De Torenstraat in het centrum van Winschoten op de koopavond, afgelopen vrijdagavond. Door toenemende overlast zouden steeds meer mensen zich er niet veilig voelen. Foto: Huisman Media
Ondernemers in Winschoten willen meer toezicht in het centrum. Jongeren zouden steeds meer overlast veroorzaken. „Fatbikes trekken zich nergens iets van aan.”
De brandbrief die de City Club Winschoten naar het college van B en W heeft gestuurd, liegt er niet om. De overlast in het winkelhart neemt toe. Ondernemers en het winkelend publiek zouden zich niet meer veilig voelen. Vooral tijdens koopavond, op vrijdag, gaat het mis.
Er moet snel meer en strenger toezicht komen, vindt de club. ,,Het is wachten op een eerste slachtoffer,” vreest voorzitter Bram de Raad van de organisatie.
Deze vrijdagavond lijkt het vooral de regen die de koopavond in Winschoten parten speelt. Slechts weinigen trotseren de buien en de snel invallende duisternis om iets aan te schaffen in het centrum. Jongeren zijn er ook nauwelijks op straat.
Niet fijn voor voetgangers
Koos te Velde (66) uit Winschoten legt de boodschappen in zijn auto aan de kop van de Venne. ,,Ik voel me hier niet onveilig, hoor. Met die overlast valt het wel een beetje mee, denk ik. Maar overal is wel eens iets. En die mensen op die fatbikes rijden inderdaad wel overal keihard doorheen. Ik kan me voorstellen dat dat voor voetgangers helemaal niet fijn is.”
Een 14-jarige jongen hangt even verderop verveeld op zijn (’gewone’) fiets. Hij wacht op een vriend. Snapt hij de klachten over toenemende onveiligheid door jongeren in het centrum? ,,Ik veroorzaak nooit overlast”, zegt hij na enig nadenken. ,,Maar er is wel eens rotzooi met jongeren, er wordt wel eens geslagen. En er wordt nu weer meer vuurwerk afgestoken. Dat heb je in deze tijd van het jaar.”
Ook de 64-jarige Winschoter die even verderop een paar collega’s uitzwaait, ziet dat de overlast toeneemt. ,,Net als overal. Het was vroeger wat gemoedelijker met elkaar. De mensen hebben tegenwoordig vaak zulke korte lontjes. Hier ook. In de dertien jaar dat ik in Winschoten woon heb ik hier het gedoe ook zien toenemen. Vooral met die fatbikes, die trekken zich nergens iets van aan. Die scheuren overal doorheen.”
Donkere etalages
Lopende door de Venne valt op dat delen van die straat nogal slecht worden verlicht. Leegstaande winkels met donkere etalages werken evenmin sfeerverhogend.
Een winkelier, die liever niet met haar naam en haar zaak in DVHN wil, bevestigt de toenemende problemen door jongeren in het Winschoter winkelgebied. Dat ziet ze zelf en ze hoort het ook van de klanten.
,,Het is erger dan een paar jaar geleden. En het isook niet één bepaalde groep die voor het gedoe zorgt. De fatbikes zorgen echt met stip voor de meeste overlast, dat zie ik wel. Het zijn niet alleen jongens op fatbikes, hoor. Je ziet ook meisjes strak in de make-up die keihard door de winkelstraat scheuren op hun fatbike. In deze straat mag je helemaal niet fietsen, het is voetgangersgebied. Maar als je er iets van zegt, krijg je een heel grote mond terug.”
Voelt ze zich minder veilig dan voorheen? ,,Ja, ik voel me niet altijd op mijn gemak als ik ‘s avonds de winkel heb gesloten en naar huis moet. In het donker vind ik het hier zeker niet altijd prettig op straat.”
Overlastgevers ontspringen de dans
Kan meer handhaving de gesignaleerde problemen oplossen? Ze haalt haar schouders op. ,,Op de een of andere manier ontspringen degenen die voor de problemen zorgen altijd de dans. Het is net of de handhavers er altijd op het verkeerde moment zijn.”
Twee zussen van 18 en 13 jaar hangen op een bankje nabij winkelcentrum ‘t Rond. Daar zouden ze ‘s avonds laat zeker niet gaan zitten, zeggen de meiden direct. ,,Dan is hier altijd wel wat aan de hand. Dan is het echt niet veilig.”
Ook zij wijzen naar de fatbikes. ,,Bepaalde types doen daar altijd heel stoer op. Ze rijden soms keihard met die dingen langs mensen die in de winkelstraten lopen. Echt niet normaal,” zegt de oudste.
Ze heeft die woorden nog niet uitgesproken, of er scheert een fatbike voorbij, met daarop drie jonge jongens. Luid lachend en roepend verdwijnen ze in de duisternis.