Nena van Driel maakt kans op Gouden Kalf. 'Het is heel overweldigend'

Joren Molter regisseerde Zomervacht. De film kreeg vier nominaties (beste kostuum, beste art direction, en voor de bijrollen van Isabella Kafando en Valentijn Dhaenens). Zondag kreeg Molter bovendien de Prijs van de Nederlandse Filmkritiek. Zomervacht is de verfilming van een roman van Jaap Robben, over een jongen die met zijn vader op een woonwagenpark woont, en er ineens voor zijn zwaar gehandicapte broer moet zorgen.

,,Geloof me, dat went niet. Zoiets is altijd heel spannend. Ik ben er heel blij mee dat de filmkritiek mijn film de mooiste van het festival vindt, terwijl die nog in première moet gaan (dinsdagavond, red.), ik hoop dat er daardoor ook meer mensen heen zullen gaan. En die nominaties zijn ook fantastisch. Florian Legters en zijn productiecrew hebben dat trailerpark waar de film zich afspeelt helemaal from scratch opgebouwd. Heleen Heintjes heeft er prachtige kleding voor gemaakt: het moest trashy, maar zoiets wordt vaak overdreven en zij heeft dat goed gedaan.’’

,,Isabelle Kafando zet met Selma een geweldig personage neer, waarvoor ik met haar bij verschillende inrichtingen ben wezen kijken. Op één troffen we een meisje dat echt een soort Selma was, daar heeft Isabelle heel veel aan gehad. En Valentijn speelt zo mooi, zo klein, een hele mooie, lieve vader en tegelijk een mysterieus personage.’’

,,Ik zie mezelf wel als een Groninger filmmaker. Al wilde ik na Dòst (2018) een beetje loskomen van de Groninger film, ik wil menselijke films maken. Maar ik ben nu wel weer bezig met een telefilm die, als het doorgaat, zich afspeelt in Groningen. Ik denk dat je het noordelijke wel in mijn films kunt zien omdat ze best wel rustig zijn, de rust zit wel in elke film die ik maak. Zomervacht had ook een heel andere visuele stijl kunnen krijgen, dicht op de huid van de hoofdpersoon, met dramatische muziek, maar dat is mij al gauw te veel melodrama. Je moet de pijn van wat er gebeurt bij de kijker leggen, niet bij de hoofdpersoon.’’

Nena van Driel schreef het script voor Kiddo (die deze zomer in de filmhuizen te zien was), en de korte film Ma mère et moi. In Utrecht is Kiddo zes keer genomineerd (naast scenario als beste film, hoofdrol Frieda Barnhard, regie Zara Dwinger, sound design en montage) en een keer voor Ma mère et moi. Beide films gaan over de band tussen moeder en dochter, en in beide maken ze een roadtrip.

,,Nou we hebben met Kiddo een prijs gewonnen als beste film in Zuid-Korea (lacht), en in Spanje werd Ma mère et moi tweede, in een competitie van korte films. Maar dit jaar maak ik wel mijn eerste festivalronde. Er is inmiddels nog een film, Melk, die nominaties kreeg in Venetië, Zürich en Warschau.’’

,,Dat zou je wel kunnen zeggen. Het is heel overweldigend, helemaal met Melk en Kiddo, wat lange speelfilms zijn. Je bent er jarenlang bezig geweest met het schrijfproces, en dat is op een gegeven moment klaar. En nu komt alles in een keer. Toen ik hoorde van die zes nominaties voor Kiddo in Utrecht was was ik enorm extatisch, heel erg blij.’’

,,Ik ben in Friesland geboren en opgegroeid en ik ben blij dat New Noardic Wave er is (een organisatie die zich inspant voor film, red.) en er geïnvesteerd wordt in noordelijk talent, dat het op de kaart gezet wordt. Maar of er aan de manier waarop ik schrijf iets ‘noordelijks’ is, daar heb ik zo geen antwoord op. Ik profileer me niet zo. Heel veel in de film draait om de Randstad en ik ben er trots op dat ik daartussen kan opkomen, dat wel. Oh ja en ze zeggen hier geregeld tegen me: ‘Wat ben je op tijd’. ‘Ja, ik ben een Fries hè?’, zeg ik dan.’’