Lamert Kieft döt verslag van de gebeurtenissen in zien woonplaots, argens in Zuudwest-Drenthe. Beeld: Coen Berkhout | Midjourney
Op zeker moment kreeg de weduwvrouw Minie Moesker-Hemel alhier het om onduidelijke redens met haar cleansister Ruby Heavens-Farmerman (v/h Roeffie Hemel-Boermans) over zaaddonorschap teneinde kinderen te bekomen, wat men zelf niet kan. Welke over is uit de States op de moment.
„Der bint manskerels bij, die niks aans doet as leveren”, aldus de wed. Minie Moesker-Hemel, „ze hebt there complete a job bij, naost heur own work”, daar zij doorgaans gewoon Engels praat met dier sterk veramerikaniseerde cleansister. „Waoras yoe fun an hebt, ’t bint ja net fieterpeerden out of the horsebussines”, aldus Minie Moesker-Hemel.
Twei maol daily
„Say Miny, our president mr. Donald J. Trump, he is a fine donor too, you see”, meende de cleansister Ruby Heavens-Farmerman, „the best donor in the whole damned world, ik vertel je dat! So they call him seins mr. Donor J. Trump!” aldus zij. „’k Heb altied al wel ezegd dat ’t n dikke viesterd is, dat Trumpie”, meende de wed. Moesker-Hemel, „ie kunt ‘t an zien kop wel zien; net ’n bolle te snoeven en te slikkebekken aal. Dat ’n president van Amerika daor tied veur hef; dan zal dat baantie van president ok wel niks um hakken hebben”, en begreep Minie Moesker-Hemel van dier cleansister dat dhr. Donor J. Trump twee keer daags levert à two million dollars: vlak vóór het ontbijt en direct ná de lunch.
„Twei maol daily?”, aldus de wed. Moesker-Hemel, op verbaasde doch kritische toon, „op zien aolder? Dat mug e willen, dat mannegie. Do you know what we here in Drenthe zegt van olde manskeerlties, op dit terrein? ‘De penne döt nog wel, mar de inkt is op’. En in de jagerswereld zegt ze seins: ‘As de weitasse langer is as ’t geweer, is ’t klaor mit de jacht, hahaha”, doch ging dit even geheel heen langs de cleansister Ruby Heavens-Farmerman. Daar zij zo haar eigen gedachten volgde.
By the rabbits of
„Our president, mr. Donor J. Trump, he donates only for hetero peoples”, aldus zij, „en strictly allent for womans. En for militairy peoples, for making fine soldiers in the future. To Make the Army Great Again, you see”, en verscheen er een kort moment op het gezicht van de cleansister Heavens-Farmerman een melancholieke trekje, vanwege zoveel nationale (doch commerciële) vaderlandsliefde.
„Now, ik viene ‘t by the rabbits of heur”, meende dier cleanister Miny Moesker-Hemel, „ze mussen hum lubben. Our own president, mr. Dirk Sloof, hij döt zukswat gelukkig not. The poor man had der nog grauwer uut eziene as aans, mit nog dikkere wallen under the eyes.”
Klandizie zat
Op dit punt aangekomen, of daar stak de buurman het hoofd om de deur, en wel Willem, de zelfslachtende konijnenfokkert bij ons in het dorp alhier; alias Wim Knien in de dorpsmond. „Goodday you ladies”, aldus Wim Knien en groetend een scherpe doch bloederige mes omhoog stak, „ik heurde dat you ladies ’t net aover rabbits hadden. Of haj ammit belang bij ‘n lekker sam knienegie, vars van ’t messe? ‘k Hebbe net weer ’n köppeltie de jasse even wat roemer emeuken; ’t spande de arme dieren um de pokkel. Ze waren der kant ongemakkelk van en dat is uut oogpunt van dierenwelzijn niet wenselijk vanzölf. Ie hebt mar zó de Dierenbescharming aover de matte en then you can kiss your business goodbye, you know.”
Doch hadden de dames geen behoefte aan een vers konijntje, daar zij niet zo konijnachtig zijn. „Jammer”, aldus de buurman Wim Knien, „mar ik hebbe klandizie zat heur. Van ’t Catshuus bieveurbeeld. President Dirk Sloof gef umtied een etentie an de aandere wereldleiders en die bint allemaal drok op knien.” En ten afscheid nogmaals diens mes omhoog stak.
