Arrien Venema uit Leutingewolde wil de drafbaan in Aduard nieuw leven inblazen. Foto: Peter Wassing
Velen zeiden dat de paardenracein Aduard ten dode was geschreven, maar Arrien Venema wil laten zien dat de sport nog springlevend is. Woensdag is de paardenkoers in het dorp terug van weggeweest.
De drafsport nieuw leven inblazen, dat is de missie van Arrien Venema (69) uit Leutingewolde. Van de acht banen in de provincie Groningen waarop paarden draafden en op wie liefhebbers verwoed wedden, zijn nog twee banen over. Eén daarvan is de grasbaan in Aduard, die als een ring om de voetbalvelden aan de rand van het dorp ligt. De andere ligt in Eenrum.
Sinds 1952 wordt op deze plek eens per jaar gekoerst. Oftewel, pikeurs die op kar achter dravende paarden het tegen elkaar opnemen.
Toch blijkt het lastig deze traditie voort te zetten. Een hoop grasbanen verdwijnen, ook de Drafbaan in het Stadspark in Groningen moest wijken. ,,Voor meer evenementen, die er nota bene niet eens zo veel zijn. De politiek draaide de paarden de nek om”, zegt een vurige Venema. De drafbaan in Aduard vecht eveneens voor z’n toekomst. Vorig jaar was er geen bestuur, waardoor er een streep door de race ging.
Nu lijkt er hoop: woensdag racen negentig paarden tegen elkaar in Aduard.
‘Iedereen raadde het af’
Venema zei de eerste keren resoluut nee tegen een bestuursfunctie. Hij was net met pensioen en keek ernaar uit niets te doen. ,,Geen verantwoordelijkheden of verplichtingen. Daar was ik na 53 jaar werken in sales wel aan toe.”
Wel ging hij in gesprek met een aantal mensen die hem stuk voor stuk afraadden in het bestuur te gaan. ,,Juist daarom besloot ik het toch te doen”, zegt hij terwijl hij grinnikt. Hetzelfde geldt voor de race. Als iedereen zegt dat die verleden tijd is, wil Venema het tegendeel laten zien.
Zo geschiedde. Hij zocht een bestuur bij elkaar en organiseerde met vijf anderen (‘zonder hen was het niet gelukt’) het evenement. ,,We hebben de grenzen opgezocht, de maximale hoeveelheid koersen en paarden. Volgende week komen negentig paarden naar Aduard, dat is fantastisch.”
‘Noar ‘t peerdjerieden’
Zijn liefde voor de paarden begon op de boerderij van zijn ouders in Pas Op, boven Leek, waar hij de dieren verzorgde. ,,Ik had een speciale band met ze, mijn vader zei altijd dat de paarden alles deden voor mij.” Z’n eerste koers zal hij nooit vergeten: ,,Ik schrok me wezenloos na de start, met al het rondvliegende gravel om m’n hoofd.” Later vormde paardrijden de uitlaatklep voor zijn drukke bestaan. ,,Drie seconden nadat ik ging rijden was mijn hoofd leeg.”
De liefde die hij heeft voor de dieren en paarden in het bijzonder wil hij middels de paardenkoers doorgeven aan de volgende generaties. Daarmee hoopt hij bovendien het voortbestaan van de koers te waarborgen. De paardenrace in Aduard zet daarom in op de jeugd. ,,Het gaat om meer dan alleen de wedstrijd, het draait om de hele beleving. Kinderen kunnen ponyritjes maken of in de draaimolen.”
Of dit zijn vruchten afwerpt en of Venema iedereen kan bewijzen dat de paardenrace toekomst heeft, wordt woensdag duidelijk. Venema: ,,Nu zijn we overgeleverd aan de Aduarders. Dat is spannend, hopelijk waarderen ze het en komt iedereen noar ‘t peerdjerieden.”
