Kun je leliebloemen eten? Jazeker! En het is nog best lekker ook

Lelies worden doorgaans gerekend tot de sierteelt. Dat klopt natuurlijk, maar sommige soorten leliebollen worden ook speciaal gekweekt als voedingsgewas. In Nederland is koken met lelies vrij ongewoon, maar in Azië worden de bloemblaadjes en de schubben van de lelie dikwijls gebruikt in soepen, roerbakgerechten of stoofpotjes.

Volgens de Chinezen hebben de bladeren en de schubben zelfs een medicinale werking. Het is goed tegen verkoudheid, hoesten en kortademigheid.

Mijn keukenavontuur met de lelies begint in Groningen. In de Aziatische supermarkt Amazing Oriental om precies te zijn. Al snel heb ik gevonden waar ik voor kwam. In een schap met gedroogde groenten en kruiden liggen ook de zakjes met lily flowers en bulbs, oftewel de gedroogde leliebloemen én de schubben van de lelieknol. „Lekker voor in de soep”, weet de bedrijfsleider van de winkel.

Maar ik ga er niet alleen soep mee maken. Het plan is ook om er een hoofdgerecht mee te koken. Met een kopje leliethee erbij. Zie de recepten onderaan dit artikel. Als ik eenmaal alle verse groenten heb verzameld kan ik thuis aan de slag. Als liefhebber van de Aziatische kookkunst heb ik verschillende andere smaakmakers al thuis in de kast staan.

Eerst maar van start met de soep. Het kostte aanvankelijk wat moeite om recepten te vinden met lelies. In de diepere spelonken van het internet vinden we toch wat leuke, vooral Aziatisch getinte gerechten. Zo lijkt me de hete, zoetzure soep met varkensvlees en leliebloemen een prettig en pittig voorafje.

In de gebruiksaanwijzing lees ik dat de leliebloemen eerst 20 minuten vooraf geweekt moeten worden in kokend water. Daarna voelen of er harde stukjes aan zitten, die moeten er dan vanaf worden gesneden. Dat doe ik braaf.

De soeppan staat inmiddels op de inductiekookplaat. Ik gebruik een deel van het leliewater en vul het aan met een groentenbouillon. De gesneden groenten en de gemarineerde varkenshaas erbij. Op smaak brengen met zoute en zoete sojasaus, shaoxing wijn, suiker en wat sesamolie. Als de smaken zoet, zuur en zout in balans zijn, dan de geweekte leliebloemen erbij.

De soep is heerlijk. De dunne sprieten van de lelies hebben een aardse, wat bittere smaak. Samen met alle andere ingrediënten is de soep een smaakbommetje.

Op naar het hoofdgerecht. Helemaal hip is tegenwoordig de Koreaanse keuken. Dus ik besluit een variant te maken op Dakbokkeumtang, een stoofgerecht met kip. Al maak ik het niet in de pan, maar in de multicooker. Even de kip, knoflook, ui en gember aanbraden, daarna zoete aardappel, shitake, lente-ui, wortel en lelieschubben erbij. Aftoppen met gochujang-pasta, kippenboullion en de andere Koreaanse smaakmakers.

De pan stel ik in op 5 minuten, high-pressure. Als de hete stoom is ontsnapt kan ik mijn bord gaan opmaken. Met de saus, witte rijst en kimchi. Ik waan me even in Zuid-Korea, het stoofgerecht smaakt zoals het moet smaken. De lelieknollen geven aan elke hap een lichte chewie bite, hetzelfde effect als wat geroosterde pinda’s hebben. Ik heb ze maar heel kort geweekt in heet water, maar dat bevalt wel. Nu proef je ze tenminste nog.

Later op de avond besluit ik in plaats van koffie een kopje thee te zetten. Met leliebloemen uiteraard. Nu ben ik bepaald geen theeliefhebber, dus ik kan lastig duiden hoe ik de smaak vind. Maar het smaakt naar... inderdaad leliethee. Een theelepel verse honing is wel een must, vind ik.

In tegenstelling tot de soep en het stoofgerecht is de thee voor mij geen succes. Maar goed, ik klamp me maar vast aan de Chinese kruidengenezers die aan de lelies een heilzame werking toedichten. Dat is in deze tijd van griep en verkoudheid tenminste mooi meegenomen. Dus ik drink mijn kop leliethee toch maar helemaal op.