Hans en Anita Sachs uit Den Haag. Met zijn 85 jaar is Hans Sachs een van de oudste deelnemers van de Drentse Wandelvierdaagse. Hij loopt dit jaar voor de 25ste keer mee. Foto: Jan Anninga
Neem rust, ga tien dagen op bed liggen. Dit kreeg Hans Sachs te horen toen hij in de jaren zeventig rugklachten kreeg. Hij deed precies het tegenovergestelde, hij ging wandelen. Om daar vervolgens nooit meer mee te stoppen. Deze dagen loopt hij rond Odoorn op zijn 85ste zijn 25ste Drentse Wandelvierdaagse.
Voor Hans Sachs uit Den Haag is het vaste prik. Ieder jaar reist hij rond Hemelvaartsdag naar Zuidoost-Drenthe om mee te doen aan de Drentse Wandelvierdaagse. Overnachten bij hotel De Oringer Marke in Odoorn en dan vier dagen lang sjouwen door de Drentse natuur.
,,Ik kom hier graag. Het evenement is uitstekend georganiseerd, de mensen zijn vriendelijk en omgeving is prachtig.’’ Dit jaar koos Sachs voor de eerste keer de kortste afstand, vier keer tien kilometer. ,,Ik heb corona gehad. Volgend jaar hoop ik toch echt wel weer richting vier keer twintig of dertig te gaan.’’
Met zijn 85 jaar is Sachs een van de oudste deelnemers van de Drentse Wandelvierdaagse, die dit jaar voor de 32ste keer wordt gehouden. Lopen is zijn grote passie. In en rond Den Haag maakt hij wekelijks vele kilometers, niet zelden vergezeld door zijn vrouw Anita (74).
Ook deed hij 24 keer mee aan de Vierdaagse van Nijmegen. ,,Op een gegeven moment werd daar besloten dat je niet meer met een stok mocht lopen. Tja, toen hield het voor mij op, want een stok heb ik wel nodig. Bij de Drentse Wandelvierdaagse wordt daar gelukkig niet naar gekeken en kan ik gewoon mee blijven doen.’’
Andries de Vries, voorzitter van de Drentse Wandelvierdaagse. Dit jaar is de 32ste editie van het evenement met de start- en finishplek in Odoorn. Foto: DvhN
De in Boskoop geboren Sachs werkte tot zijn 28ste in de koopvaardij. Zag in die periode de hele wereld, behalve Zuid-Amerika, Australië en Nieuw-Zeeland. Na acht jaar te hebben gevaren werd hij postbode en haalde in de avonduren zijn diploma voor fysiotherapeut.
Daarna volgde nog HBS-B en een studie medicijnen. ,,Op een gegeven moment kreeg ik last van mijn rug, waarschijnlijk het gevolg van het zware werk in de koopvaardij. Collega-fysiotherapeuten zeiden dat ik minimaal tien dagen bedrust moest houden. Ik voelde daar niets voor en in plaats daarvan ben ik gaan wandelen. En wat gebeurde er? De pijn zakte en werd hanteerbaar.’’
‘De telefoon gaat uit. Althans het geluid’
Het hek was van de dam. Sachs kon en wilde niet meer stoppen. ,,Het lopen was zo goed voor mij, zowel fysiek als mentaal. Wil je fit blijven en je fit blijven voelen, dan moet je blijven bewegen. Wandelen is naast inspanning ook ontspanning voor mij. Wat is er nu rustgevender dan door de natuur lopen? Ja, met de telefoon uit. Althans, het geluid uit. Ik gebruik het toestel tijdens het wandelen wel om het aantal afgelegde kilometers bij te houden.’’
Nog een paar voordelen van wandelen, aldus Sachs. Je kunt het overal en altijd doen en het kost geen geld. ,,Het enige nadeel is dat het wel veel tijd kost. Maar goed, dat is voor mij geen groot probleem.’’
In totaal doen er dit jaar zo’n 700 mensen mee aan het Drentse wandelevenement, dat van 25 tot en met 29 mei wordt gehouden. Dat is, zo stelt voorzitter Andries de Vries (68), vergelijkbaar met voorgaande jaren.
Liefhebbers konden kiezen uit vier dagen wandelen (verschillende afstanden), een Kennedymars (in één keer tachtig kilometer) en een dodenmars (in één keer honderd kilometer). ,,Aan de Kennedymars deden 115 mensen mee, aan de dodenmars 25. Van de langeafstandlopers vielen er tien voortijdig uit. Belangrijkste oorzaak: te weinig getraind’’, zegt De Vries (68).
Willem van der Krogt bij de EHBO-post. Hij loopt tijdens de Drentse Wandelvierdaagse één keer 80 kilometer en drie keer 40 kilometer. Foto: DvhN
De 70-jarige Willem van der Krogt uit Almere behoorde niet tot deze groep. Hij liep woensdag de Kennedymars en voelde ondanks een nare blaar zich nog fit genoeg om de dagen daarna ook te gaan wandelen. ,,Ik ga voor Kennedy-plus. Een keer tachtig kilometer en daarna nog drie wandelingen van veertig. In totaal dus 200 kilometer’’, aldus de zeventiger, die al vanaf het begin meedoet aan de Drentse Wandelvierdaagse. ,,Ik woonde in die jaren in Odoorn. Ik hielp mee als vrijwilliger, verwees deelnemers naar de parkeerplaatsen en ging daarna zelf ook steeds aan de wandel.’’
Nadat Van der Krogt was verhuisd, bleef hij naar Odoorn komen voor de Wandelvierdaagse. ,,Het is een geweldig evenement. Bijzonder goed georganiseerd en met plezierige mensen. En weet je wat ook leuk is als je langere tijd meedoet? In de omgeving zie je dingen veranderen. Gebouwen die verdwijnen en nieuwe panden die worden gebouwd. En je komt natuurlijk geregeld oude bekenden tegen. Ja, ook dat is leuk.’’