Geen hond op treinstation Assen, op Mannes na dan. ‘Ik heb de staking helemaal gemist, terwijl mijn broer bij de NS werkt’

Personeel van de Nederlandse Spoorwegen staakt vrijdag voor onder meer een hoger loon. Hoewel officieel alleen in Midden-Nederland medewerkers het werk neerleggen, rijden ook elders geen NS-treinen. Dat komt omdat het hart van de organisatie in Utrecht zit, ook de aansturing van de dienstregelingen.

„Ik moet naar Zwolle voor mijn werk”, zegt Hoogevener Wanders. Dagelijks gaat de rijksambtenaar in minder dan een half uur met de trein naar zijn werkplek. „Wat ik vind van de staking? Dat NS-personeel een betere CAO wil snap ik wel, maar voor mezelf vind ik het vervelend. Ik doe nu drie kwartier langer over een stukje van normaal gesproken 25 minuten.”

Iets later dan normaal gesproken zijn ochtendtrein vertrekt, pakt Wanders nu de bus naar Hardenberg. „Daar stap ik dan in de trein naar Zwolle, want die blauwe treinen rijden wel gewoon, hè!”

Bij Arriva, waar hij op doelt, wordt inderdaad niet gestaakt. Een aangename meevaller voor Jo-Ann (23) uit Delfzijl. „Ik was gisteravond al aan het uitzoeken hoe ik vandaag met de bus in Groningen moest komen, toen mijn oma appte: ‘Lieverd, de treinen van Arriva rijden gewoon, hoor!’ ”, zegt ze stralend op een vrijwel uitgestorven stationsplein in Groningen.

Hard lachend: „Mijn oma weet hoe ik ben; een beetje chaotisch.” Ze is nu lopend onderweg naar haar werkplek bij KPN, naast het station. „Heerlijk dit. Kan ik zo meteen mooi stoer doen op het werk dat ik wél met de trein ben.”

‘In verband met staking treinpersoneel zijn wij vandaag geopend van 6.30 uur tot 13.00 uur’ staat op een briefje op de deur van de stationsrestauratie in Hoogeveen. Normaal gesproken zou medewerkster Jeannette de StationsHuiskamer tot zes uur ‘s avonds open houden, maar dat heeft nu geen zin, denkt ze. „Ik verwacht weinig drukte. De stakingen zijn duidelijk aangekondigd.”

Om tien over half zeven heeft ze twee klanten geholpen. „Het is echt uut-estörven”, zegt een man die aan de stamtafel de krant zit te lezen. „Doe ik alle dagen even voor ik naar mijn werk ga.” Lachend zegt hij: „Niet met de trein nee, ik ben op de fiets.”

Leon Koopman (25) uit Assen moest vrijdag eerder zijn bed uit vanwege de treinstaking. Om half acht staat hij te wachten op de bus naar Groningen. „Ik werk op de klantenservice bij het Waterbedrijf Groningen en ga vier keer per week met de trein op en neer.”

Dat er gestaakt wordt, wist Koopman pas donderdagavond. „Ik kwam erachter doordat een collega vroeg hoe ik vandaag naar het werk ging. Het nieuws over de staking had ik helemaal gemist. En dat terwijl mijn broer bij de NS werkt en mijn zwager ook”, grijnst hij.

De kans bestaat dat hij binnenkort nog een keer met de bus moet, want als de CAO-eisen van de vakbonden na vrijdag niet worden ingewilligd, dreigen opnieuw stakingen, ook in de regio Noord-Nederland.

Stationshond Mannes kijkt in de Drentse hoofdstad uit op een vrijwel leeg plein voor de stationshal. „Verder geen hond te bekennen”, merkt fotograaf Marcel op, nadat hij lege perrons heeft vastgelegd. Na een tijdje rondlopen gaat er dan toch een man - oortjes in en flinke tas op de rug - het perron op, om even later weer in de stationshal terug te keren. Hij wil niet met de verslaggever praten, maakt hij bijna geluidloos kenbaar.

„Ik wist dat de treinen niet rijden, maar ik moest hier wel zijn, omdat ik rijles heb”, zegt justitiemedewerker Anouk Alberts (25) uit Groningen. Ze lest in haar voormalige woonplaats Assen, omdat de wachtlijst daar minder lang is dan in Groningen, legt ze uit. „Een vriendin die vroeg naar het werk moest, heeft me hier net afgezet. Hoe ik terug kom in Groningen, moet ik nog uitzoeken.”