Alles is op geld te zetten. Het bewijs daarvoor leverde deze week de zelfmoordpreventielijn 113. Iedere suïcide, zo berekende 113, kost de samenleving 2,8 miljoen euro.
Er moeten hulpdiensten aan te pas komen, nabestaanden hebben nog wel eens therapie nodig; kost allemaal geld. En de dode zelf kan niet meer werken en belasting betalen.
Donderdag bleek uit onderzoek van het RIVM, de GGD en het Trimbos-instituut dat maar liefst 97 procent van de Nederlandse studenten zich gestrest voelt. Ruim de helft kampt met psychische klachten en emotionele uitputting, een kwart voelt zich ronduit levensmoe. Staatssecretaris Paul Blokhuis van Volksgezondheid noemt de cijfers ‘reden tot actie’. Wat heet. Al die depressieve jeugd kon blijkbaar nog wel eens een dure grap worden.
De Monitor Mentale gezondheid en Middelengebruik vond plaats ten tijde van de derde coronagolf, en de uitkomsten hebben uiteraard veel met de pandemie en de beperkende maatregelen te maken. Leven achter een scherm, niet kunnen sporten of uitgaan, de avondklok. En op ieder sprankje licht aan het einde van de tunnel volgt onvermijdelijk een persconferentie die alle hoop de kop indrukt. Je zou voor minder emotioneel uitgeput raken.
Tegelijkertijd kan corona nooit het hele probleem zijn, want alarmerende signalen over de mentale gesteldheid van studenten waren er voor 2020 ook allang. Waar ze toen zo doodmoe van werden? Tja, het gewone: prestatiedruk, torenhoge studieschulden, een verziekte huizenmarkt waar je door voornoemde studieschuld geen schijn van kans maakt, een gigantisch en bedreigend klimaatprobleem en een overheid die niets aan dat alles doet. En bij de psycholoog is op z’n vroegst over een half jaar plek.
In het belang van al die lamgeslagen jonge mensen moeten de besmettingen en ziekenhuisopnames omlaag, heel snel. Desnoods met een 2g-model, waarbij alleen gevaccineerde of genezen mensen een coronapas krijgen. Het zijn vooral de ongevaccineerden die de druk op ziekenhuizen doen oplopen; en het is te gek voor woorden om hen een hele generatie te laten gijzelen.
Maar daarna is alles niet zomaar opgelost. Corona is niet zozeer de oorzaak van geestesnood onder jongeren, maar veeleer de katalysator. Het is hoog tijd om de slopende problemen aan te pakken die we ‘gewoon’ zijn gaan vinden.
