Bij Proeflokaal Bregje in Meppel krijg je een driegangenmenu voor 20 euro. Is dat wat?

Bij Proeflokaal Bregje. Een keten met vestigingen door het hele land. In het Noorden hebben ze restaurants in Emmen en Meppel. Wij schuiven op een miezerende zaterdagavond aan in die laatste stad. De zaak staat vooral bekend om hun betaalbare menu: drie gangen voor 20 euro (vrijdag tot en met zondag gaan de prijzen iets omhoog, naar 23 euro).

Bregje zit in een groot pand aan de rand van het centrum. De huiskamerachtige inrichting heeft een gezellige, warme uitstraling. Als we binnenstappen is het pand grotendeels gevuld. We krijgen een tafeltje bij het raam, met uitzicht op het grote uithangbord van de Lidl, schuin tegenover. Binnen is het gelukkig een stuk sfeervoller.

Meer dan we hadden verwacht! Onze aanname was dat de keuze voor de drie gangen beperkt zou zijn, zodat het restaurant slim kan inslaan om de kosten laag te houden. Dat hadden we fout.

We tellen elf voorgerechten, dertien hoofdgerechten (het kindermenu niet meegerekend) en nog eens tien toetjes. Van een klassieke mosterdsoep naar Japanse Gyoza en Mexicaanse taco’s. Van kipsaté naar quesadilla en truffelpasta. Van appeltaart tot lavacake en een warme wafel. De keuze is reuze! En dat voor een heel aantrekkelijk prijsje. Kan dat wel goed zijn, vragen we ons af.

We beginnen met een broodje vooraf. Die is prima, niet bijzonder. De pulled chicken taco’s wel. De gefrituurde taco’s zijn lekker knapperig, de kip is goed op smaak en de koolsla zorgt voor een welkome frisse ondertoon. De drie taco’s (van aardige omvang) zijn zo weg. Tafelgenoot: „Hier had ik er wel vijf van kunnen opeten.”

Het vega proeferijtje (een bijzondere combi van mosterdsoep, een soesje met geitenkaascrème en gyoza) blijkt een prima aftrap. De vegetarische gyoza (een Japanse dumpling) mist de structuur van een echt goede versie en is lekker maar wel een tikkeltje flauw. Het soesje is geslaagd, vooral dankzij de lekker smeuïge geitenkaas met wat zoete jam. De mosterdsoep is degelijk.

Voor 5 euro extra kunnen we een extra voorgerecht als tussengerecht bestellen. Dat doen we. Tafelgenoot gaat voor de kipgyoza’s, ik voor de gegratineerde champignons. Ook de met vlees gevulde gyoza’s missen de perfecte structuur, maar zijn wel lekker smaakvol. De champignons zijn in kruidenboter gebakken zonder hun bite te verliezen en afgedekt met kaas. Dat is natuurlijk altijd goed. De toast ernaast vinden we wat overbodig, maar voor de rest een geslaagd gerechtje.

Hier gaan we voor de kipsaté en de vegetarische kebab. Daar krijgen we een flinke portie patat bij. We bestellen ook nog een side salad die we achteraf overbodig vinden – tegen de tijd dat we aan de salade beginnen zitten we al aardig vol. Bij Bregje zijn ze niet zuinig wat de porties betreft.

De kipsaté valt goed in de smaak. Het vlees is lekker mals en sappig, de pindasaus is licht pittig. De kroepoek is heerlijk crunchy. Tafelgenoot heeft z’n bord in recordtijd leeg. De vegetarische kebab weet redelijk in de buurt te komen van de real deal, vooral door een goede kruidenmix. We krijgen er twee pita’s bij om vol te stoppen. Daar gaat het mis.

De pita’s zijn veel te hard gebakken. Het eerste broodje krijgen we nog weg, het tweede – inmiddels afgekoeld en verder uitgehard – laten we liggen, bang om onze tanden te breken. Als we dit melden bij de vriendelijke jongen die onze borden weghaalt, concludeert ook hij: „Dit is een hockeypuck, dat is niet de bedoeling.”

Als dessert gaan we voor een kaasplankje en de lavacake. Het kaasplankje is lekker, maar weinig avontuurlijk. Kazen die je zelf prima uit de supermarkt kan halen. Uitleg over wat er op het bord ligt, ontbreekt. De Luikse stroop is er wel erg lekker bij.

Bij de lavacake vrezen we even: zou ook dit gerecht te lang in de oven hebben gezeten? Maar nee, de lavacake begint gelukkig te druipen zodra we ‘m openbreken. En de smaak is ook nog eens zoals ‘ie moet zijn.

Vriendelijk, overwegend jong en druk. Het eten komt vlot en de lege borden verdwijnen even snel. Het personeel werkt hard, tijd om een kort praatje te maken lijkt er niet te zijn. Gezien de hoeveelheid gasten, snappen we dat. Op de keiharde pita’s komt niemand terug.