Arwin en Manon verwachten binnenkort een baby. Na 4,5 jaar is het toch gelukt. Foto: Jaspar Moulijn
Na vele jaren vol teleurstellingen hadden Arwin (29) en Manon Bultstra (31) uit Beilen de hoop op een eigen kindje al bijna opgegeven. Dankzij een geslaagde ivf-behandeling is Manon nu toch zwanger. In deel 2 van de DVHN-serie De Kinderwens doet het stel hun verhaal.
Alles hebben ze al in huis voor de baby, een jongetje, dat vrij snel na de jaarwisseling verwacht wordt. Zelfs de box staat al tijden piekfijn klaar in de huiskamer.
Arwin en Manon leven nu op een roze wolk. Maar het stel uit Beilen heeft bijna 4,5 jaar vol verdriet, wanhoop en gevoelens van machteloosheid achter de rug. Keer op keer niet zwanger. Ook niet na een lang traject in de vruchtbaarheidskliniek, voorafgaand aan de ivf-behandeling.
,,Achteraf gezien vond ik de onzekerheid – dat we niet wisten of het ooit zou lukken – het allerergste”, zegt Manon. Haar man Arwin is directeur van een handelsbedrijf. Zij is onderwijzeres op een basisschool. ,,Altijd omringd door kinderen dus”, zegt ze. Waar vrouwen om hen heen schijnbaar moeiteloos zwanger worden, wil het bij het stel uit Beilen lange tijd maar niet lukken.
Eileider verwijderd
Manon weet al vanaf haar achttiende dat het moeilijk voor haar kan worden om een kindje te krijgen. Ze heeft endometriose, een aandoening waarbij slijmvlies buiten de baarmoeder zit. Bij Manon waren verklevingen ontstaan, waaraan zij geopereerd moest worden. ,,Ik kreeg een kijkoperatie. Na de operatie hoorde ik dat ze één eileider hebben moeten verwijderen.”
Door haar arts wordt verteld dat zij mogelijk vruchtbaarheidsproblemen kan krijgen. Ook moet Manon een tijd lang hormonen nemen om de kans dat de klachten terugkomen te verminderen. ,,Dat het misschien lastig zou worden om kinderen te krijgen, was wel gek om te horen. Ik was er op dat moment nog niet zo mee bezig en liet het ook niet echt tot me doordringen.”
Manon stort zich weer volop in het studentenleven van Groningen. De tijd van settelen en een gezin stichten, lijkt dan nog heel ver weg. Haar kinderwens is er wel en wordt steeds sterker. ,,Voordat ik Arwin leerde kennen, had ik nog niet de de juiste persoon gevonden met wie ik kinderen wilde.”
Oergevoel
Arwin en Manon zijn zes jaar samen. De twee zijn al vroeg in hun relatie open over hun kinderwens. Ook bij Arwin was die er al sinds zijn jonge jeugd heel sterk, zegt hij. ,,Het is denk ik een soort oergevoel. Van jongs af aan wist ik dat ik vader wilde worden.” Als Manon en Arwin over hun kinderwens spreken, vertelt zij hem direct dat ze een eileider mist en dat er een kans is dat zij moeilijk of zelfs helemaal niet zwanger kan worden. ,,Ik wilde daar vanaf het begin eerlijk over zijn.”
Het stel probeert 1,5 jaar om op de natuurlijke manier zwanger te worden. Manon houdt al vrij snel nauwgezet bij wat haar meest vruchtbare dagen zijn. Dat is de dag van de ovulatie en de dag ervoor. Ze plannen het precies. De vele pogingen blijven vruchteloos. Tot verdriet van het stel raakt Manon niet zwanger.
Vanwege haar medische achtergrond krijgen ze op hun verzoek een verwijzing van de huisarts voor de afdeling fertiliteit van een ziekenhuis. ,,We hebben allebei allerlei onderzoeken gehad”, zegt Manon. ,,In het ziekenhuis zeiden ze: ‘Het ziet er allemaal goed uit’. Er was volgens hen geen aanwijzing dat het niet mogelijk was om op de natuurlijke manier zwanger te worden. Het advies was: ‘Probeer maar verder’.”
Kliniek Nij Barrahûs in Wolvega
Daar hebben Manon en Arwin geen fijn gevoel bij. Op de site van Freya, de vereniging voor mensen met vruchtbaarheidsproblemen, leest Manon verschillende positieve verhalen over Nij Barrahûs in Wolvega. ,,Dat is een gespecialiseerde fertiliteitskliniek. Ze doen uitsluitend vruchtbaarheidsbehandelingen. Dat sprak ons aan.”
Oproep: deel je ervaringen
In de serie De Kinderwens vertelt DVHN het verhaal van mannen en vrouwen die op een bijzondere manier een kind (willen) krijgen. Elke eerste dinsdag van de maand verschijnt een aflevering. Wij zoeken mensen die hun ervaringen willen delen. Heb jij een onvervulde kinderwens en wil jij je verhaal doen? Ben je zwanger geworden met medische hulp of zit je nog in het traject, raakte je op oudere leeftijd onverwacht nog in verwachting? Hebben jullie een kindje gekregen via gepland co-ouderschap? Laat het ons weten en mail naar: danielle.molenaar@dvhn.nl
Het is drie jaar geleden dat het stel voor het eerst naar Nij Barrahûs gaat. De onderzoeken die in het ziekenhuis bij Manon en Arwin zijn gedaan moeten opnieuw. De specialisten van de kliniek missen informatie. Dat kost tijd. Ook moet Manon eerst een zogeheten HSG (hysterosalpingogram) laten doen. Dat is een röntgenfoto van de baarmoeder en eileiders. De contrastvloeistof die daarbij wordt gebruikt kan ook de kans op zwangerschap vergroten.
Uit de foto blijkt gelukkig dat de baarmoeder en de ene eileider van Manon er goed uitzien. Ze mogen de vruchtbaarheidsbehandeling starten. Het begint voor het stel met zogeheten IUI-behandelingen, waarbij het zaad van Arwin in de kliniek eerst wordt schoongemaakt en daarna hoog in de baarmoeder van Manon wordt geplaatst in de hoop dat een eicel wordt bevrucht.
Steeds minder hoop
Na 14 dagen mogen ze dan een zwangerschapstest doen. ,,Maar zo lang kon ik niet wachten”, vertelt Manon. ,,Ik heb heel veel testen gedaan. Arwin zei steeds: ‘Doe nou niet’. Ik deed het stiekem toch. Hij had het direct door als ik weer een negatieve zwangerschapstest had. Dan was ik erg verdrietig en chagrijnig. In het begin heb je nog hoop. Dat werd steeds minder bij ons allebei.”
Manon worstelt enorm met zichzelf. ,,Ik had het gevoel dat ik faalde, dat het mijn schuld is. Mijn lichaam faalde.” Op kraamvisite gaan bij vrienden of familie is in de periode tot aan haar zwangerschap loodzwaar voor Manon. ,,Ik gunde het een ander wel natuurlijk. Echt blij zijn kon ik niet. Vaak ging ik voordat ik op kraamvisite ging eerst thuis een potje huilen. Dan kon ik het droog houden tijdens het bezoek.”
Haar man probeert haar zo goed mogelijk te steunen, zegt hij. ,,Ik voelde me heel erg machteloos. Ik ben gewend om alles onder controle te hebben. Ik had er mentaal ook last van, maar wilde sterk zijn voor Manon om haar niet nog onzekerder te maken.”
Zaad leveren op commando onder tijdsdruk
Voor Arwin is de behandeling emotioneel ook zwaar. Het klinkt allemaal simpel: de man hoeft tenslotte ‘alleen’ een beetje zaad te leveren. Maar dit moet wel op commando en onder tijdsdruk. ,,Dat was absoluut niet fijn.” Om een zo groot mogelijke kans van slagen te hebben, moet het sperma zo snel mogelijk gekeurd worden, schoongemaakt en in de baarmoeder gebracht worden op het moment dat zij het meest vruchtbaar is.
Ze doen alles zo goed mogelijk. Steeds is er eventjes hoop tot de zwangerschapstest weer negatief is. Dat geeft heftige emoties. Het trekt een zware wissel op hun relatie. Daarom besluiten ze tijdelijk met het vruchtbaarheidstraject te stoppen. De twee gaan werken aan hun relatie en even niet met zwanger worden bezig zijn.
Het stel gaat na een tussenpauze door met de vruchtbaarheidsbehandelingen. Na twaalf mislukte IUI-pogingen komen ze in aanmerking voor de volgende stap. Dat is ivf (In-vitrofertilisatie), een behandeling waarbij de bevruchting van de eicellen van de vrouw met het zaad van de man in het laboratorium gebeurt.
Bloedingen
De embryo die (hopelijk) ontstaat, wordt teruggeplaatst in de baarmoeder. Als alles goed gaat, verloopt de zwangerschap verder hetzelfde als bij een natuurlijke bevruchting.
Manon en Arwin leven nu op een roze wolk. Foto: Jaspar Moulijn
Manon moet ook hormonen spuiten om de eiblaasjes (follikels) in haar eierstok te laten groeien. ,,Ik kreeg een punctie in de kliniek en hoorde op de relaxstoel al hoeveel eicellen er waren gevonden. Gelukkig meer dan genoeg. Ze hebben in de kliniek zeven eicellen bevrucht met het zaad van Arwin. Daarvan zijn vier embryo’s overgebleven.”
Vijf dagen later krijgt Manon de terugplaatsing van de embryo. ,,Ik kreeg helaas al heel vroeg bloedingen. Dat was een enorme teleurstelling, omdat het ivf-traject tot dan toe zo goed was gegaan. Op de testdag bleek het inderdaad negatief.” Manon was weer niet zwanger. ,,De embryo had zich niet ingenesteld, dan laat het los.”
Er liggen dan nog drie ingevroren embryo’s van het stel in de kliniek. Als het lichaam van Manon hersteld is, wordt in het voorjaar van 2024 opnieuw een embryo teruggeplaatst in haar baarmoeder. Manon krijgt al snel wat vage symptomen die zouden kunnen wijzen op een zwangerschap. Ze zegt het voorzichtig tegen Arwin. Hij vertelt haar dan dat hij een paar dagen eerder een droom heeft gehad. ,,Dat ze zwanger was en dat het een jongetje was. Zo’n droom had ik nooit eerder gehad.”
Dolgelukkig
Ze besluiten een zwangerschapstest te doen hoewel dat eigenlijk pas na twee weken mag. Eerst de goedkope test van het merk dat Manon al tientallen keren heeft gebruikt. ,,Na vijf minuten stonden er gewoon twee lijntjes. Zwanger dus”, lacht Manon. ,,Nou, toen kwamen de emoties los. Ik heb direct nog een test gedaan, van het dure merk. Ook die was positief.”
In de kliniek wordt bevestigd dat Manon inderdaad zwanger is. Dolgelukkig zijn ze. De zwangerschap verloopt voorspoedig. In de eerste twaalf weken krijgt Manon nog wel hormonen om de groei van de vrucht te bevorderen. De baby in haar buik is nu bijna 34 weken. Arwin en Manon kijken enorm uit naar de geboorte. ,,We willen zo graag ons zoontje zien en vasthouden.”
Ivf, of in-vitrofertilisatie, is een vruchtbaarheidsbehandeling waarbij eicellen buiten het lichaam in een laboratorium worden bevrucht met sperma. Als er een geschikte embryo ontstaat, wordt die geplaatst in de baarmoeder van de vrouw.
Er zijn verschillende indicaties en criteria om voor een ivf-behandeling in aanmerking te komen. Dat staat op de website van fertiliteitskliniek Nij Barrahûs in Wolvega. De succeskansen variëren en zijn volgens de kliniek afhankelijk van verschillende factoren zoals de leeftijd van de vrouw, de oorzaak van de onvruchtbaarheid en de kwaliteit van de eicellen en het sperma. Over het algemeen liggen de succeskansen per poging tussen de 20 en 40 procent.
Het overgrote deel van de zorgverzekeraars vergoedt vanuit de basisverzekering drie ivf-behandelingen per doorgaande zwangerschap van minimaal 10 weken na de eicelpunctie. Er moet wel een medische indicatie zijn. Ook moet de behandeling gestart zijn voor het 43e levensjaar van de wensmoeder.
