Strengere regels voor ‘kidfluencers’. Ook in het Noorden zijn kinderen zichtbaar in online content

Is het een onschuldige hobby, interessante marketing of een vorm van kinderarbeid? Het fenomeen ‘kidfluencers’ is de afgelopen jaren landelijk explosief gegroeid. Daarbij gaat het zowel om kinderen die zelf content maken en kinderen die figureren in content van hun ouders.

Het kabinet wil commercieel vloggen met kinderen tot 16 jaar strafbaar maken door de online content onder de wet op kinderarbeid te laten vallen. Volgens VVD-minister Thierry Aartsen is daar in feite sprake van als kinderen structureel worden ingezet als verdienmodel. De nieuwe wet moet hen beter beschermen.

Het online leven van deze kinderen wordt soms door honderdduizenden kijkers gevolgd. Daarmee zijn ze een interessant marketinginstrument voor bedrijven. Zeker wanneer adverteerders een jonge doelgroep hebben, zoals producenten van speelgoed, kinderkleding en games. Minderjarige contentmakers zijn enorm populair en genereren inkomsten op YouTube, TikTok, Instagram of andere socialmediaplatforms — meestal via advertenties, sponsoring, merchandise of samenwerkingen met merken.

Er zijn al lange tijd zorgen over zogeheten vlogfamilies en jonge influencers. Deskundigen waarschuwen voor de effecten: de privacy van kinderen wordt geschonden en door de psychische druk kunnen ze er ongelukkig van worden. Met de nieuwe wet, die eind dit jaar klaar moet zijn, wil de regering hen beter beschermen. Ouders en kinderen die zich er niet aan houden, kunnen hoge boetes krijgen.

Omdat het fenomeen familievlogs relatief nieuw is, is het lastig te overzien hoe kinderen die hierin opgroeien dit zelf ervaren. In de Verenigde Staten zijn in 2025 de memoires verschenen van Shari Franke (23), de oudste dochter van het YouTube-gezin 8 Passengers. Het kanaal bereikte ruim 2,5 miljoen abonnees en groeide uit tot een van de bekendere familievlogs op het platform. Later kwam het gezin in opspraak vanwege ernstige beschuldigingen van kindermishandeling binnen de gezinssituatie. In haar boek blikt Shari terug op het opgroeien in een publiek online gezin en beschrijft ze de gevolgen daarvan voor haar persoonlijke ontwikkeling en de rol van kinderen in commerciële familievlogs.

In Nederland kwam het onderwerp in 2025 onder de aandacht door een uitzending van het BNNVARA-programma BOOS van Tim Hofman over familievloggers. Daarin werd kritisch gekeken naar de manier waarop kinderen in familievlogs in beeld komen en de vraag in hoeverre zij daarin voldoende worden beschermd. Deskundigen wezen in de uitzending op mogelijke risico’s voor privacy, ontwikkeling en het ontstaan van een verdienmodel waarin kinderen een centrale rol spelen. Ook werd gesproken over de grenzen tussen hobby en werk bij het vloggen met kinderen, en de vraag hoe bestaande regels daarop van toepassing zijn.

Ook in de drie noordelijke provincies zijn voorbeelden te vinden van kinderen die online veel publiek trekken of van influencers die hun kinderen regelmatig in beeld brengen. Daarbij zijn grofweg twee vormen te onderscheiden: kinderen die zelf content maken en daarmee een eigen publiek opbouwen, en kinderen die niet zelf posten, maar wel regelmatig zichtbaar zijn in de content van hun ouders, die daar inkomsten mee genereren.

Een voorbeeld is Elma van Keulen uit Groningen. Ze maakt zogeheten (budget)shoplogs op het gebied van mode, interieur en lifestyle. In een aantal van haar filmpjes op YouTube figureren ook haar kinderen.

Een voorbeeld van een jonge contentmaker is Dex Lageman (10) uit Buinen. Hij trok veel bekijks met filmpjes waarin hij opvallende smaakcombinaties testte. Op Instagram had hij ruim 103.000 volgers en sommige video’s werden miljoenen keren bekeken. Het account werd uiteindelijk verwijderd omdat Dex volgens moederbedrijf Meta te jong was voor het platform.

In Drenthe en Friesland zijn verder vooral kleinere influencers actief. Grote familievlogkanalen zoals de landelijk bekende De Bellinga’s lijken in Noord-Nederland nauwelijks voor te komen.