‘Laat politie en justitie hun werk doen’. Zo luidt de terechte oproep van burgemeester Klaas Sloots in de richting van zijn eigen inwoners. Met andere woorden, stop met het ingooien van ruiten en voor eigen rechter spelen.
Natuurlijk moeten politie en justitie de ruimte krijgen om hun werk te doen. Maar waarom hebben al die instanties die betrokken zijn bij de jeugdhulpverlening hun werk niet gedaan? Hoe kan het dat ernstige meldingen over kindermishandeling, zoals in dit geval, niet zijn opgepakt?
Rechters stellen falen aan de kaak
De basisschool van het zesjarige meisje in Stadskanaal trok vorig jaar al aan de bel. Het is niet voor het eerst dat zulke ernstige signalen niet zijn opgepikt. DVHN schrijft veel over de problemen in de jeugdzorg. Vaak krijgt Jeugdbescherming Noord onder uit de zak, dan moet het Leger des Heils door het stof of erkent de Raad voor de Kinderbescherming dat er grote fouten zijn gemaakt.
Constante is dat het allemaal achteraf gepraat is. Opvallend is dat rechters hun vonnissen gebruiken om ernstig falen als in dit geval aan de kaak te stellen. Dat is een stevig teken aan de wand.
Datzelfde geldt voor het onderzoek dat de Inspectie Gezondheidszorg en Jeugd (IGJ) heeft aangekondigd naar aanleiding van de gebeurtenissen in Stadskanaal. Centrale vraag is waarom er geen melding is gemaakt van de verdenking van ernstige kindermishandeling. Dat is namelijk verplicht.
Noodzaak tot parlementaire enquête
Twee jaar geleden debatteerde de Tweede Kamer over de problemen in de jeugdzorg. Er bleek geen behoefte aan een beknopte parlementaire enquête naar de misstanden. Daar kon je toen al je vraagtekens bij zetten, maar inmiddels kan de kamer er niet meer omheen. Er moet een parlementaire enquête komen naar alles wat er misgaat in de jeugdzorg. En dan geen beknopte, maar een serieuze.
De politiek moet helder krijgen wat er schort aan de zorg voor deze kwetsbare groep. Deugt het systeem niet? Zijn de instanties opgewassen tegen de complexiteit van hun werk? Zijn er voldoende goed gekwalificeerde medewerkers? Krijgen ze voldoende betaald? Is het werk aantrekkelijk genoeg?
Het is dezelfde politiek die in 2015 besloot de jeugdzorg over te laten aan de gemeenten en tegelijkertijd te bezuinigen. Dat blijkt een catastrofale combinatie.
De IGJ zei het al eerder: we kunnen wel toezicht blijven houden, maar het systeem klopt niet. En ze constateert dat de politieke wil ontbreekt om de boel radicaal om te gooien.
Zolang de politiek op z’n handen blijft zitten, verandert er niets. Dan blijven berichten als uit Stadskanaal het nieuws domineren.
