Kunst kijken in de Akerk Groningen kan verkoelen en wie weet zelfs helen. ‘We kunnen samen veel meer dragen dan we denken’

De tentoonstelling met werk van zo’n dertig masterstudenten van deze kunstopleiding trok de afgelopen dagen veel publiek. Dat had beslist ook met de expositieplek te maken. In de tot en met zondag gratis toegankelijke Akerk in Groningen was het een paar graden Celsius koeler dan elders.

Anne van Huffelen uit Groningen is een van de afgestudeerden. In de kerk is van haar hand Lotsverbinding te zien, een installatie die ze maakte voor de studierichting Interrelational Art Practices – vrij vertaald: kunst in een sociaal-maatschappelijke context.

Lotsverbinding is een ruimte waarvan de wanden bestaan uit stukken textiel die Van Huffelen verzamelde met hulp van vrienden, kennissen, maar ook onbekenden. Elk stuk draagt een eigen geschiedenis. „Het zijn allemaal levenslijnen die door elkaar zijn geweven”, vertelt ze. „Iedereen heeft een eigen kleur, textuur en vorm.”

Met haar installatie reageert Van Huffelen op de individualisering van mentale klachten en de rol die de overheid hierin speelt. „Jij hebt een probleem, dus los het maar op, ga naar een therapeut”, schetste ze. Ik denk dat er tussen het individu en de overheid een belangrijke laag ontbreekt: het collectief. We kunnen samen veel meer dragen dan we denken.”

Wie de installatie binnentreedt, wordt met behulp van een audiotrack uitgenodigd om stil te staan bij eigen ervaringen. Vervolgens kan een kraal worden opgehangen – symbool voor een gebeurtenis in het leven van de bezoeker, groot of klein, pijnlijk of mooi. Door de kraal toe te voegen aan de installatie wordt een persoonlijke ervaring letterlijk onderdeel van een groter geheel.

Voordat Van Huffelen werd toegelaten tot het FMI, studeerde ze fotografie in Utrecht. Gaandeweg verschoof haar interesse naar textiel en participatieve kunstvormen. „Ik kon helemaal niet weven” zegt ze lachend. „Maar ik had een idee en ben het gewoon gaan doen. Onderweg ben ik gaan onderzoeken wat dat zou kunnen opleveren.”

Lotsverbinding gaat over verbinding en aandacht. „Veel mensen voelen zich alleen of ongezien. In deze ruimte kun je stilstaan bij jezelf, maar ook bij het besef dat anderen soortgelijke of juist heel andere dingen meemaken. Zo kunnen kleine ontmoetingen ontstaan en kunnen mensen onverwachts met elkaar in gesprek raken.”

Van Huffelen is gefascineerd door wat kunst kan doen in een zorgcontext. „Dan bedoel ik niet therapeutisch schilderen om jezelf te uiten, want dan staat kunst in dienst van de therapie. Ik positioneer me met dit werk echt als kunstenaar, niet als therapeut, al lijkt mij dat wel interessant. Kunst kan niet genezen, maar wel helen, las ik laatst ergens. Dat betekent volgens mij dat er door kunst iets kan veranderen.”