De 55ste editie van het wielerevenement de Jeugdtour met 800 deelnemers gaat vanaf maandag door heel Drenthe. Voor het grote talent Maike van der Duin(17) uit Assen is dit haar laatste Jeugdtour. Ze won maandag de proloog en rijdt dinsdag in de gele trui.
Zes jaar was Van der Duin toen ze haar eerste wedstrijd reed op een fietsje met een K3-mandje voorop. De dikke-bandenrace van de Jeugdtour. Ze won hem meteen. 17 is ze nu, en twee weken geleden behaalde ze drie medailles op het EK voor de jeugd.
Ze is 11 Jeugdtours verder, en dit is de laatste waarbij ze nog aan de start mag staan. Vanaf september is ze jeugdrenner af. ,,Ik vind het elk jaar een gezellige tijd’’, zegt ze op de ochtend vlak voor ze de proloog gaat fietsen. Ook al wil ze presteren, ze klinkt totaal niet gespannen. ,,Ben ik ook niet. Het voelt voor mij niet als een belangrijke wedstrijd, al ga ik natuurlijk voor een podiumplek.’’
Reken maar dat die gedrevenheid erin zit. Ze traint elke week 11 uur, let op haar voeding en heeft een topsportregeling bij haar opleiding. Het hele gezin werkt mee aan haar droom, want haar doel is om van haar sport te leven. ,,Het mooie van de sport is dat de meiden tijdens de wedstrijd elkaar er echt af willen fietsen, en dat je met niemand rekening houdt. Maar na de race ben je weer vriendinnen, die knop wordt zo omgezet.’’
Van der Duin is in goede vorm, ze heeft sowieso meer met het wegseizoen dan de winter, waarin ze op de baan rijdt. ,,Maar op mijn best ben ik in een harde koers. Regen, wind, als de kopgroep wegrijdt, hoe harder hoe beter. Aan de andere kant, als er totaal niet gereden wordt en het aankomt op een eindsprint, dan ben ik geen topfavoriet.’’ Toch won ze maandag ook zonder harde omstandigheden met gemak de proloog. ,,Ik ben gewoon volle bak gegaan, ik was wel kapot aan het einde’’, zegt ze achteraf in Hotel de Jonge.
Het is een mooi begin van haar laatste Jeugdtour. ,,Het geeft een goed gevoel dat ik de allerlaatste nu in een gele trui mag beginnen.’’ Het meest kijkt ze uit naar de omloop, waarbij de renners steeds hetzelfde rondje rijden. ,,Dan kom ik langs het huis van mijn oma en moedigen mij oom en tante me steeds aan.’’
De overstap naar de belofte/eliteploeg, voor volwassenen, is wel spannend. ,,Ik hoor dat de overstap best groot is. Zowel qua niveau als de afstanden die je rijdt. Je gaat ritten rijden van 130/ 140 kilometer en er wordt hard gekoerst. Je mindset moet veranderen. Van rijden voor het podium zoals bij de junioren, is het straks het eerste doel om de rit uit te rijden.’’
Daar bereidt ze zich op voor, om niet gedemotiveerd te raken. ,,Ik heb er een goed gevoel over. Ik heb al een paar keer meegereden en dan rijd ik toch met de eerste twintig mee. Ik heb er heel veel zin in.’’
