Globetrotter Durk Pultrum (43) uit Dwingeloo wil 100 landen bezoeken en is al aardig op weg

De een spaart voor een auto of een computer, Durk Pultrum (43) uit Dwingeloo spaart om te kunnen reizen. Begin dit jaar was hij nog vier weken in zes landen in Afrika: „Ik had het zo gepland dat ik vlak voor The Passion weer thuis was. Dat wilde ik niet missen”.

Durk gaat zo’n vijf keer per jaar op reis: „Een grote reis van een paar weken, een iets kortere reis en verder weekenden weg en citytrips. Dan zijn mijn vakantiedagen wel op”. Zijn doel: honderd landen bezoeken. „En ik ben al aardig op weg, want ik heb al negentig landen bezocht. Die laatste tien hoop ik de komende drie tot vijf jaar af te kunnen vinken”, vertelt de medewerker van de retourafdeling van de Jumbo in Beilen.

Durk werd besmet met het reisvirus toen hij, ruim twintig jaar geleden, net van school, werkte op een rondreizende kermis. „In een bibliotheek las ik een boek over Japan en ik dacht: dáár moet ik heen. Een half jaar later zat ik voor het eerst in een vliegtuig, op weg naar de miljoenenstad Tokio. Een hele verandering, want ik woonde toen nog in een dorpje met 600 inwoners en een paar koeien. Ik heb het hele land doorkruist, een heel bijzondere reis.”

Het was het begin van een reisleven dat nu al zo’n twintig jaar duurt en die te volgen is op zijn Instagramaccount (@durk.pultrum). Hij is de enige reiziger in de familie: „Mijn broer is zelfs nog nooit buiten Nederland geweest. Vliegen is voor mij hetzelfde als de bus pakken. Het mooie van reizen is dat je veel van de wereld ziet, in contact komt met bijzondere mensen, leefwijzen en culturen en de meest indrukwekkende dieren en natuur ziet. Ik leer daar veel van. Reizen geeft me een enorm gevoel van vrijheid. Daarom reis ik ook alleen, dan hoef ik met niemand rekening te houden en kan ik mijn eigen plan trekken.”

De Drentse globetrotter heeft alle continenten al eens bezocht, behalve Antarctica: „Op zich zou ik daar wel naartoe willen, maar ik heb er moeite mee om naar dit ongerepte deel van de aarde te reizen. Hoe meer mensen daar naartoe gaan, hoe schadelijker voor de natuur. Ik ben al dicht bij de Noordpool geweest, in Spitsbergen, en daar heb ik al meer dan genoeg sneeuw en ijs gezien. Ik ga liever naar landen waar het warm en aangenaam is, maar naar India hoef ik echt niet meer. Ik werd er heel ziek, het is er vies, druk en het stinkt.”

Een volgende grote reis heeft Durk nog niet gepland: „Dat komt vanzelf wel, ik heb nog genoeg wensen. Tahiti, bijvoorbeeld. En Sint-Helena, de Falklandeilanden, Tibet, Réunion. Als het maar ver weg is of lastig bereikbaar. Sowieso waar het warm is en waar ik in mijn korte broek en T-shirt kan rondlopen, heerlijk.”