Toyisten Dejo, Obllikal en Clamaoing bij het kunstwerk. Foto: Corné Sparidaens
Artiesten van over de hele wereld werken aan een mega-muurschildering in de Groningse Rivierenbuurt. Half oktober onthullen deze anonieme kunstenaars hun werk.
„Al die automobilisten kijken hiernaar, dat moet wel.” Grijnzend draait Dejo zijn hoofd, van zijn muurschildering in de richting van de drukke Verlengde Hereweg. „Daar gaan ongelukken van komen”, lacht hij.
Kunstenaars Dejo uit Groningen, Clamaoing uit China (maar ze woont in Groningen), Hribso uit Roemenië, Obblikal uit Australië (over de merkwaardige namen later meer) werken sinds begin augustus aan een reusachtig kunstwerk. Hun canvas: de gevel van een huis aan de Hereweg in Groningen, dertien meter breed en vierenhalve meter hoog. Stevig formaat, vindt ook Dejo. „De Guernica (het wereldberoemde schilderij waarop Picasso de gruwelen van de Spaanse burgeroorlog laat zien) is een meter of acht”, zegt hij lachend. En omdat hun werk zo groot is, werken de kunstenaars vanaf een bouwsteiger.
De kunstenaars werken vanachter een groot wit doek. Begin oktober wordt het werk onthuld. Foto: Corné Sparidaens
Felle kleuren
Dejo wijst vanaf die steiger de Rivierenbuurt in „Ik woon hier om de hoek. Een poos geleden zag ik een kunstenaar bezig met een kunstwerk bij de supermarkt. Dat wilde ik ook en ik wist ook wel een gevel.” Hij sloeg aan het bellen en kreeg een enthousiaste pandeigenaar aan de lijn. „Ze zag het helemaal zitten.” En toen begonnen de kunstenaars te schetsen.
Het resultaat: een plan voor een kunstwerk met kleuren, zo fel dat ze bijna pijn aan de ogen doen. Centraal op de gevel staat een hoog figuur. ‘Een alwetende AI-koning’, noemt Dejo hem. Om hem heen zweven tientallen fantasiedieren die zijn versmolten met muziekinstrumenten. Rechts van de koning is Vincent van Gogh te zien. Hij schildert zonnebloemen die van zijn doek af zweven.
Het beeld is kenmerkend voor het toyisme. Deze kunstbeweging ontstond in 1992 in Emmen, maar is actief over de hele wereld. In 2013 beschilderden de toyisten onder meer een verwaarloosde watertoren in de IJslandse stad Keflavík. Heel belangrijk: de leden blijven anoniem en leeftijdloos. Ze dragen maskers en werken onder pseudoniem, vandaar de wonderlijke namen. „Het moet om de kunst gaan”, zegt Dejo. „Niet om de ego’s van de kunstenaars.”
De toyisten laten hun gezicht nooit zien. Foto: Corné Sparidaens
‘Tien lagen voordat het strak is’
De komende weken zijn de toyisten nog aan het schilderen. „Als je een beetje ruig schildert, staat het er met een week wel op”, zegt Dejo. „Maar kijk nou eens naar deze kleur.” Hij wijst naar de oranje baard van Van Gogh. „Deze kleur moet soms wel in tien lagen voordat het écht lekker strak is.”
Begin oktober moet het werk klaar zijn en mag het worden onthuld. De exacte datum is nog niet bekend, want Dejo heeft een truc uitgehaald. „Ik wil dat de burgemeester het opent. Daarom heb ik gezegd dat het van 1 tot en met 15 oktober kan. Dan moet er wel een moment zijn waarop zij tijd heeft.”