Bij eetbar Het Concerthuis kun je alleen betalen met een bankpas Foto: Corné Sparidaens
Cash betalen is uit, pinnen is in. Want veiliger, want schoner, want minder gevoelig voor rekenfouten. Op sommige plekken wordt contant geld niet meer geaccepteerd. ‘Als ik geld terugkrijg, voelt het als een cadeautje’.
,,Hup Janneke!’’ In de striemende regen staat een eenzame supportster onder een regenboogkleurige paraplu op het terrein van voetbalclub Groen Geel te kijken naar de wedstrijd. Het is zaterdagmiddag. Op het kunstgras speelt dames 1 van Groen Geel tegen het altijd lastige Helpman 1.
Binnen, in de kantine, is de derde helft al een tijdje gaande. Barkeeper Jippe zorgt voor bier en bitterballen. Versnaperingen waarvoor sinds 3 jaar niet meer met contant geld betaald kan worden.
Het gebeurt wel eens dat iemand met een tientje wappert. Dan moet Jippe tot zijn leedwezen zeggen dat hij niks terug kan geven. Want het staat duidelijk op de voordeur aangegeven met een stickertje: ‘hier alleen pinnen.’
Cash is old skool
Geld kan nog steeds rollen. Maar op steeds meer plaatsen hoef je je portemonnee niet meer te trekken. Betalen met contant geld is old skool, een boomer-gewoonte uit het stenen tijdperk. Het ketsjeng!-geluid van de rinkelende kassalade verdwijnt geruisloos uit het straatbeeld. Cash is uit, pinnen is het devies.
Ook bij bakkerij Broodje van Eigen Deeg aan het Aa-kerkhof hangt die gestickerde boodschap op de winkeldeur. Je kunt hier een tarte framboise kopen of oatmeal raisin cookies, maar dan wel met plastic geld, zoals dat heet, niet met munten. Want munten zijn vies.
Die zijn door iedereen aangeraakt en je weet maar nooit waar ze eerder met hun handen aan hebben gezeten. ,,We doen dit vooral om redenen van hygiëne.’’, zegt de verkoopster terwijl ze twee pizzabroodjes inpakt. ,,Soms gebeurt het wel eens dat iemand geen pinpas bij zich heeft. Dan leggen we het even achteruit totdat de klant wel kan pinnen.’’
‘Ik pinde 20 euro, dat was wat je uit kon geven’
Buiten zitten Rutger Verkade en Anne van Vliet (allebei 31) op het bankje voor de etalage. ,,Kun je hier niet contant betalen?’’ Rutger draait zijn hoofd om. ,,Ik had die sticker niet eens gezien.’’
Anne heeft nog steeds wel cash op zak. Voor de zekerheid, zegt ze. Geld heeft namelijk de prettige gewoonte dat je het kunt zien. En dus weet hoeveel je uitgeeft. ,,Toen we in onze studententijd uitgingen, was het heel gewoon dat je je geld eerst ging pinnen’, zegt ze. ,,Ik pinde dat 20 euro en dat was wat je uit kon geven.’’
No cash, alleen pinnen bij eetbar Het Concerthuis Foto: Corné Sparidaens
Er zijn meer gelegenheden waar pinnen wordt geprefereerd. Bij whiskeywinkel Monk, en telefoonwinkel Belsimpel aan de Vismarkt, bij eetbar Het Concerthuis in de Poelestraat, waar de gasten hun handen warmen aan café latte en steranijsthee.
Veroni (32) en Kasper (34) zitten aan een late lunch. Ze zijn al zo gewend om geld te pinnen, dat het niet eens meer opvalt, zeggen ze. ,,Alleen in het buitenland moet je nog wel eens contant betalen, dan zorgen we dat we geld op zak hebben’’, zegt Veroni. ,,Maar het gebeurt wel eens dat ik ergens met contant geld betaal, en als ik dan wisselgeld krijg, voelt het als een cadeautje.’’
Niet met lege handen
Wie hier niet kan pinnen, gaat niet met lege handen naar huis. ,,Geld is nog steeds een wettig betaalmiddel’’, zegt de barkeeper. ,,Dus we accepteren het, als het echt niet anders kan.’’
Een stel dat zich met koffie onder de kerstboom heeft gezet, heeft wel contant geld op zak. Niet veel, 20 euro, maar gewoon om op alles voorbereid te zijn. Op een technische storing bijvoorbeeld- als het apparaat de pas weigert, moet het geld toch ergens vandaan komen.
Alle verkochte biertjes turven
In de kantine van Groen Geel is het slechts één keer gebeurd dat het pinapparaat het erbij liet zitten, weet ex-voorzitter Michel Dalmolen nog. Moesten ze alle verkochte biertjes turven, met een pen, op papier, over old-skool gesproken, en het werd dan ook, zegt hij, een ‘oprechte chaos.’ ,,Maar gelukkig werkt ons systeem via gps, dus het is redelijk stabiel.’’
Hier wordt gepind sinds 2020. ,,Het is een veiliger systeem’’, zegt hij. ,,Er is een paar keer ingebroken. Het dieptepunt was in 2019, toen we net geld hadden opgehaald voor een goed doel. Toen is er ‘s nachts geprobeerd de kluis naar buiten te duwen. Wat niet lukte, maar toch. Zo’n veiligheidsrisico legt extra druk.’’
Elk weekend de kas klaarzetten hoeft niet meer
Bovendien scheelt het tijd. ,,Wij zijn een vrijwilligersvereniging. Toen we nog een kassa hadden moest onze penningmeester elke zaterdag en zondag komen om de kas klaar te zetten en te controleren. En bij het opmaken van de kas werden er in het verleden wel eens fouten gemaakt, dat ondervang je nu ook.’’
Groen Geel telt 19 teams en zo’n 400 leden, allemaal studenten en oud-studenten vanaf een jaar of 25; de generatie die het pinnen met de paplepel kreeg ingegoten. Dus niemand keek ervan op.
Wat niet wil zeggen dat er hier nooit iemand een portemonnee uit de broekzak haalt en niet kan pinnen (altijd iemand van de tegenpartij natuurlijk). ,,Maar als die een koffietje wil kopen,, geeft die gewoon een euro en dan pinnen wij het bedrag’’, zegt Dalmolen.
Trrrriiiii. Buiten valt het eerste doelpunt voor dames 1.
