Harmen Ridderbos: „Ik moest mezelf herontdekken.'' Foto: Abel de Kam
Weird Youth heet de nieuwe band van de bezige bij Harmen Ridderbos (41), de Groninger die we onder meer kennen van Town Of Saints, Electropoëzie, Waterbolk en Caw Caw. Vrijdag presenteert hij zijn plaat, ‘Season One’, in Vera, Groningen.
Gefeliciteerd Harmen. Komt het even gelegen?
„Zeker. Ik ben net klaar met de voorstelling Anwar en de Wolf van Tryater waarvoor ik muziek heb gemaakt. Nu richt ik me op de promotie en het tourmanagement voor Weird Youth waarmee ik de komende tijd op pad ga door Nederland en Duitsland.”
Je sloot in het najaar van 2024 een periode van veertien jaar Town Of Saints af. En toen?
„Ik was al wel bezig met het schrijven van liedjes, maar pas nadat dat hoofdstuk met een afscheidsshow op een mooie manier was afgesloten viel ineens alles op zijn plaats. Het was echt alsof het een eerst moest zijn afgerond voordat ik aan een ander muzikaal hoofdstuk kon beginnen.”
Wat voor plaat is ‘Season One’ thematisch gezien?
„Iemand noemde het al een kroniek van een midlifecrisis. Hoe dan ook, het gaat over een turbulente periode in mijn leven. Een periode van verandering. Ik moest mezelf herontdekken. Dat had ook te maken met het einde van een relatie. Het is een weergave van het proces van verwerking waaruit ik heb geput, het van een oude naar een nieuwe situatie gaan.”
Sommige mensen zeggen dat daaruit artistiek de mooiste dingen voortkomen.
„Over heftige emoties kan je inderdaad wel schrijven, maar ik denk dat je net zo goed vanuit rust en geluk kan schrijven. Het uit zich dan anders. Dit is geen harde plaat geworden, al staan er wel rafelrandjes op. De ambiguïteit en het heen en weer worden geslingerd, zijn wel terug te horen.”
Geinige titel ook, ‘Let’s Bob Ross It’. Maar een van de meest indringende liedjes vind ik ‘Mick’s Right I Guess’. Daarin zing je: „It’s the thought of letting go, that grabs me by the throat.” Die titel is een speelse verwijzing naar Jagger is het niet?
„Ja, even later zing ik: „It’s an echo from the Stones … you can’t always get what you want.” Als je dan toch zoiets zingt …”
Je hebt ook platen opgenomen van Cashmyra, Vanity Box, Robin Yzerman en Frontsector. Hoe heb jij jouw eigen plaat opgenomen?
„In mijn studio It’s A Bear heb ik alles in mijn eentje ingespeeld. Ik heb ervoor gekozen het op acht sporen op te nemen, op een cassettebandje. Doordat ik gitaar, bas, drums en toetsen zelf speelde, was het net alsof ik met mezelf in de band zat. Het heeft ervoor gezorgd dat ik vrij intuïtief kon werken. En de rauwere sound past wel bij de thematiek.”
Hoe ga je dit live neerzetten?
„Mijn vaste bandleden zijn bassist Melle Leyten en drummer Jesse Bosman. In Vera spelen verder Patrick Arbuthnot op pedal steel en Abel de Kam op gitaar mee. Daarnaast zingen Timo de Jong, Robin Yzerman en suze who? mee. Die laatste twee zijn ook te horen op de plaat.”
Season One, 2026 Foto: Zeevonk Records
Weird Youth presenteert Season One (Zeevonk Records) vrijdag 24 april in Vera, Groningen. Er zijn verder optredens van Broeder Dieleman en In Good Spirit. Weird Youth treedt verder onder meer op in De Amer in Amen (9/5) en tijdens de festivals Noordergloed in Veenhuizen (20/6) en Winsummerfest in Winsum (26/6).