In verschroeiend tempo helpt acteur Dick Kingma (22) mee de Middeleeuwen op een hoop te spelen

Hij heeft nog één keer andere kleren moeten aantrekken: zijn eigen, na een bombardement aan kostuumwisselingen. Dick Kingma (22) heeft er in de Haarlemse Stadsschouwburg net weer een voorstelling van Welkom in de Middeleeuwen op zitten. „Het moet allemaal zó snel, het is constant schakelen. Soms red je dat gewoon niet”, zegt hij glimlachend.

Bijvoorbeeld toen hij op een avond vanaf de zijkant op moest, met het bordje met ‘Echt Waar’, waarmee een onwaarschijnlijke gebeurtenis als historische waarheid wordt geduid. „Stond ik daar met dat bordje omhoog en met m’n broek op mijn enkels.”

De jonge acteur, opgegroeid in Haren, is bezig aan zijn afstudeerjaar aan de Toneelacademie in Maastricht nadat hij eerder met succes de vooropleiding bij De Noorderlingen in Groningen doorliep. Zijn rol, of liever zijn vele rollen, in de komische theatrale les over de Middeleeuwen is zijn afrondende stage. Het spelplezier spat in de Haarlemse foyer nog net zo van zijn gezicht als eerder op toneel. Zoals de hele cast, met onder anderen Kim van Zeben, er zichtbaar lol in heeft.

Schrijver en regisseur Niek Barendsen, ook maker van Het Klokhuis, heeft een tomeloze versie van zijn eigen tv-serie gemaakt. De familievoorstelling gunt zowel de families als de spelers op de helft een welkome pauze. Kingma: „Geschiedenis was op school mijn favoriete vak. De Middeleeuwen heb ik altijd een fascinerende tijd gevonden. Het lijkt alsof iedereen wat aanmodderde, maar zoiets biedt dan direct ruimte voor gekke verhalen.”

Daarvan komen er veel langs: over de Germanen, Karel de Grote, Jeanne d’Arc, de pest, over de vele lijfstraffen met Kingma met hoofd en armen in de schandpaal, over Luther, de discussie over de uitvinding van de boekdrukkunst – over de hele wereld vinden ze alleen in Haarlem nog steeds dat niet Gutenberg maar plaatsgenoot Laurens Janszoon Coster die eer toebehoort – en nog veel meer. „Het is een lange zit”, beaamt Kingma, „maar het tempo en de toegankelijkheid maakt de voorstelling toch ook heel geschikt voor de TikTok-generatie.”

Kingma koos bewust voor deze stageplek. „Het was de eerste die ik zag langskomen en ik wist direct: dit past zó goed bij mij. Zingen, dansen, mallotige sketches, revueachtig… Niet iedereen op de opleiding in Maastricht denkt daar in eerste instantie aan, maar ik zoek het juist in dit genre en heb op de opleiding zielsverwanten gevonden. We zijn een collectiefje begonnen. Mijn afstudeervoorstelling wordt een revue, groots en meeslepend, met muziek, kostuums, voor een breed publiek, met een lach en een traan.”

Zoek op internet en je vindt zijn korte voorstelling: Homo Fracticus – Een Avond Met Dick Kingma. Dat leest haast als een avond met een crooner. Je ziet hem ook nog terug in een filmpje met het lied van Sinatra waarop deze verklaart dat hij alles op Zijn Manier heeft gedaan. „Een titel als de mijne ligt er lekker vet bovenop. Ik hou van het grote gebaar. Dit was een kleinkunstvoorstelling; ik ben volop met muziek bezig, mijn eigen liedjes schrijvend. Ik speel piano, klarinet en veel andere instrumenten een beetje. En ik zing graag.”

Het is ook niet het type werk dat je snel bij De Noorderlingen aantreft. „Klopt, maar ik heb een heel brede interesse. Toen ik op mijn 13de begon, wilde ik Harry Potter worden. In elk geval acteur. Op straat liep ik altijd zachtjes te zingen, in de hoop dat ik zou worden ontdekt. De ruimte die De Noorderlingen bood om te onderzoeken welke kant je op wilde was steengoed. Een vrijplaats. En heel veilig. Pas na een tijdje op de Toneelacademie wist ik zeker dat ik graag wilde entertainen: een mooie avond in contact met het publiek is me veel waard.”

Nu eerst die afstudeervoorstelling. Al pratende blijkt dat Kingma weliswaar zijn voorkeur heeft, maar dat de zoektocht er nog lang niet op zit. „Ik ben met Loek de Jongh (poppenmaker, scenograaf, red.) bezig met poppenspel, daar wil ik ook graag mee door. In Frankrijk was ik in het chateau van Jeroen de Man, waar ook Kasteel gekocht, wat nu? is opgenomen. Ik mocht er met een vriendin de catering doen, terwijl Gijs Scholten van Aschat er een Shakespeare-workshop gaf. Toen ik hem hoorde vertellen dacht ik: ja, dit is toch óók fantastisch.” Nu nog musical, en dan is alles zo’n beetje wel langsgekomen. „Een grote musical, dat zou tof zijn. Een goeie is allesomvattend.”

En ja, natuurlijk nog het Amsterdams Kleinkunstfestival. Dat past er ook nog tussen. Kortom, de wereld ligt open. Maar nu eerst die Middeleeuwen nog even naar z’n grootje spelen.