongen inactiviteit terug. ,,Aan de ene kant was het heel zwaar en aan de andere kant was het wel eventjes lekker. Ik had rust en hoefde niet steeds boos en gefocust te zijn. Maar nu ben ik eraan toe om te vechten.’’ Duut komt tegen de 26-jarige Mohamed Amine uit Capelle aan den IJssel, die voor Glory zijn eerste gevecht levert, naar verwachting niet voor verrassingen te staan. Er zijn bijna geen kickboksers van wie de stad-Groninger nog geen gevecht heeft bekeken.

,,Het is wel zijn debuut bij Glory, maar Amine heeft zat kickboks- en MMA-wedstrijden gevochten. Ik kan niet heel veel over hem zeggen. Ik vind hem wel een leuke vechter. Iedereen die bij Glory vecht is goed. Hij zal ook op zijn best zijn, maar daar ben ik op voorbereid. Ik heb kei- en keihard getraind en laat niets aan het toeval over. Ik word door heel goede mensen begeleid met mijn kracht- en conditietrainer Hein Brugge, voedingsdeskundige Gino Couperus, manager Reind Duut en m’n kickbokstrainer. Een heel team.’’

Voor Duut, die vanwege zijn dodelijke rechterhand niet voor niets met de vechtersnaam The Dreamcrusher door het kickboksleven gaat, telt maar één zwakke plek bij zijn tegenstander. ,,Zijn kaak natuurlijk, haha. Ik heb maar één klap nodig en dan is het voorbij. Ik ga al uit van drie ronden, maar als ik een opening zie gaat hij eraan.’’

Voor zijn zege op John King verloor Duut een paar gevechten. ,,Daar kijk ik niet meer op terug. We hebben dat bestudeerd en daarna met de overwinning weer rechtgezet. Ik kijk nu alleen maar vooruit. Achteruit kijken heeft helemaal geen zin. Wat geweest is geweest. Ik focus me nu op 29 april. We gaan met alle vechters een mooie avond ervan maken.’’

Duut is van trainer en trainingslocatie gewisseld. Hij vertoefde jarenlang onder de vleugels van Melvin Manhoef in Hoofddorp, maar traint nu bij Faldir Chahbari in Apeldoorn. ,,Ik had het naar mijn zin in Hoofddorp, maar het is hetzelfde als met een relatie: soms is de liefde een beetje over. Ik mag Melvin nog steeds heel graag; hij is gewoon mijn broer. Alleen is op een gegeven moment de chemie op en ga je op zoek naar wat anders.’’

Duut heeft nagedacht over het verschil tussen zijn vorige en zijn huidige trainer. ,,Melvin gaat altijd voor de knock-out, hij is een ko-artiest. Faldirgaat er meer voor dat je de meester in de ring bent. Als ik combineer van wat ik van deze trainers heb geleerd en nog leer moet ik een supercomplete vechter zijn. Zo voel ik me ook. Ik gebruik weer mijn benen en knieën. Ik denk dat ik nu op de top van mijn kunnen zit.’’

Duut, die pas nog een nieuw tweejaarlijks contract bij vechtsportorganisatie Glory ondertekende, is aan zijn laatste jaren in de ring begonnen. ,,Ik ben 33 en heb heel veel ervaring. Ik heb tegenwoordig wat meer rust nodig. Het lichaam herstelt minder snel. Ik moet goed naar mijn lichaam luisteren. Dat heb ik geleerd, maar verder maakt leeftijd niet uit. Conditioneel ben ik supersterk. Eigenlijk ben ik in de kracht van mijn leven en voel me op mijn best.’’

,,De gedrevenheid zit in mij’’, vervolgt hij. ,,Ik ben een geboren vechter. Van kleins af aan, sinds ik vier jaar oud was al. Dat heb ik altijd gehad. Er zit energie in mij. Dat moet eruit. Ik verwacht nog twee jaar door te gaan en ben er nog niet over uit wat ik daarna ga doen. Ik heb een beveiligingsbedrijfje, wellicht ga ik daarin verder. Of lesgeven op een eigen kickboksschool. Dat zien we dan wel. Nu staat het vechten nog op de eerste plaats. Ik kan me nu niet met andere zaken bezighouden. Dat is voor mij niet goed.’’

Wereldkampioen worden is nog steeds het grote doel van de Groninger. ,,Maar dat moet je ook gegund worden. Eerder heb ik een contender-toernooi gewonnen, waardoor ik de uitdager voor de titel werd. Maar de kans op een titelgevecht kreeg ik toen niet.’’ Duut verloor daarna een partij van de huidige kampioen, de Surinamer Donegi Abena na een split decision van de juryleden. ,,Het was toen mijn laatste wedstrijd voor mijn contract afliep. Wellicht ben ik daardoor als verliezer aangewezen. Nu is het tijd om nogmaals tegen hem te vechten. Hij is nu de kampioen en kan ik die gordel van hem afpakken. Voor Glory is dat ook een mooie partij, maar alles valt of staat met de komende wedstrijd. Die moet ik gewoon winnen. Op een spectaculaire manier.’’

Voorlopig staat Duuts leven nog volledig in het teken van het kickboksen. ,,Ik kijk thuis de hele dag naar kickbokswedstrijden. De mensen om mij heen worden er gek van. Maar ik vind dat prachtig en ken alle vechters uit mijn hoofd. Ik weet precies wat ze doen en ben een encyclopedie van het vechten. Een gevecht voelt echt als een kwestie van leven en dood, als een noodsituatie. Je moet alles kunnen verwachten en kalm blijven. Als ik zie dat ik iemand goed heb geraakt, wil ik hem afmaken. Daar komen de mensen ook voor. De tegenstander moet op een brancard eruit. Alles of niets. Eigenlijk heel barbaars om elkaar het licht uit de ogen te slaan. Maar het is toch een sport.’’

De sport heeft Duut de discipline geleerd om juist buiten de ring rustig te blijven. ,,Natuurlijk word ik wel eens uitgedaagd. Niet dat ze denken dat ze kunnen winnen. Want als je met mij begint, is dat zelfmoord. Dan kom je van een koude kermis thuis. Ik doe dit sinds mijn twaalfde en ben getraind om mensen uit te schakelen. Dan is het heel dom om met mij te gaan vechten, haha.’’