Van buiten vinden we Stamp & Stoof in Sleen er niet heel uitnodigend uitzien. Foto: DVHN
Er zijn weinig dingen waar we op een koude winterdag meer zin in hebben dan in een goede stamppot of stoofgerecht. Vandaar dat we een bezoekje brengen aan Gasterij Stamp en Stoof in Sleen.
De tulpjes buiten aan de wand verraden het al: dit wordt een oer-Hollandse avond. Ook binnen blijkt dat te kloppen met klompjes en molentjes als decoratie, André Hazes en Jannes uit de speakers en een stamper aan de muur.
Waar zijn we?
Bij Gasterij Stamp en Stoof in Sleen, gerund door de 26-jarige Vera Bakker. Haar droom om een typisch Hollands restaurant te starten, kwam drie jaar geleden uit. De jonge onderneemster vertelt dat ze boven het restaurant woont.
We moeten toegeven dat het pand (ernaast zit een cafetaria) er vanbuiten niet heel uitnodigend uit ziet. Het gure weer helpt daar niet bij. Binnen is het vanwege de Hollandse aankleding wél erg knus. Al schrikken we een beetje als we naar de wc gaan. Maar daarover later meer.
Het interieur bij Stamp en Stoof is oer-Hollands. Foto: Mediahuis
Hollandse kost op het menu dus?
Inderdaad. Zoals de naam al doet vermoeden, valt hier te kiezen uit een boel stamppot. Maar dan geen voor de hand liggende keuzes als boerenkool of hutspot, maar opties met bijvoorbeeld pompoen, spruitjes of knolselderij. Ook staan er stoofgerechten met vis, vlees of groente, en ‘gewoon’ een hamburger of schnitzel op de kaart.
Het is best gewaagd om je als restaurant op de Hollandse pot te focussen. Toch vinden we het een slimme zet vanwege de vele Pieterpadlopers die in de omgeving verblijven. De etappe van Schoonloo naar Sleen is een van de langste van het pad. We kunnen ons goed voorstellen dat je na een lange wandeling zin hebt in een stevige maaltijd en dus besluit hier neer te strijken.
Waar gaan jullie voor?
In tegenstelling tot de wandelaars, hebben wij slechts een paar meter hoeven afleggen van de auto naar de ingang. Toch hebben we trek in stamppot. Tafelgenote gaat voor een vegetarische optie met kastanjechampignons en kaaskroketten. De smaak van de stamppot is prima, al zijn de in olie gebakken paddenstoelen een beetje flauw.
Ik kies een variant met rode biet, champignons en gebraden kippendij. De stamppot zelf is wederom smaakvol, maar niet heel bijzonder. De gedroogde tomaatjes passen er goed bij. De kip is heerlijk mals en goed gekruid en de hoeveelheid ervan is bovendien niet kinderachtig. We krijgen er salade, heerlijke appelmoes, augurkjes, zure uitjes en piccalillysaus bij. Die vallen in de smaak, al is de saus wat te weinig om te delen.
De gerechten bij Stamp en Stoof zijn mooi opgemaakt en kleurrijk. Foto: Mediahuis
De gerechten zien er kleurrijk uit en zijn mooi opgemaakt. Dat is best knap bij stamppot, die er toch een stuk minder appetijtelijk uitziet als we het zelf maken. Ons valt op dat de prijzen van beide gerechten gelijk zijn. Dat vinden we niet helemaal terecht: de vegetarische variant lijkt ons een stuk goedkoper.
De stamppot vult flink, maar voor een toetje hebben we nog ruimte. Tafelgenote neemt huisgemaakte arretjescake. Die is goed qua smaak, maar ietwat plakkerig. Ik ga voor een bosvruchtensorbet met yoghurtijs en gelei. Hoewel ik een zoetekauw ben, is dat dessert voor mij iets te zoet. Een zuurtje had erbij gepast.
De bosvruchtensorbet bij Stamp en Stoof is behoorlijk zoet. Foto: Mediahuis
Hoe zat het nou met die wc?
Halverwege de avond gaan we een voor een naar het toilet. De wc’s zijn nogal gedateerd en doen denken aan toiletten die je in ouderwetse voetbalkantines ziet. Ergens past dat bij het Hollandse thema. Toch mag het van ons iets gezelliger.
En hoe is de bediening?
We vinden het indrukwekkend hoe de sympathieke eigenaresse op haar leeftijd en in haar eentje de zaak runt. Ze maakt af en toe even een praatje, waaruit we opmerken dat ze dit werk met veel passie doet.
Deze avond zitten een stuk of twintig b&b-houders aan een stamppotbuffet en wijnproeverij. De eigenaresse vertelt dat ze zijn uitgenodigd om ze te bedanken voor het promoten van haar restaurant bij hun gasten.
Halverwege de avond komt de sommelier (die is er voor de gelegenheid) naar ons toe en geeft ons ook een wijntje. Hij vindt het maar sneu dat wij, de twee overige gasten, als enige cola drinken. Erg attent. De rode wijn is heerlijk en past goed bij de stamppot. Zo krijgen we toch nog iets dat niet Hollands is, maar uit Californië komt.
