Een stadsoppas, kledingzaak en een Engelse boekenwinkel: drie nieuwe zaken in de door leegstand geteisterde Zwanestraat in Groningen. Jonge vrouwen zwaaien daar de scepter. Dit zijn Emma (26), Nora (21) en Esmée (28).
Emma Weinans (26) - Label Em - Zwanestraat 11
Toen Emma na het derde sollicitatiegesprek voor een HR-functie weer in de auto zat, wist ze het. Dit ga ik écht niet doen. Ze studeerde Human Resource Management en een baan in die sector leek een logische stap. Maar stilzitten achter een computer? „Dat kan ik echt niet. Als het aan hen lag was ik aangenomen, maar ik wilde niet.”
Wat ze wel wilde? Een eigen kledingwinkel openen. „Tijdens mijn studie werkte ik in een winkel als bijbaan. En dat was mijn toekomstbeeld. Maar hoe en wat wist ik niet.”
Haar moeder vertelde over het pand in de Zwanestraat. „Ik ging kijken en zag het meteen helemaal voor me. Een betere plek dan dit vind je niet. Het klinkt misschien raar, maar ik vond het spannender om te solliciteren voor die baan dan om hier te beginnen”, zegt ze lachend.
Vorig jaar november opende ze haar eigen kledingwinkel: Label Em. „Ik had al een webshop en mijn ouders leenden mij geld. Daardoor voelde het niet spannend. Ze hebben mij altijd gestimuleerd. Ik denk dat dat erg heeft geholpen. Als het niet lukt, ga ik gewoon wat anders doen.”
Emma (26) opende vorig jaar Label Em in de Zwanestraat. Foto: Corné Sparidaens
Haar leeftijd bepaalt hoe klanten naar haar kijken, merkt ze. „Een man vroeg laatst: ‘Is het moeilijk om in Groningen aan een bijbaan te komen?’ Toen moest ik uitleggen dat dit mijn winkel was. Ik snap het, ik had zo een student kunnen zijn. Maar veel klanten van mijn leeftijd vinden het juist leuk om door mij geholpen te worden.”
Sinds september heeft Emma extra hulp in de winkel voor 12 uur per week. „In het begin werkte ik zeven dagen per week. Nu ben ik meer vrij. Ik had geen verwachtingen, maar het gaat echt goed. Ik hou er gelukkig zelfs wat aan over.”
Esmée Uiterwaal-Eenkhoorn (28) - One More Chapter - Zwanestraat 5
Een eigen winkel openen is voor andere mensen, dacht Esmée. Dat ga ik nooit doen. Maar na een bezichtiging in de Zwanestraat was ze verkocht. ,,Binnen twee maanden heb ik de financiering geregeld en een bedrijfsplan gemaakt.’’ Niet veel later verkocht ze boeken in haar eigen Engelse boekenwinkel One More Chapter. Bij de opening eind augustus stond zelfs een rij voor de deur. „Ik kon mij geen beter begin voorstellen.’’
Engelse boeken zijn tijdens de coronapandemie populair geworden. „Toen ontstond mijn droom om zelf een boekenwinkel te hebben. Natuurlijk moet je over risico’s nadenken. En de concurrentie, vooral online. Maar ik dacht: ik probeer het gewoon. Ik wil niet achteraf denken: had ik het maar gedaan.”
Esmée opende One More Chapter, haar eigen Engelse boekwinkel. Foto: Corné Sparidaens
Ondernemen is haar niet met de paplepel ingegoten. „Maar ik zie ook niet voor me dat ik altijd hetzelfde doe. Volgens mij is dat een generatieding: jobhoppen. Ik heb ook geen idee hoe lang ik dit kan en wil blijven doen.’’
Op dit moment werkt ze nog twee dagen bij de Rijksuniversiteit Groningen, waar ze eerder fulltime werkte. „Ik maak nu 60 tot 70 uur per week. In het begin ga je door op adrenaline, maar mijn hart ligt hier.” Dus stopt ze per februari bij de RUG. ,,Nu heb ik geen financiële druk, maar dat verandert straks. Dat vind ik wel spannend.’’
Tegelijkertijd heeft ze dan meer tijd voor haar winkel. „Ik heb nog zoveel dromen waar ik nu geen tijd voor heb, zoals een community creëren en evenementen organiseren. Wat je aandacht geeft groeit.”
Nora Coopman (21) - Stadsoppas - Zwanestraat 39
Al twee jaar liep Nora met het idee om een Stadsoppas te openen. Een oppasservice waar ouders hun kinderen kunnen achterlaten en niet ver van tevoren hoeven te reserveren. „Ik werkte in de kinderopvang en kwam erachter dat er veel behoefte is aan zo’n concept.”
Nora krijgt in 2024 haar diploma en gaat meteen aan de slag met een plan. Ze onderzoekt vergelijkbare ideeën in Amsterdam en in het buitenland. „Ik ben lang bezig geweest. Ik woonde zelfs een tijdje in Amsterdam om te kijken of ik daar zou beginnen.” Maar Groningen is haar stad. Hier moet het gebeuren. Ze vond een pand in de Zwanestraat. „Binnen twee maanden bezocht ik dit pand en heb ik dit opgezet.”
Nora opende op haar 21ste de eerste stadsoppas van Nederland. Foto: Corné Sparidaens
Zo opent Nora op haar 21ste de allereerste Stadsoppas van Nederland, twee weken geleden „Ik hoor vaak: wat ben je jong. Maar ik denk dat leeftijd niet uitmaakt. Als je weet wat je wilt, weet je het.” Er kleeft ook een risico aan. „Omdat dit concept nieuw is, neem ik een extra gok. Ik kan niet afkijken bij iemand anders. Dat is heel spannend. Maar dit gokje durf ik wel te wagen.”
Als jonge vrouw krijgt Nora ook te maken met vooroordelen. „Soms lopen mensen binnen en vragen ze: werk jij hier? Dan leg ik uit dat de zaak van mij is. Mensen willen mij helpen of vertellen wat ik moet doen. ‘Heb je die verzekering al afgesloten?’, vragen ze bijvoorbeeld. Ja, al twee jaar geleden, denk ik dan. Maar het is goed bedoeld.”
Maar de meeste reacties zijn positief. „Kinderen denken dat dit mijn huis is en zijn blij als ze hierheen mogen. Ik hoop dat ik dit nog lang mag doen.”
