Het Wilhelmina Ziekenhuis in Assen. Foto: Marcel Jurian de Jong
Families van de mogelijke slachtoffers van verpleegkundige Theo V. voelen zich in de kou gezet door politie en justitie. De raadkamer van de rechtbank Noord-Nederland besloot eerder het voorarrest van V. niet te verlengen. V. blijft voorlopig wel verdachte. „Ons hele leven is overhoop gehaald en naar nu blijkt misschien voor niets.”
„Ik ben woest”, zegt Kees*. Hij is de zoon van de 72-jarige Cor, die begin april 2020 overlijdt in het Wilhelmina Ziekenhuis Assen (WZA) waar hij is opgenomen na een coronabesmetting. Hij sterft op de afdeling waar V. op dat moment werkt. „Eerst heeft justitie het lef om ons leven volledig overhoop te halen. En daarna laten ze de verdachte vrij?”
Anderhalve maand geleden krijgen Kees en zijn moeder van het OM te horen dat zijn vader misschien slachtoffer is geworden van V. Ruim anderhalve maand weten ze niet waar ze het moeten zoeken. „We belandden in een ware hel.” Werken lukt niet meer en ’s nachts doen ze geen oog meer dicht. Ze blijven maar malen: wat is onze vader en echtgenoot overkomen?
Na zes weken te hebben vastgezeten, komt V. eerder deze week op vrije voeten. De rechter verlengt zijn voorarrest niet. V. blijft wel verdachte van betrokkenheid bij de dood van twintig coronapatiënten in het WZA. Naar buiten toe leek het OM tot voor kort een sterke zaak te hebben.
„Het is net een film”, zegt de 29-jarige Petra* wier vader misschien ook slachtoffer was van V. „Alsof dit niet echt gebeurt.” Haar vader overlijdt twee jaar geleden op dezelfde afdeling in het WZA. Waar de familie uitgaat van een natuurlijke dood, vertelt het OM onlangs dat V. er iets mee te maken kan hebben. „Wij hadden net verwerkt dat hij er niet meer was. En dan hoor je dit.”
Voor de families komt V.’s vrijlating als een totale verrassing. Kees: „Wij gingen ervan uit dat het OM een sterke zaak had. Dus hier hadden we geen rekening mee gehouden.” Nu duidelijk is dat er in ieder geval voorlopig te weinig bewijs is tegen V. voelen ze zich in de kou gezet door justitie en politie.
„Waarom heeft het OM niet gewacht met het informeren van de nabestaanden tot de zaak zo goed als rond was?” zegt Petra. De families vragen zich af of justitie zich realiseert hoeveel impact dit alles eigenlijk op ze heeft. „Ons hele leven is overhoop gehaald en naar nu blijkt misschien voor niets.” Petra vertelt dat als ze niet oppast, ze eraan onderdoor gaat. „Ik slaap veel nu. Want als ik slaap, hoef ik nergens aan te denken.”
De nabestaanden weten niet meer wat ze moeten geloven. Als het strafrechtelijk onderzoek uiteindelijk geen duidelijkheid geeft, zullen ze zich altijd blijven afvragen wat het lot van hun geliefde familielid is geweest. Zijn zij een natuurlijke dood gestorven of was er toch opzet in het spel? „En dat vreet.”
Lopend onderzoek
Het OM laat weten nu niet in staat te zijn te reageren. Eerder stelde ze dat V. nog altijd verdachte is in de zaak en dat het strafrechtelijk onderzoek tegen hem nog loopt. Zo wordt gesproken met ’mogelijke nieuwe getuigen’ en is het onderzoek van deskundigen naar de medische dossiers nog niet afgerond.
* De namen in dit artikel zijn niet de echte namen van de nabestaanden.
