Eric uit Noord-Brabant heeft oranje aan, maar dat heeft niets met de wedstrijd te maken. Foto: DVHN
Na de door Nederland verloren penaltyserie tegen Marokko lopen reizigers op het Hoofdstation in Groningen moe en teleurgesteld richting hun treinen. Dit WK is er eentje om snel te vergeten.
Het Nederlands elftal is nog geen uur geleden, uiteraard na penalty’s, uitgeschakeld door Marokko als het spitsuur op het Hoofdstation in Groningen op punt van beginnen staat. In de grote, nieuwe tunnel van het station liggen een paar vlaggetjes op de trap, als stille getuigen van een rampzalige nacht.
Verder herinnert weinig aan de zojuist afgelopen wedstrijd. Vrijwel niemand heeft oranje kleding aan, om van een vlaggetje op de wang maar te zwijgen. Het lijkt nog stiller dan normaal om 7.00 uur. Veel reizigers kijken moe en lusteloos voor zich uit.
De meesten hebben dan ook helemaal geen zin in een praatje. Kiara en Chiara, twee jonge meiden uit Groningen, wel. Zij komen net uit hun werk. Ze hebben via de radio meegeluisterd. „Dat was erg spannend”, zegt Chiara. „Maar we zijn niet zo’n voetbalfans hoor, ik weet niet eens wat buitenspel is. Echt teleurgesteld ben ik dus niet.”
Stille getuigen van een rampzalige nacht. Foto: DVHN
‘De sfeer was heel gezellig’
De 62-jarige Eric vormt de enige oranje uitzondering in de grote grijze tunnel. Hij tuurt naar de poortjes waardoor reizigers naar binnen komen. Hij moet ervoor zorgen dat alle techniek het goed blijft doen en is speciaal daarvoor uit Noord-Brabant komen rijden vanochtend.
„Ik ben inderdaad de enige hier met oranje aan. Net als de bouwlui”, lacht hij. „De wedstrijd heb ik via de radio gevolgd, onderweg hiernaartoe. Wel met een half oor hoor, want ik ben niet zo’n voetbalfanaat.”
Voor Anemiek (25) uit Loppersum ligt dat heel anders. Als een van de weinige mensen loopt zij over het perron in een oranje voetbalshirt. „Ik was al vanaf 22.00 uur in de stad. Eerst bij de Drie Gezusters, Duitsland kijken met een heleboel Duitsers. De sfeer was heel gezellig. Maar ja, die liggen er ook uit.”
Toen het haar te druk en te warm werd in de binnenstad, is Annemiek de wedstrijd van Nederland gaan kijken bij vrienden thuis. „We hebben de hele nacht doorgehaald en zo ons best gedaan, maar helaas mocht het niet baten. Heel jammer. We hebben de kater nog even weggespoeld en nu ga ik met de trein naar huis. Gelukkig ben ik vrij, want ik wil nu heel graag lekker slapen, haha.”
‘Veel teleurgestelde mensen’
Voor het station staat NS-medewerker Ozgur met collega’s te babbelen. Vlak na de penaltyreeks heeft hij meerdere groepen teleurgestelde fans richting de treinen zien lopen.
„Die zagen er moe en chagrijnig uit”, vertelt hij. „En snel geïrriteerd. Na andere wedstrijden ging het er hier een stuk vrolijker aan toe. Maar ach, wij laten onze dag er niet door verpesten.”
René Andelbeek (43) uit Hoogezand denkt er hetzelfde over. Hij staat even verderop een sigaretje te roken, vlak voordat de trein hem naar zijn werk in Utrecht brengt. Even twijfelde hij of hij zijn oranje polo wel aan moest trekken, maar hij heeft dat toch maar gedaan.
René Andelbeek uit Hoogezand. Foto: DVHN
„Ik heb de penaltyserie gezien nadat ik opstond. Ik dacht meteen: ‘dit wordt ’m niet’. Nederland en penalty’s vormen geen gelukkige combinatie. Toen Marokko de eerste miste had ik even hoop, maar al snel ging het weer mis. Heel jammer.”
‘Zoontje baalde enorm’
Vooral de 13-jarige zoon van René baalde enorm van de uitschakeling. „De vorige wedstrijd begon om 1.00 uur, die mocht hij nog kijken. Maar deze wedstrijd mocht hij niet zien. Als Nederland door was gegaan, waren de volgende wedstrijden op een veel gunstiger tijdstip, daarom baalde hij vanochtend enorm.”
René drukt zijn sigaret uit en snelt naar de trein. Het leven gaat door, het werk roept. Over vier jaar hebben we, hopelijk, weer een kans.
