Marit (21) uit Groningen moet met trein naar Limburg, maar grijpt telkens naast stakingsvergoeding NS

Marit reist elke week met de trein van Groningen naar Heerlen, waar ze een minor volgt. „Ik heb best begrip voor de staking. NS-personeel dat staakt voor betere lonen, dat snap ik. Maar een enkele reis naar Heerlen is niet goedkoop. Als student verdien ik geen goud. Dus besloot ik me te verdiepen in de stakingsregeling.”

De eerste weken deed ze zo’n 4,5 uur over de reis naar Limburg, maar nadat het hoofdstation van Groningen eruit kwam te liggen moet ze daar nog eens 10 minuten bij optellen. „Meer reistijd en gesjouw voor mij, maar gezien de toch al lange reis is dat niet zo erg.”

Op de eerste stakingsdag vorige week vrijdag was ze een dag eerder al terug in Groningen, dus had ze nergens last van. Op de tweede stakingsdag afgelopen dinsdag reisde ze een dag eerder al naar het zuiden. „Anders zou ik nooit in Heerlen komen. Alleen was het toen pinkstermaandag. Mijn week-OV voor studenten is op feestdagen niet geldig, waardoor ik moest betalen voor de reis. Jammer, maar ik had ergens gelezen dat je je kosten kunt terugvragen. Dus ik maakte me nog niet druk, ik had tenslotte begrip voor de staking.”

Deze vrijdag wordt er opnieuw gestaakt. NS-personeel heeft het werk neergelegd in zowel Noord- als Zuid-Nederland. Dat heeft gevolgen voor het treinverkeer in het hele land. De staking is georganiseerd door de vakbonden die al maanden onderhandelen over een betere cao en een loonsverhoging. Overigens rijden de treinen van Blauwnet wel gewoon, zoals tussen Emmen en Zwolle.

„Vrijdag de dertiende, misschien had ik dat moeten zien aankomen. Vrijdag les? Dat ging me niet lukken. In het weekend heb ik verplichtingen in Groningen en omdat ik doordeweeks gratis reis, moest ik dus al op donderdag de 12e vertrekken. Wéér een dag eerder.”

De hoogste tijd voor Marit, die ergotherapie studeert aan de Hanzehogeschool, om bij de NS te informeren naar de stakingsvergoeding. „Daar werd me uitgelegd dat ik maximaal 25 euro kan terugkrijgen als ik op de dag van de staking met vervangend vervoer heb gereisd én dat kan bewijzen. Maar dat heb ik dus niet. Het is simpelweg niet mogelijk om op één dag, met alternatief vervoer, van het noorden naar het zuiden van Nederland te reizen. Niet qua tijd, en zeker niet voor minder dan 25 euro.”

Het begrip van Marit voor de staking begint te slijten, zeker met nog eens twee mogelijke stakingen komende maandag en dinsdag in het vooruitzicht. „De NS zegt dat er een vergoeding is voor extra kosten die je maakt door stakingen, maar als je niet kunt reizen op de dag van de staking en dus noodgedwongen eerder gaat, krijg je niets terug. Ik ben geld kwijt, tijd kwijt en ben inmiddels een hoop stress verder. En het ergste? Ik heb geen idee hoe vaak dit nog gaat gebeuren. Vijf stakingen in tien dagen, dat is gewoon niet normaal. Dat klopt toch niet? Wanneer stopt dit?”

Vanwege de dreigende staking maandag pakt Marit zondag de trein naar Heerlen. Daardoor moet ze wel een uur eerder weg van haar werk in een winkel. „Dus ook dat kost me geld. Het is een geluk dat ik familie in het zuiden heb wonen, waar ik altijd terecht kan. Daardoor hoef ik in ieder geval geen hotel te regelen.”