Studenten en Stadjers borrelen en eten samen in de Jozef Israëlstraat. Vooral tijdens coronacrisis was er veel sprake van overlast. Maar het gaat wonderwel weer beter. Foto: Corné Sparidaens
In de Schildersbuurt in Groningen, vorig jaar geteisterd door overlast, hebben studenten en hun buren afspraken gemaakt over hoe ze met elkaar samenleven. ,,In de buurtappgroep gaat het tegenwoordig vooral over zoekgeraakte katten.’’
,,Hoe vinden jullie nou zelf dat het ging, jongens?’’, vraagt een buurvrouw aan de zes studenten die net samen een partytent in de straat hebben opgezet.
,,Hij staat goed, toch?’’, zegt er een. ,,Een zesje’’, zegt een ander.
Buurvrouw, een brede glimlach op haar gezicht: ,,Ja, zijn jullie van de zesjescultuur?’’
De derde student: ,,De weg er naartoe is niet belangrijk. De tent staat. Dat telt.’’
Studenten en andere inwoners van de Jozef Israëlsstraat in Groningen zitten dinsdagavond samen onder en naast die partytent, met wat te eten, wat te drinken, muziek en genoeg stof (leefregels!) om over te praten. En om nader kennis te maken. Daarmee is een soort van traditie in de straat in ere hersteld.
Geluidsoverlast door studenten is in Stad van alle tijden. Maar toen de kroegen tijdens de lockdown dicht waren en lawaai tot diep in de nacht de mensen wakker hield, sloegen buurtbewoners in de Schildersbuurt alarm. ‘Code rood’, schreef het bestuur van de buurtvereniging in een brandbrief aan de gemeente.
Sindsdien is al een boel veranderd. Politie en gemeente werden strenger, er kwam een zwarte lijst, een studentenoverlastbestrijdingsambtenaar werd aangesteld en er kwamen werkgroepen om over leefregels te praten.
Het allerbelangrijkste was dat op een gegeven moment de kroegen weer open gingen, vertelt Boris van der Ent (20), tweedejaars Bedrijfskunde. Hij woont sinds anderhalf jaar in House of Tuck, een van de studentenhuizen in de straat. Zijn huis staat op de zwarte lijst. Nog één klacht en de politie neemt de geluidsapparatuur in beslag. Hij en zijn huisgenoten zijn samen met het andere Vindicathuis in de straat een beetje de drijvende kracht achter de buurtborrel, die de afgelopen twee jaar niet werd gehouden.
,,Het is goed om kennis te blijven maken'', zegt Berni Thomassen, buurtbewoner (op de foto met hoed). Foto: Corné Sparidaens
,,Het is echt nodig, zo’n borrel. Ieder jaar weer’’, zegt Berni Thomassen, een soort buurtoudste, nauw betrokken bij de werkgroepen, de borrel en de verspreiding van de leefregels. ,,Die huizen krijgen telkens nieuwe bewoners, dus het is goed om kennis te blijven maken.’’
De studenten koken wat te eten, en regelen toepasselijk genoeg de muziek. ,,Het was verschrikkelijk’’, zegt Boris over de lockdown. ,,De sfeer bij ons thuis ook. Die is weer veel beter, nu we niet meer constant op elkaars lip zitten. En ‘s avonds de kroeg in. Dat maakt echt een verschil.’’
De in samenspraak opgestelde leefregels zijn eenvoudig en effectief. Wees elkaar niet tot last, blijf in contact, nieuwe studenten stellen zich voor aan hun buren, na 22:00 uur is het stil in de wijk, niet meteen de politie bellen en niet anoniem klagen.
,,Dan kunnen we ook makkelijker excuses aanbieden’’, zegt Christiaan van den Broek (24), huisgenoot van Boris en vierdejaars Bedrijfskunde. ,,De overlast is gelukkig aanzienlijk minder’’, stelt hij vast. ,,In de buurtappgroep gaat het tegenwoordig vooral over zoekgeraakte katten.’’