Smalle autostoeltjes zijn niet altijd even lekker

Welke hem bracht naar de showroom van de garagehoudert Beertje (eigenlijk Berend) Hindriks alhier. „Ah, dat ie zuukt een goeie gebruukte, heer Afrikaon?”, aldus de garagehoudert Beertje Hindriks, „nou, dat treft, ‘k hebbe der net iene binnen ekregen. Niet van nei te underscheiden. Loopt mar even mit heer Afrikaon, mar ik waorskouw oe alvaste: zien = kopen!” aldus hij en halt hield bij een glimmende doch wit gepoetste japannert.

„Asteblieft heur, daor is e dan”, aldus Beertje Hindriks, „een zestienkleps Yotota Paris. Strak op de baandties, gien rot plekkie der an, zeer weinig op de teller. Van ’n old mannegie ewest, slecht ter been, meer in de scootmobiel ezeten as in de wagen. Nee, daor zal oen vrouwe wies mit weden, geleuft ditte”, doch had Ibrahiem de Afrikaanse vluchteling toch wel wat bedenkings alhier.

„Ik wete ’t niet, Beer heur”, aldus Ibrahiem, „zölf ben ik niet zo japannerachtig, daor bin ‘k hiel eerlijk in. ‘t Bint toch hokken van auto’s seins, of niet dan. Nee, doe mij mar ’n fijne dikke Duutser”, daar Ibrahiem de Afrikaanse vluchteling al vele jaren in een BWM 2000 XS vaart, als bankdirecteur zijnde in een knap Harmannipak.

„Dat zeg ie nou wel, heer Afrikaon, hein”, meende de garagehoudert Beertje Hindriks, „mar mag ik oe een persoonlijke vraog stellen? ’t Is misschien raar zeggen, mar hef oen vrouwe ammit helderweg wat kilo’s in ’t gat hangen? Kiek, dan is dit japannertie een extra aantrekkelijk optie. Want weej wat ’t is, heer Afrikaon: de autostoelties wordt alsmaar smaller op ’t moment, vake mit ‘n opstaond raandtie links en rechts um de zitting. Zogenaamd um ergometrische redens, of zo wat hen. Ja, ze verzint wat heur.”

„Mar wa’k zeggen wol: een smallegie past prima tussen de raandties van de stoele, mar aj ’t gat wat breder hebt, dan koom ie haalf aover de raandties te zitten. En ik wol niet geern de vrouwlu de kost geven die as bij ’t uutstappen de umtrek van de stoele op ’t gat staon hebt. De raandties bint heur in ’t vel edrökt, zo te zeggen. Bij manskerels grootkaans ok wel, mar dat was toch vake al gien mooi gezichte, dat wat striemen meer of minder op heur reet boeit ze niks”, aldus Beertje Hindriks.

„Mar veur vrouwlu is ’t rot vanzelf”, vervolgde hij, „ze wordt der onzeker van en ze hebt ’t gevuul dat alleman ze naokiekt op straot. ‘Ziej dat mèense daorzoot, luu? Mit die dikke batterije? Nou, daor stiet zo te zien ’t haalve interieur van heur auto op of edrökt. Dat dat mèense zuk niet schaamt, zoj zeggen’. Jaja, mèensen kunt hard en gemien weden seins heur; en dat weej zölf ok wel heer Afrikaon.”

En Beertje Hindriks thans voor Ibrahiem de Afrikaanse vluchteling het portier van de occasion opende. „Kiek veur de aordigheid nou ies even naor de stoelties van dit leuke Japanse zestienkleppertie, heer Afrikaon”, aldus hij op wervende wijze, „lekker breed, of niet dan! En gien opstaonde raandties of ribbels encetera der an, dat oen vrouwe zit hier echt op heur gemak. Net as op ’n comfortabel toilet; ok mar niet lekker. Heerlijk ontspannen veur ’t stuur”, aldus de garagehoudert Beertje Hindriks.

„Hm”, aldus Ibrahiem op enigzsins sceptische wijze, „een stoele as ’n toiletpot zeden ie, hein? Lèever ie der ok ’n waterspoeling bij dan? Dat Somalia underwegens ok even lekker deurtrekken kan? Ik wete ‘t niet, ik mut hier nog ies even goed aover naodeènken, Beer”, en na een korte groet vertrok.