Hierom moest spits Kevin van Veen lang nadenken over het aanbod van FC Groningen. 'Dat wil ik niet missen, al belt Real Madrid'

In het netje aan de rand van het pas ingezaaide veld in stadion Euroborg hangen vijftien ballen. Op de vraag of elke bal symbool staat voor een doelpunt van de schoen van Kevin van Veen komend seizoen begint de nieuwe spits van FC Groningen te lachen. ,,Daar kom ik echt niet voor hoor’’, schampert de pas 32 jaar geworden Brabander. ,,Maak er maar dertig van. Dertig plus. Voor minder doe ik het echt niet. Bij Top Oss maakte ik er al zestien voor de winterstop. Toen was ik net twintig jaar.’’

Aan zelfvertrouwen ontbreekt het niet bij de goalgetter, die afgelopen seizoen in Schotland goed was voor 29 treffers. Zover de herinnering strekt durfde nooit eerder een spits van FC Groningen bij zijn presentatie de ambitie uit te spreken om minimaal dertig doelpunten te maken. Meestal leggen aanvallers zich juist helemaal niet vast op een aantal in de wetenschap dat ze daar later keihard op afgerekend kunnen worden.

,,Maar ik zeg gewoon wat ik denk’’, haalt Van Veen zijn schouders op. ,,Ik geef nergens om. In Engeland heb ik mediatraining gehad, maar ik blijf gewoon wie ik ben. Geen saaie gast. Bij Motherwell heb ik vorig seizoen de dertig toch ook bijna aangetikt? Toen stonden we vaak met tien man in ons eigen strafschopgebied. Waarom zou het dan bij FC Groningen in de eerste divisie niet kunnen? Deze club hoort helemaal niet thuis op dat niveau, laten we eerlijk zijn. Wij moeten volgend seizoen kwalitatief gewoon elk team omver lopen.’’

‘Een onafhankelijke spits’, zo omschrijft Van Veen zichzelf. Hij zou prima in staat zijn zijn eigen kansen te creëren, is niet per se afhankelijk van aanvoer van anderen. De Eindhovenaar staat te boek als links- en rechtsbenig, kopsterk, iemand die een vrije trap tegen de touwen kan jagen en ook graag een strafschop binnenschiet. Kortom, een allround spits voor wie FC Groningen met een transfersom van naar verluidt zes ton en een stevig salaris flink in de buidel tast.

En dan te bedenken dat het niet veel had gescheeld of de betaald voetbalcarrière van Van Veen was in de knop gebroken. Hij begon in de jeugd van PSV. ,,Daar werd ik op zeker moment weggestuurd. Ik was altijd de kleinste en meest schlemielige, had een riem om mijn broekje, anders zakte hij af. Ik kwam bij Helmond Sport terecht, maar daar kon ik niet wennen aan de onprofessionele omgeving. Ik maakte er wel mijn debuut onder Jurgen Streppel, maar ik vond het niks.’’

Hij besloot met vrienden en familie bij de amateurs te gaan spelen en verdiende intussen zijn brood als stukadoor. ,,Ik stond om vijf uur, zes uur ‘s ochtends keihard te werken in ijskoude gebouwen. Ik zou het zo weer doen. Ik zeg je heel eerlijk, ik geef niets om geld. Ik ben niet iemand van dikke auto’s en gouden horloges. Dat zal ook nooit veranderen.’’ Net als dat hij, als een van de weinige voetballers, geen enkel plaatje op zijn lichaam heeft laten zetten. ,,Nul. Ik heb er vroeger wel eens over gedacht en mijn broertje zit er helemaal vol mee, maar ik ga niet mee in de hype. Je bent tegenwoordig pas echt speciaal als je helemaal geen tattoo hebt.’’

In het weekend reeg hij bij de amateurs onverdroten de doelpunten aaneen in de hoofdklasse en de topklasse, onder meer onder trainer Hans Kraay bij JVC. Het betaald voetbal begon toch weer te lonken met Top Oss, waar Van Veen er zoals gezegd in één seizoenshelft zestien tegen de touwen schopte en bovenaan de topscorerslijst prijkte. Toen kon hij ineens overal naartoe. ,,Onder meer naar Heerenveen. Daar heb ik toen nee tegen gezegd, waarop zij Henk Veerman haalden. Ik kon overal tekenen en koos voor Engeland en later Schotland, waar ik echt furore heb gemaakt. Ik kan daar niet normaal meer over straat.’’

Van Veen twijfelde lang toen FC Groningen zich meldde. Met de degradatie van de noordelijke voetbaltrots had dat weinig van doen. ,,Hoewel ik wel dacht dat ik de Keuken Kampioen Divisie ontgroeid was, maar FC Groningen is en blijft toch een grote club.’’ Ook met alle rottigheid buiten de lijnen had het wachten op de handtekening van de spits niet veel te maken.

,,Nee, de lastigste afweging voor mij zat hem in mijn privésituatie’’, vertelt Van Veen. Zijn Schotse vriendin Jacolyn is zwanger en blijft achter in Schotland. ,,Ze heeft ook nog haar eigen haarsalon. Ze gaat veel overkomen naar Groningen, maar ze kan zich hier niet permanent vestigen. Dat maakte de afweging wel moeilijk. Toch heb ik uiteindelijk de knoop doorgehakt. We gaan er het beste van maken.’’

Op 17 december is het zover, tenminste, als de kleine zich aan de uitgerekende datum houdt. ,,Dat is in de winterstop, dus dan zou ik mooi terug kunnen vliegen om bij de baby te kunnen zijn. Ik zal in de periode daarvoor ook regelmatig even naar Schotland op en neer gaan. Dat heb ik met de club afgesproken. Sowieso voor de geboorte. Dat ga ik niet missen, al belt Real Madrid. Het is mijn eerste kind. Ook bij de belangrijkste echo’s wil ik aanwezig zijn. Dat is wel begrijpelijk toch? Iedereen bij de club heeft zich over dit onderwerp heel meedenkend opgesteld, anders had ik waarschijnlijk niet eens getekend. Maar nu ik er ben, wil ik FC Groningen terugschieten naar de eredivisie en topscorer worden. Let maar op, ik ga iedereen achter me laten.’’