Het door de gemeente gerealiseerde voetbalveldje in de wijk Tersluis in Meerstad. Eigen foto
Al jaren zeggen bewoners van de buurt Tersluis in Meerstad tegen de gemeente dat ze graag een voetbalveldje willen. Na vijf jaar staan er eindelijk twee doeltjes. Midden in de modder. En naast een sloot. „Hier laat je kleine kinderen niet voetballen.”
Begrijp me niet verkeerd, zegt Marcel Meiring (40), inwoner van Tersluis in Meerstad. „Het is hier hartstikke fijn wonen. Er is rust, ruimte en veel groen. Maar ik vraag me wel af waarom het voor de gemeente zo moeilijk is om een klein voetbalveldje te realiseren.”
Meiring kwam vijf jaar geleden met zijn vrouw en zoons aan de Vossenburglaan in de wijk wonen. Een paar maanden geleden zijn ze verhuisd naar Het Spui, tweehonderd meter verderop. „Mijn zoons van 10 en 12 jaar vinden het al vijf jaar jammer dat ze in de buurt geen balletje kunnen trappen.”
Wel speeltoestellen, geen doeltjes
De buurt was nog in ontwikkeling toen het gezin er kwam wonen. Er zouden zo’n drie speelveldjes komen, zei de gemeente destijds. Buurtbewoners konden hun wensen daarvoor via een enquête doorgeven. „Van de mensen die ik ken heeft bijna iedereen aangegeven iets met voetbal te willen. Zeker een man of twintig.”
De drie speelveldjes zijn inmiddels gerealiseerd, maar zonder doeltjes. „Ze zijn heel leuk geworden hoor, maar op een zekere leeftijd zijn kinderen klaar met die speeltoestellen. Er komen steeds meer tieners in de buurt, dan is een voetbalveldje toch iets waar ze zich langer kunnen vermaken.”
Er zijn in Meerstad wel voetbalveldjes, maar die liggen ver van Tersluis af, zegt Meiring. „Tegen het Grunopark ligt er een, maar dat is helemaal aan de andere kant van Meerstad. Inmiddels kunnen mijn zoons daar wel zelf heen, maar toen ze 5 en 7 waren niet.”
‘Het past niet in de plan van de architect’
Na het plaatsen van de speelveldjes hebben buurtbewoners zestig handtekeningen verzameld voor een voetbalveldje. Ook zijn er tekeningen bij de gemeente ingediend met plekken waar in hun ogen een veldje gerealiseerd kan worden. „Keer op keer kregen we te horen dat we terug zouden worden gebeld, dat erover werd gesproken of dat het niet paste in het plan van de architect. Op een gegeven moment dacht ik, laat maar.”
Tot er deze week een foto werd gestuurd in een Whatsappgroep met de voormalige buren van Meiring. „Ze staan er eindelijk, stond erbij.” Maar blij is de buurt allerminst. „Het zijn inderdaad doeltjes, maar ze staan in de blubber naast een sloot. Als je een keer mis schiet, ligt je bal in het water.”
Het is geen plek waar je kleine kinderen laat spelen, vindt Meiring. „Het is natuurlijk een beetje Meerstad-eigen dat er veel water is, maar zet er dan op z’n minst een kleine omheining omheen.”
‘Dit geloof je toch niet’
En daar denken veel mensen net zo over, blijkt als hij een foto van het veldje op LinkedIn plaatst. „Vijf jaar later is het dan eindelijk gelukt – er is een plek gerealiseerd om te voetballen”, schrijft hij erbij. „Alleen... kijk even naar de foto. Dit geloof je toch niet.”
De post telt meer dan tweehonderd likes en ruim vijftig reacties. De meeste mensen zijn het met hem eens. Een enkeling snapt niet waar hij over zeurt: „Toen ik een klein kind was hadden we geen aangelegde voetbalvelden in een wijk”, schrijft iemand. „We voetbalden op straat tussen garageboxen. Of we zochten een stukje gras op bij een bejaardentehuis. De bomen fungeerden als doel. Of anders jassen op de grond. Om maar niet te spreken over het aantal malen dat je in hondenstront stapte of gleed.”
Tuurlijk, reageert Meiring, „jassen neerleggen kan altijd en overal, maar ik denk wel dat er vroeger minder verkeer reed. Er moet wel een plek zijn waar dat veilig kan. Nu voetballen er weleens kinderen op de Wierdijk, maar dan staan ze midden op straat. In een andere straat maait een buurman regelmatig het gras van het veldje tegenover zijn huis, zodat kinderen kunnen voetballen met pionnen of jassen. Maar in een buurt die zo kinderrijk is, en ook zo wordt verkocht, is een kleine omheining om een veldje met twee doeltjes toch niet zo’n gek idee?”
Gemeente werkt aan een oplossing
De gemeente Groningen laat in een reactie weten dat er in de plannen voor speelplekken geen ruimte was voor een volwaardige voetbalvoorziening. ‘Op verzoek van bewoners is de speelplek aan de Ringdijk uitgebreid met twee voetbaldoeltjes, zodat kinderen toch kunnen voetballen.’ De huidige omstandigheden zijn verre van ideaal, begrijpt de gemeente. Het was de bedoeling dat er hekjes achter de doeltjes zouden komen, om te voorkomen dat ballen makkelijk in de sloot terechtkomen. ‘Deze hekjes zijn destijds niet geplaatst en inmiddels blijkt ook dat het veld natter is dan verwacht’. De gemeente werkt aan een oplossing: er worden plannen uitgewerkt om drainage aan te leggen en alsnog hekjes te plaatsen. De gemeente hoopt die werkzaamheden nog dit jaar uit te voeren.
