Koninklijke onderscheiding voor Ineke Dilling (64), pleitbezorger van inclusie

De verrassing kwam in de Statenzaal van het Drents Museum. Dilling dacht een bescheiden bijeenkomst bij te wonen, maar trof een zaal vol bekenden. Even later speldde burgemeester Marco Out haar de versierselen op.

Volgens Out valt vooral haar manier van werken op. „Mevrouw Dilling-Scheeringa kijkt altijd naar wat iemand wél kan. Daarmee inspireert en motiveert zij anderen.”

Dat ze zelf doof werd na ziekte, hield haar niet tegen. Integendeel: het werd een drijfveer. Zo begeleidde ze het Afasiekoor in verpleeghuis Anholt, waar mensen die moeite hebben met spreken via zang toch hun stem konden laten horen. Dilling speelde gitaar, zodat zingen mogelijk bleef waar woorden soms wegvallen.

Haar inzet strekt zich over veel terreinen uit. Ze was betrokken bij kunst- en cultuurorganisatie ICO, actief binnen de Soroptimisten, en werkte de afgelopen jaren aan toegankelijkheid en inclusie in Drenthe. Als ervaringsdeskundige droeg ze bij aan projecten rond doveninclusie en was ze betrokken bij de Adviesraad Toegankelijkheid en de Drentse AdviesRaad Inclusie (DARI).

Ook achter de schermen had haar werk effect. Mede door haar lobby kreeg het televisieprogramma Drenthe Nu ondertiteling, waardoor nieuws voor meer mensen toegankelijk werd.

De aanvraag voor de onderscheiding kwam van haar dochter Agnes Dries-Dilling. Zij wist al enkele maanden dat haar moeder ongeneeslijk ziek is. „Het voelde als een missie om dit op tijd te regelen,” vertelt ze. „Ze heeft zich altijd ingezet voor anderen. Haar doofheid zette ze in om dingen voor elkaar te krijgen. Mijn moeder is een krachtige vrouw. Dit verdient ze.”

Wie Dilling kent, herkent haar volgens familie in één zin: het glas is bij haar altijd halfvol. Zelfs nu blijft ze zich uitspreken voor een samenleving waarin iedereen kan meedoen — horend, slechthorend of doof.