Songwriter Ruben van Hemmen (33) uit Groningen werkt met Hannah Mae en BLØF. ‘We dachten: dit moet een duet zijn’

Met Small Town Bandits werkte Ruben van Hemmen (33) uit Groningen jarenlang aan een doorbraak die uiteindelijk uitbleef. Na onder meer een finaleplek in de Grote Prijs van Nederland viel 3 jaar geleden het doek voor de veelbelovende folk-popband. „Gelukkig zijn we nog altijd goede vrienden.”

Het schrijven voor en met andere artiesten was toen al in gang gezet, vaak samen met gitarist en producer Laurens Hof – ook een Stadjer. Als ‘man achter de schermen’ belandde Van Hemmen uiteindelijk in het maakproces van de nieuwe single van zangeres Hannah Mae uit Nieuw-Weerdinge en de Zeeuwse band BLØF, een voorlopig hoogtepunt. „Ik vind het heel leuk om met anderen mee te denken.”

De Groninger begon zijn avontuur door muziekuitgevers te benaderen, zonder precies te weten hoe die wereld werkte. „Ik ben gewoon gaan mailen en bellen.” Meestal bleven reacties uit, maar bij muziekuitgever Warner Chappell kreeg hij wél gehoor. „De A&R-manager – de schakel tussen artiest en repertoire – zei: ik vind het nog te vroeg om in te stappen, maar laten we contact houden.”

Van Hemmen bleef vervolgens maandenlang demo’s sturen. „Het was midden in de coronatijd, dus ik had ruimte om me volledig op het schrijven te storten.”

Na een jaar volgde een contract. Daarna rolde hij stap voor stap de wereld van de writing camps in. „Dan ga je met een artiest zitten en probeer je binnen één dag zoveel mogelijk tot een liedje te komen.”

Er waren interessante samenwerkingen, met Waylon bijvoorbeeld, maar het beeld van een grote uitgever als snelkookpan naar succes bleek te simpel. „Als beginnend schrijver kom je gewoon onder op de stapel”, zegt Van Hemmen. Zijn conclusie: wachten op kansen was geen optie. „Ik merkte dat ik meer zelf moest gaan doen.”

Samen met Hof ging hij actief op zoek naar mogelijke dwarsverbanden. „We zijn gewoon zelf gaan netwerken, vooral via social media, en sessies gaan opzetten.”

Via dat soort eigen initiatief ontstond ook het contact dat zou leiden tot Ik Ben Niet Meer Bang. Laurens Hof had als gitarist bij Hannah Mae al eerder een lijntje met BLØF-bassist Peter Slager, onder meer door een optreden op Concert at Sea.

In de trein terug na een schrijfdag in de hoofdstad kwam het idee op tafel. „We dachten: misschien moeten we Peter gewoon vragen voor een sessie”, vertelt Van Hemmen. Ze besloten het meteen te proberen en stuurden een appje. Nog voor ze station Groningen bereikten, kwam er al een reactie: Slager stond open voor een ontmoeting.

Een paar maanden later zaten ze met z’n vieren in de studio: Van Hemmen, Hof, Hannah Mae en Slager. Voor Van Hemmen geen vanzelfsprekend moment. „Ik was wel een beetje nerveus”, bekent hij.

De sessie begon met een idee dat Hannah Mae had meegenomen: een schets van een melodie zonder definitieve tekst. Van daaruit werd verder gebouwd. „Alle vier met een gitaar, heel veel proberen, melodieën zingen, kijken wat werkt.”

Aan het einde van de dag lag er een nummer, aanvankelijk bedoeld als sololied. Maar op de terugweg naar Groningen ontstond een nieuw idee. „Toen we de demo terugluisterden, dachten we: dit moet eigenlijk een duet zijn.”

Van Hemmen en Hof maakten daarop een aangepaste versie, met een door Van Hemmen ingezongen mannenpartij. Die vond via Hannah Mae en Peter Slager zijn weg naar de groepsapp van BLØF.

„Ze vonden het qua boodschap en sound goed bij hun eigen werk passen. Daarom stonden ze open voor een samenwerking.” Bijzonder: nooit eerder namen de mannen van BLØF een nummer ‘van buitenaf’ op.

Wat volgde was een proces van maanden, waarin het nummer langzaam vorm kreeg en steeds dichter bij zijn definitieve vorm kwam. Toen die er eenmaal was, maakte dat indruk. „Paskal Jakobsen, een stem die je je hele leven al kent, die dan jóúw partij zingt. Dat pakte me wel even.”

Tussen het schrijven en de uiteindelijke release, afgelopen vrijdag, zat ruim anderhalf jaar. Een periode waarin het lang onduidelijk bleef of en wanneer het nummer daadwerkelijk zou verschijnen. „Het was af en toe wel spannend: gaat het nog gebeuren? Je weet het niet.”

Pas enkele maanden geleden werd duidelijk dat de single daadwerkelijk zou uitkomen, als derde nummer in een reeks duetten. Dat hun song precies in die reeks paste, was volgens Van Hemmen deels toeval. „De timing bleek precies goed.”

Sinds de release merkt hij hoe anders een liedje landt wanneer het door gevestigde namen wordt uitgebracht. De single dook al op in de Spotify Top 50, misschien volgt er meer. „Ik ben nog niet zo bezig met wat het voor mij persoonlijk betekent. Ik vind het vooral leuk om te zien hoe het liedje het doet.”

Naast het schrijven voor anderen werkt Van Hemmen intussen ook weer aan eigen muziek. Voor het eerst in lange tijd nam hij een (Engelstalig) nummer op dat hij uitbrengt onder zijn voornaam. Optreden houdt hij voorlopig nog even af. „Dat vind ik op dit moment wat te stressvol.”

Hij doet het op zijn eigen manier, vanuit Groningen – de plek die hij verkiest boven de Randstad. Hier werkt hij niet alleen als songwriter, maar ook als coach van jonge en beginnende artiesten, en denkt hij mee over culturele projecten en programmering.

„Ik ben gek op het Noorden”, zegt hij. De rust, de ruimte en de afstand tot de drukte wegen voor hem zwaarder dan de nabijheid van de muziekindustrie. Even naar het Westen voor werk vindt hij prima. „Maar daarna gauw terug.”