Henk Reuvers, oud-FC Emmen, werkte 41 jaar lang op school Terra. Met een brok in zijn keel neemt hij afscheid

,,Ik ben geboren in de J. van der Veenstraat in de wijk Emmermeer. We waren thuis met drie kinderen, van wie ik de middelste was. Mijn grootvader was een bekend figuur in Emmen, KPV-wethouder Rieks Reuvers. Hij woonde in Erica en had samen met mijn oma dertien kinderen. Klopt, het openluchtzwembad in Erica droeg ook lange tijd zijn naam. Hij was een van de mensen die zich daar sterk voor maakte en ook op het zwembadterrein de handen uit de mouwen stak. Als kind ging ik wel eens naar hem toe als hij in het gemeentehuis was. Het oude gemeentehuis dat op de markt stond en in de jaren zeventig verdween. Zijn werkkamer was naast de voordeur. Mijn vader Bernard werkte ook bij de gemeente Emmen. Hij was daar chef boekhouding. Zijn afdeling was de eerste die een computer kreeg. Als kind uit een katholieke familie ging ik uiteraard naar een katholieke lagere school, in mijn geval de Pius X in Emmermeer. Die school bestaat ook niet meer. Daar zijn woningen voor in de plaats gekomen.’’

,,De naam van mijn eerste voetbalclub. Fortitudo was een rooms-katholieke sportvereniging, die in 1959 mede door mijn vader was opgericht. Hans Robben, de vader van Arjen Robben, speelde er ook. De thuiswedstijden waren aan de Oude Roswinkelerweg. Op mijn twaalfde stapte ik net als Hans Robben over naar VV Emmen. In 1973 werden we met het B1-jeugdteam tweede op de Drentse kampioenschappen en in 1975 met A1 kampioen van Noord-Nederland.

Het seizoen daarop werd het nog mooier, want toen veroverden we onder leiding van trainer Jaap Verhoef de landstitel. Ik speelde op het middenveld en was onvermoeibaar. FC Groningen toonde interesse en wilde graag dat ik daar ging voetballen. Mijn vader vond het geen goed idee. ‘Eerst je studie afmaken’, zei hij. ‘Als voetballer ben je kwetsbaar. Eén rotschop en het kan voorbij zijn’. Ik deed wat mijn vader zei en bleef gewoon bij Emmen voetballen. Na de middelbare school ging ik eerst naar de pabo en daarna naar de alo in Groningen voor de opleiding gymdocent. Later heb ik vaak gedacht: hoe zou het gelopen zijn als ik wel naar FC Groningen was gegaan?’’

,,Zo heette Terra toen ik daar in 1982 begon. Ik was blij dat ik na mijn studie een baan vond, want het werk lag in die tijd niet voor het oprapen. Ik viel met mijn neus in de boter. Een relatief kleine school in Noordbarge met een plezierige sfeer en een geweldige directeur, Wim Kwakernaak. In die tijd gingen er vooral kinderen van boeren en tuinders naar toe. Ik werd gymdocent, maar gaf ook rekenen, aardrijkskunde en geschiedenis. Omdat ik het leuk vind om dingen te organiseren, was ik al snel betrokken bij schoolkampen en de sinterklaasavonden.

In de loop der jaren kwamen er extra taken bij. In 1990 werd ik onderbouwcoördinator en 1997 teamleider onderbouw. Het betekende dat ik steeds minder uren gymnastiek gaf en dus dat ik niet meer hele dagen in trainingspak rond kon lopen. Dat vond ik wel jammer, want dat deed ik graag. Van 1998 en 2001 was ik alleen gymdocent omdat ik in die jaren samen met Albert Koops assistent-trainer was bij FC Emmen. Hoofdtrainer was Jan de Jonge. In februari 2001 werd Jan ontslagen, waarna Albert Koops en ik drie duels samen op de bank zaten bij FC Emmen. Daarna kwam de nieuwe hoofdtrainer, Hennie Spijkerman.’’

,,Naast mijn werk was voetbal mijn lust en mijn leven. Ik heb zelf gevoetbald bij VV Emmen, Sportclub Angelslo en Sleen. Bij die eerste twee clubs was dat op het hoogste niveau bij de amateurs. Sleen was de laatste club waar ik in het eerste speelde. Daar was ik speler/trainer. Daarna was ik trainer van Sportclub Erica, Weerdinge, VV Emmen en Sleen. Tussen Weerdinge en VV Emmen was de periode waarin ik assistent-trainer was bij FC Emmen. De manier waarop ik leiding gaf aan een voetbalploeg was niet zo gek veel anders dan hoe ik de school aanstuurde.

Mijn inzet is altijd geweest om er een hecht team van te maken. Met oog en respect voor elkaar. Toen ik als tiener met Emmen landskampioen werd, was dat echt niet omdat Emmen betere spelers had dan Ajax. Nee, natuurlijk niet! Maar die jongens van Ajax speelden voor zichzelf en wij waren een team. Sinds 2010 vorm ik samen met Karin Verweij de directie van Terra vmbo in Emmen. Nemen wij personeel aan, dan kijken we uiteraard naar kwaliteit. Maar ook heel nadrukkelijk of iemand past in het team. De fijne sfeer die we hier hebben, die willen we koste wat het kost behouden. Daar vaart iedereen wel bij. De docenten, de leerlingen en de school als geheel.’’

Zo’n vijftien jaar geleden kreeg ik van mijn werkgever het verzoek om eens goed rond te kijken. ‘Henk, jij kent Emmen als je broekzak. Wat zou een goede plek zijn voor nieuwbouw van de school?’ Nieuwbouw was nodig omdat beide gebouwen van Terra in Noordbarge, het vmbo-gebouw en het pand voor het mbo, verouderd waren. Uitgangspunt was aanvankelijk om naar een zogeheten zichtlocatie in Emmen te gaan, dat zou goed zijn voor de bekendheid van de school.

Meerdere locaties kwamen in beeld. Van de plek van de oude brandweerkazerne tot sport-en businesspark De Meerdijk, van de oude dierentuin tot een perceel bij de kruising Frieslandroute/Hondsrugweg. Het idee om naar de oude dierentuin te gaan kwam van toenmalig wethouder Jisse Otter. Hij was enthousiast en ook wij als groene school zagen grote mogelijkheden op die locatie. In de gemeenteraad gingen de handen evenwel niet op elkaar. Uiteindelijk is ervoor gekozen om nieuw te bouwen op de plek van het oude vmbo-pand van Terra in Noordbarge. Het dorp waar de school zich al die jaren heel plezierig voelde en een uitermate goede band had met de omgeving.’’

Bij de officiële opening van het nieuwe schoolgebouw in 2020 riep ik dat dit het mooiste schoolgebouw was van Noord-Nederland. Dat vind ik nog steeds. Het gebouw is groot, maar past heel goed in het landschap. Er is zeer zorgvuldig gekeken naar de bestaande bomen, de groenstructuur en andere bebouwing in de omgeving. Op het dak van meerdere gebouwen groeit groen en voor het eerst heeft de school een eigen sporthal. Om het voor leerlingen gevoelsmatig toch kleinschalig te houden, is het pand zo ingedeeld dat de verschillende groepen scholieren en studenten hun eigen gebied hebben. Met daarbij een eigen ingang en fietsenstallingen.

Wat ook heel prettig is, is de akoestiek. Het geluid wordt op een of andere manier gedempt. Vanaf het begin hebben we het hele team, maar ook de mensen in de buurt er nauw bij betrokken. Er kwam geen enkel bezwaarschrift binnen. Dat schijnt tegenwoordig echt iets bijzonders te zijn, vertelde burgemeester Eric van Oosterhout. De relatie tussen de school en Noordbarge is hecht. Het dorp mag gebruik maken van de school voor vergaderingen, uitvoeringen en sport en wij kunnen onze dieren laten lopen in een weiland van de stichting Noordbarge.’’

Terra is een school die in trek is. Eerder kregen we per jaar zo’n 120 aanmeldingen, in 2021 en 2022 waren dat er 185. En dit jaar gaat het om 240 leerlingen die vanaf de basisschool instromen. Natuurlijk zal het nieuwe schoolgebouw hiertoe hebben bijgedragen, maar dat is het natuurlijk niet alleen. Een mooi gebouw is fijn om te hebben, maar het zijn uiteindelijk de mensen die de school maken. En dan bedoel ik ook echt iedereen die bij de school betrokken is. Zij zorgen ervoor dat we bij tevredenheidsonderzoeken goed scoren. Waar je ook komt, overal zijn dingen voor verbetering vatbaar en worden fouten gemaakt. Ook bij ons en ook door mij. Zaak is dat je daarvan leert en steeds een beetje beter wordt.

Terra is allang geen school meer waar alleen maar kinderen van boeren en tuinders naartoe gaan. Het is een groene school geworden met leerlingen met heel verschillende achtergronden. Lang niet iedereen gaat verder in het groen. Dat hoeft ook niet, want na het halen van je diploma kun je nog alle kanten op. Omdat ik stop, krijg ik straks meer tijd voor mijn vrouw, kinderen en kleinkinderen. Dat is fijn, maar natuurlijk zie ik er ook tegenop om de school te verlaten. Mijn kinderen gaan er van uit dat ik het donderdag niet droog hou. Ze zouden heel goed gelijk kunnen krijgen. En dat is ook helemaal niet erg. Terra was voor mij meer dan een werkplek. Maar dat had je volgens mij al wel begrepen.’’