Van het lijstje met vergeten woorden is vellichor mijn favoriet. En cunt heeft na de beursgang van Spacex een nieuwe omschrijving | column Herman Sandman

Er bestaan, ik wist dat niet, ‘mooie maar vergeten woorden’. Kwam voorbij op social media. Ik hou van zulke lijstjes.

Het eerste woord op dat lijstje was apricity. En dat stond voor ‘de warmte van de zon in de winter’. Ik wist niet eens dat er een woord nodig was om dat gevoel te beschrijven.

Wat ik evenmin kende was susurrus. Betekent gefluister, geruis of gemurmel. Mooi ja, maar dan zou ik gefluister, geruis of gemurmel gebruiken. Dat zijn al leuke woorden.

Ingewikkelder wordt het bij lethologica. Het verschijnsel waarbij je een woord vergeet dat je net wilt uitspreken. Wat we allen kennen als het op-het-puntje-van-de-tong-gevoel. Gekmakend.

Een beetje in het verlengde ligt ineffable, over iets wat helemaal niet te beschrijven of te benoemen is. Gebruiken we halcyon, dan gaat het over een kalme, zalige en zorgeloze sfeer uit het verleden.

Via obambulate, dwalen of doelloos rondwandelen en cynosure, een synoniem voor zeg maar het stralend middelpunt, komen we bij mijn favoriet: vellichor. Dat is de vreemde weemoedigheid die een mens kan overvallen in een tweedehands boekwinkel. John Koenig bedachte het voor zijn Dictionary of Obscure Sorrows.

De term mumpsimus blijft actueel, want kan een aanduiding zijn voor iemand die vasthoudt aan verkeerde overtuigingen.

Ik zie soms ook een woord, niet op een lijstje, dat voorzien wordt van een nieuwe betekenis, bijvoorbeeld cunt.

Staat boven een foto van een Zuid-Afrikaanse man in smoking. De tekst luidt: ‘Als je een biljoen dollars hebt in een wereld waarin kinderen sterven dan ben je geen visionair, dan ben je een cunt.’