Honderd jaar voetbal Klazienaveen. Het verhaal over de broers Bloemberg: 'Ik gunde Sip profvoetbal, maar kon het emotioneel gezien toen niet opbrengen om te kijken'
Wanny, Sip en Willem Bloemberg op het sportpark van FC Klazienaveen. In het grootste buitendorp van Emmen wordt honderd jaar in verenigingsverband gevoetbald. Foto: Jan Anninga
Een groot feest én een jubileumboek. FC Klazienaveen pakt uit, want er wordt al honderd jaar in verenigingsverband gevoetbald in en rond het dorp. De gebroeders Willem, Sip en Wanny Bloemberg deden dat ooit zeer verdienstelijk. Profclubs toonden interesse voor de drie heren, maar alleen Sip werd betaald voetballer. In Nederland én in België.
Met het Belgische RWDM versloeg hij in 1975 Ajax met 5 -2 in een bomvol Olympisch Stadion en bij FC Groningen voetbalde hij samen met zowel Martin Koeman als diens zoons Ronald en Erwin.
De nu 70-jarige Sip Bloemberg denkt er met plezier aan terug. ,,Het was leuk om mee te maken, spelen in grote stadions en voor veel publiek. Maar in de jaren daarna en daarvoor heb ik als voetballer bij de amateurs evenveel genoten. Ik was geen jongen die droomde van een bestaan als profvoetballer. Toen in 1971 FC Groningen voor de deur stond, ging ik puur omdat het mij wel een leuke manier leek om geld te verdienen.’’
Voor Sip Bloemberg begon het allemaal bij VV Klazienaveen, de club waar zijn oudere broer Willem ook speelde. ,,We voetbalden na schooltijd vaak op een groot grasveld in de Molenbuurt’’, vertelt de inmiddels 71-jarige Willem Bloemberg. ,,De heer Heuvelman woonde daar tegenover. Hij was in die tijd voorzitter en vroeg op een dag of het ons niet leuk leek om bij zijn club te gaan voetballen. In die tijd moest je tien jaar oud zijn om lid te worden, maar die regel werd niet zo steng gehanteerd. Sip was acht toen hij begon, ik negen.’’
‘De beenbreuk in 1970. Ik kan er nog emotioneel over worden’
Al snel bleek dat de twee broers aanwinsten waren. Ze debuteerden allebei op hun vijftiende in het eerste elftal. ,,De club speelde toen in de tweede klasse, destijds het hoogste niveau op de zaterdag. We moesten voetballen tegen clubs als Spakenburg, IJsselmeervogels (ook uit Spakenburg), DOS Kampen en VVOG (uit Harderwijk).’’
Willem speelde in de achterhoede, Sip in de spits. In 1970 ging het met Willem, hij was toen 20 jaar, helemaal mis. Bij een thuisduel tegen DOS Kampen brak hij zijn been. ,,Het gevolg van een absurde overtreding die niet eens werd bestraft. Twee jaar lang heb ik daarna niet kunnen voetballen.’’
Het gezin Bloemberg uit Klazienaveen in vroeger tijden. Van links naar rechts Dirkje, Jantje (moeder), Willem, Sip, Marchienes (vader) en Wanny. Foto: Familie Bloemberg
De Klazienavener is even stil. ,,Ik kan er nog emotioneel over worden als ik eraan denk.’’ In tegenstelling tot zijn broer Sip had hij wel echt de ambitie om prof te worden. ,,Ik speelde in het noordelijk amateurelftal en FC Twente had interesse. Maar na die beenbreuk werd alles anders.’’
Willem Bloemberg kwam wel terug op het veld in Klazienaveen, maar werd niet meer zo goed als voor de beenbreuk. In 1980 hing hij zijn voetbalschoenen aan de wilgen. Broer Sip had inmiddels als verdedigende middenvelder profvoetbal gespeeld bij achtereenvolgens FC Groningen, het Belgische RWDM, FC Twente en weer FC Groningen. Willem: ,,Ik gunde het Sip echt enorm, maar door wat mij was overkomen kon ik het toen emotioneel gezien niet opbrengen om bij hem te gaan kijken.’’
‘FC Groningen had interesse. Maar ik zei: Laat maar zitten’
Nadat Willem Bloemberg stopte als speler, bleef hij betrokken bij VV Klazienaveen. Van 1980 tot 1995 was hij verzorger van het eerste team en masseur voor de hele vereniging. ,,Als masseur hoorde ik veel nieuwtjes. Die schreef ik op en zette ik in het clubblad. Niet onder mijn eigen naam, maar onder de naam Luustervinkie. Heel veel mensen wisten niet dat ik dat was!’’
Later werd de oudste van de drie Bloemberg-broers nog kaartverkoper, omroeper en consul. Die laatste functie heeft hij nog altijd, al heet zijn club sinds de fusie met VV Zwartemeer in 2017 geen VV Klazienaveen meer maar FC Klazienaveen.
De entree van het sportpark aan De Planeet in Klazienaveen. Foto: Chantal Eelen
Broer Sip was in zijn periode als profspeler altijd present bij de jaarlijkse reünie van oud-ploeggenoten van VV Klazienaveen. Nadat hij in 1982 was gestopt als prof, keerde hij als speler enige tijd terug op het oude nest. Met eigenlijk maar één doel: hij wilde ook een periode voetballen met Wanny, zijn jongste broer.
Ook de nu 65-jarige Wanny had talent, net als zijn oudste broer eerder was hij als jonge knaap geselecteerd voor het noordelijk amateurelftal. ,,FC Groningen toonde in die tijd interesse. Ik vond dat wel leuk, maar ze hadden daar meerdere testwedstrijden nodig om mij te beoordelen. Toen heb ik op een gegeven moment gezegd: Laat maar zitten’.
Wanny Bloemberg, het laatste erelid van VV Klazienaveen
Later kreeg hij spijt. ,,Dat was natuurlijk gewoon stom van mij! Waarom ik FC Groningen dan zo afwimpelde? Noem het jeugdige onbezonnenheid. Of koppigheid. Ik weet het niet. Daarna heb ik in ieder geval nooit meer iets van FC Groningen gehoord.’’ Toch kwam hij later bij heel wat profclubs over de vloer. ,,Toen mijn broer Sip profvoetballer was, ging ik vaak bij hem kijken. Sip regelde ook dat een kameraad van hem en ik het spelershome in mochten, bij de clubs waar Sip speelde en ook bij de tegenstanders van die dag.’’
Sip Bloemberg met naast hem een foto van hoe hij er uitzag in zijn periode als prof bij FC Groningen. Foto: DvhN
Zelf bleef Wanny Bloemberg zijn eerste club altijd trouw, van 1972 tot 1990 speelde hij er als spits in het eerste team. Daarna vervulde hij tal van functies, bij de jeugdafdeling en bij de senioren. Dit resulteerde erin dat hij in 2016, het jaar voor de fusie met VV Zwartemeer, werd benoemd tot erelid van VV Klazienaveen.
De fusie met VV Zwartemeer en het ontstaan van FC Klazienaveen. Hoe denken de heren daarover? Willem Bloemberg, de oudste van de drie, draait er niet omheen. Hij was ertegen, zag de meerwaarde er niet van in. Maar nadat de fusie een feit was, trok hij zich ook niet terug. ,,De verbondenheid met veel mensen op het voetbalveld blijft natuurlijk wel, ook al is mijn oude vereniging opgegaan in een nieuwe club.’’
In 2008 gingen de jeugdafdelingen van VV Klazienaveen en VV Zwartemeer al samen, onder de naam KZC’08. Wanny Bloemberg was daar in bestuurlijke zin bij betrokken. ,,De bedoeling was dat de beide moederverenigingen binnen enkele jaren ook zouden gaan fuseren. Dat is uiteindelijk ook gebeurd, maar wel een paar jaar later.’’
De ambities waren hoog. Binnen vijf jaar moest het eerste team in de eerste klasse spelen. In plaats daarvan degradeerde het vlaggenschip in de jaren daarna van de tweede naar de derde klasse. De kans bestaat dat FC Klazienaveen deze zomer via de nacompetitie weer een stapje omhoog gaat. Wanny Bloemberg: ,,Dat zou een mooie opsteker zijn. Dan hebben we dit jaar twee keer feest op het sportpark.’’
Feest een jaartje later
Eigenlijk had FC Klazienaveen het jubileum van 100 jaar voetbal vorig jaar willen vieren. Want toen was het honderd jaar geleden dat in Zwartemeer de voetbalclub De Vrienden Trouw werd opgericht, de vereniging die later werd omgedoopt tot VV Zwartemeer en onder die naam eind jaren twintig in Klazienaveen ging voetballen. Vanwege corona kon in 2021 het jubileumfeest niet worden gevierd en daarom gebeurt dat dit jaar, op zaterdag 25 juni. Alle leden krijgen een rijk geïllustreerde jubileumboek. Wie geen lid is en wel een boek wil, kan die voor 20 euro bestellen via communicatie@fcklazienaveen.nl
Zwartemeer/Sportclub Drente en profvoetbal in Klazienaveen
Klazienaveen is de plek waar in Drenthe profvoetbal zijn intrede deed. Van 1955 tot 1971 speelde Zwartemeer daar betaald voetbal, na 1967 onder de naam Sportclub Drente. Legendarisch was het seizoen 1963-1964. Zwartemeer eindigde als tweede in de tweede divisie en mocht in een nacompetitie strijden om een plek in de eerste divisie. Alkmaar ’54 kwam op bezoek en maar liefst 12.000 supporters zaten en stonden langs de lijn.
In 1967 werd gekozen voor de naam Sportclub Drente. Er waren financiële problemen, het werd steeds moeilijker om de begroting sluitend te krijgen. De vorming van de Stichting Sport Club Drente moest voor extra impulsen zorgen, maar dat gebeurde niet. In 1971 viel het doek. De KNVB wilde het aantal profclubs terugbrengen van 51 naar 38 en keek daarbij naar bezoekersaantallen. De enige Drentse profclub kwam daarbij in vergelijking met andere clubs niet goed uit de bus. Op 6 juni 1971 werd de laatste competitiewedstrijd gespeeld, bij RBC in Roosendaal.
De amateurtak van Zwartemeer bleef na 1971 gewoon bestaan en voetbalde onder die naam door tot medio 2017 de tenues van de fusieclub FC Klazienaveen werden aangetrokken.
