De bus levert in hartje Pieterburen voornamelijk Pieterpadlopers af. Foto: Anjo de Haan
De laatste zeehonden vertrekken donderdag uit de zeehondencrèche in Pieterburen. Ze verhuizen naar het Wereld Erfgoed Centrum Waddenzee in Lauwersoog. Wat blijft er over van Pieterburen nu de grootste publiekstrekker is verdwenen?
Bus 68 stopt in het hart van Pieterburen. Er stappen tien mensen uit. Allemaal met wandelschoenen aan. Ha, Pieterpadlopers. Onder hen twee mannen uit Eindhoven. ,,Zo, het openbaar vervoer hebben we gehad. Eerst koffie.” Ze stappen restaurant Waddengenot binnen. Zijn ze eerder in Pieterburen geweest. ,,Jazeker, in de zeehondencreche, met de kinderen. We stonden op een camping in de buurt.”
Lenie ‘t Hart
Als je aan Pieterburen denkt, wat zeg je dan? ,,Lenie ‘t Hart”, zegt een van de mannen. Zij richtte in 1971 de zeehondencrèche op en heeft het dorp op de kaart gezet. Maar de crèche is begin januari voor publiek gesloten en de laatste der zeehonden verhuist donderdag naar het gloednieuwe Wereld Erfgoed Centrum Waddenzee in Lauwersoog.
Altijd een foto waard in Pieterburen, startpunt Pieterpad. Foto: Anjo de Haan
,,Is de zeehondencrèche dicht dan?”, vraagt een van de drie dames uit Noord-Holland die op het punt staan aan de eerste etappe van het Pieterpad te beginnen. ,,Ik wilde nog even kijken. Nou ja, we zijn al laat en moeten nodig beginnen met wandelen.”
Het Pieterpad brengt veel toeristen naar Pieterburen. Goed voor een kop koffie, soms een lunch én een overnachting, zegt Anita Klont, mede-eigenaar van Waddengenot. Daaronder vallen behalve een restaurant, ook een hotel met grandcafé en appartementen in Pieterburen. ,,We merken dat sinds de sluiting van de zeehondencrèche er weinig reuring meer in het dorp is. Veel bezoekers liepen het dorp in om wat te eten en te drinken.”
Medewerkers van Waddengenot lopen de straat over in Pieterburen. Foto: Anjo de Haan
Klont is in Pieterburen geboren. ,,In 1971, het jaar dat het zeehondencentrum is geopend. Ik weet niet anders dan dat de opvang er is. Mijn ouders wonen naast de parkeerplaats van de crèche. Die zeggen dat het zo rustig is. Ze hadden altijd zo’n kraampje met zelfgemaakte jam buiten staan. Er komt geen mens meer langs.” Maar gelukkig zijn het Pieterpad en het wadlopen er nog, twee andere toeristische trekpleisters van Pieterburen. ,,Wij bieden arrangementen aan. Regelmatig komt er een bus met dertig mensen langs. Die slapen bij ons.”
Domies Toen
Maar er is veel meer te doen in Pieterburen hoor, zegt voorzitter Rita Vegter van Dorpsbelangen. ,,We hebben Domies Toen nog, de Petruskerk, het bezoekerscentrum Waddenkust en de camping. En Waddenmarkt op zondag.” Vegter maakt zich wel zorgen om wat er met de gesloten zeehondencreche gaat gebeuren. Dat is eigendom van de crèche, maar nog niet verkocht.
Cindy Jager (links) en Sandra Schepel uit Groningen overnachtten in Pieterburen en tonen kruikje Zeehondentraan, een kruidenlikeur gebrouwen voor het verdwijnen van de zeehondencrèche. Foto: Anjo de Haan
Samen met de gemeente Het Hogeland werkt een bewonersgroep aan een nieuwe bestemming voor het zeehondencentrum. De voorkeur van Pieterburen gaat uit naar woningen, blijkt uit een inventarisatie. Vegter: ,,Woningen voor jongeren en ouderen staan met stip bovenaan. Die willen graag in ons dorp blijven wonen. Gelukkig hebben we nog een basisschool. Zo houden we het dorp leefbaar. Maar ja, wij zijn geen eigenaar van de crèche. Daar horen we niets van.”
Wat is er te doen in Pieterburen?
Startpunt van het Pieterpad, wandelroute van bijna 500 kilometer naar Pieterberg bij Maastricht.
Wadlopen, onder meer naar Schiermonnikoog en Ameland.
Waddenmarkt, de warenmarkt die er in het hoogseizoen elke zondag is, in het voor- en najaar een keer per twee weken.
Domies Toen, de pastorietuin bij de oude Petruskerk.
Bezoekerscentrum Waddenkust
Koffie -en winkelmuseum
Camping Boet’n Toen
Galerie PH44, met kunst van Theo Leijdekkers en Swanny Beukema