Willemien Meeuwissen (VVD), Nico Uppelschoten (PVV) en Peter Zwiers (PvdA) zitten tien jaar in de Provinciale Staten van Drenthe: 'Ik maak me wel zorgen of mensen snappen wat wij besluiten'

Politici, gek werd hij ervan. Nico Uppelschoten (76) was bestuurder van een scholengemeenschap. „Een openbare, dus je had veel te maken met politici die kwamen vertellen hoe het moest. Ik zei wel eens: als je beslist dat buiten de zon schijnt, moet je eerst even kijken of dat inderdaad zo is.”

Hij wachtte tot zijn pensioen en meldde zich toen bij de PVV. Tien jaar later zit hij tussen twee van die politici van die vermaledijde traditionele partijen die gelijk met hem in de Statenbankjes kwamen: Peter Zwiers en Willemien Meeuwissen. De drie zijn nu ook de langstzittende Statenleden.

„We zijn nu als PVV wel geaccepteerd”, stelt Uppelschoten vast. „Maar het is wel jammer dat we niet aan de knoppen zitten. We zitten in de oppositie en dan heb je toch minder toegang tot gedeputeerden.”

Het wederzijds respect is gegroeid. Zwiers (39) kreeg kippenvel toen Uppelschoten hem steunde in zijn plannen om sportclubs te steunen als ze hun clubhuizen en sportvelden willen verduurzamen. De PVV’er is sceptisch over groene energie, maar zag hoe volhardend de jonge sociaaldemocraat zich hiervoor inzette. „Zonnepanelen op het dak is prima. Zo lang je maar zorgt dat er ook een energiebron is als de zon niet schijnt, een kerncentrale bijvoorbeeld.”

Zwiers probeert op zijn manier ook dicht bij de mensen te staan die hij vertegenwoordigt. Hij zet zich in voor piratenmuziek. „Ik lees bijna nooit stukken, maar luister naar wat mensen uit mijn netwerk vinden”, bekent hij.

Meeuwissen worstelt zich door alle paperassen, ook als die niet in haar portefeuille zitten. „Dan verbeterde ik de woordvoerder in de fractie wel eens. Dat werd me niet altijd in dank afgenomen, ik ben daar nu terughoudend mee. Maar ik wil nog steeds weten hoe het zit.”

De 50-jarige Meeuwissen, afgestudeerd econoom, stortte zich aanvankelijk op de financiën van de provincie, maar ruilde dat later in voor ‘vitaal platteland’. „Wat houdt dat nou in, dacht ik aanvankelijk, maar uiteindelijk bleek glasvezel een belangrijk onderdeel te zijn.” Want in de afgelopen tien jaar is de behoefte aan snel internet enorm toegenomen. Aanvankelijk zagen veel Statenleden dat nog niet zo in, Meeuwissen concludeert dat de steun van Uppelschoten belangrijk was andere fracties over de streep te krijgen.

Vitaal platteland, regionale energiestrategie, omgevingsvisie... het regent in de Statenzaal termen die voor veel inwoners abracadabra zijn. Terwijl het dus gaat om zaken als snel internet, zonneparken en windturbines en waar komen huizen. Uppelschoten maakt zich hier grote zorgen over.

„Snappen mensen wel wat de consequenties zijn van wat we hier besluiten”, vraagt hij zich af. „Veel mensen, vooral uit onze achterban, staan zo ver van de politiek af...” Ook Meeuwissen constateert dat je in de Statenzaal vaak te maken hebt met vertegenwoordigers van natuur- en milieuorganisaties en belangenbehartigers van de landbouw. „Je weet vantevoren vaak precies wat ze gaan zeggen.”

Tien jaar in de Staten, is dat eigenlijk lang? Zwiers denkt dat je wel een periode van vier jaar nodig hebt om te weten hoe de hazen lopen en om voldoende contacten op te doen. Meeuwissen denkt dat je met twee jaar ook een eind komt. „Ik merk vooral dat ik minder de scherpte op zoek”, zegt Uppelschoten. „Maar dat kan de leeftijd zijn.”

„We doen het hier op zijn Drents”, zegt Zwiers. „Of eigenlijk zoals in de Britse voetbalcompetitie. Tijdens de wedstrijd kan het er fel aan toe gaan, maar daarna weer aan het bier.”