Winterdepressie houdt aan. FC Emmen moet nog langer wachten op eerste overwinning van het jaar

‘Nee hè, niet weer’, moeten supporters en spelers van FC Emmen gedacht hebben, toen ze vrijdag in de vroegte de gordijnen opzijschoven. Andermaal ontwaarden ze een witte wereld in Emmen en omstreken. Zelden zullen ze met meer enthousiasme in de bus zijn gestapt op weg naar het zuiden, op weg naar warmere oorden. Dordrecht in dit geval, waar het bij de aftrap ook gewoon rondom het vriespunt was.

En de grasmat lag er nauwelijks beter bij dan het opnieuw in de sneeuw verpakte thuismat in Drenthe, maar gevoetbald kon er gelukkig wel aan De Krommedijk. Voor de thuisploeg een wekelijkse gewoonte, voor de bezoekers een zeldzaamheid dit jaar. FC Dordrecht won dit jaar meer wedstrijden dan FC Emmen überhaupt speelden. Het was mede-daardoor een duel tussen de nummer één en de nummer laatst van de periodestand. Grote vraag op vrijdag: kon Emmen de Schapenkoppen stoppen? 

Dat moest met drie van de zes winterse aanwinsten aan de aftrap. Aankoop Casper Staring en huurling Noam Emeran maakten hun basisdebuut in het rood-wit. Vicente Besuijen verscheen voor het eerst met de aanvoerdersband om zijn arm. Hij is de natuurlijke opvolger van de vertrokken captain Pascal Mulder. Diens plek achterin was vrijdag een prooi voor Gijs Bolk.

Je mocht toch minimaal een koeiendans van de Emmenaren verwachten die eindelijk weer eens een groene weide betraden. Bovendien kregen ze van Menno van Dam een missie mee: de Schapekoppen in vorm overrompelen met een effectieve jacht op de openingstreffer.

En FC Emmen begon inderdaad scherp en fel aan het duel. De deden ze grotendeels aan de hand van de beoogd maarschalk op het middenveld Casper Staring die zicht- en hoorbaar de lijnen uitzette. Die lijnen liepen afwisselend over de rechter- en linkervleugel waar Nelson Amadin en Noam Emeran voor de aanvoer moesten zorgen.

De flankenflitsers wisselden fraaie schaarbewegingen en dito balaannames af met achteloos gepingel richting, en in de vijandelijke zestien. Mede-voorsten Vicente Besuijen en Freddy Quispel waren alert genoeg om een tweetal verloren gewaande kansen alsnog om te toveren tot een ram in richting van het doel. Even later poogde Staring hetzelfde, maar de zo vurig gewenste vroege voorsprong bleef achterwege.

Het gevaar schuilde toch vooral in en achter de piepjonge eigen defensie. Dat doorzag Feyenoord-huurling Jan Plug al vroeg in de wedstrijd toen hij ploeggenoot Joey de Bie oog in oog zetten met Emmen-goalie Luca Unbehaun die ook dit seizoen dan negen op de tien als winnaar uit zo'n duel komt. Dit keer was geen uitzondering.

Het was niet de laatste test voor de Duitser, want FC Dordrecht nam de wedstrijd al snel in handen en het spel van FC Emmen nam zienderogen af in kwaliteit en intensiteit. Verdedigend werd het steeds slordiger, aanvallend steeds gehaaster. Vooral bij de fluwelen vrije trappen en hoekschoppen van de Zuid-Koreaan Yoon Doyoung was het oppassen geblazen. Dat de doelman de beste Emmenaar voor rust was bleek een veeg teken.

Het centrale duo voor zijn neus Christian Østergaard (20) en Gijs Bolk (21) probeerde ook na rust met het nodige kunst- en vliegwerk de stormloop der Dordtenaren te doorstaan. Dat lukte welgeteld vier minuten lang. Het was de Mexicaan Stéphano Carrillo die de ruimte zag en nam, en de bal sierlijk in de verre hoek prikte. Die trap was zelfs Unbehaun te gortig.

Het eerste teken van leven van FC Emmen liet lang op zich wachten. Emeran zorgde voor een opleving met een zelf afgedwongen doorbraak. Invaller Agon Sadiku kwam een teennagel te kort op de 1-1. De Fransman probeerde het later maar zelf met een vrije schotkans in de zestien, maar ook hij trof geen doel.

Het bleken zeldzame stuiptrekkingen in de jacht op het nog sneaky stelen van een schamel puntje, waar drie geen overbodige luxe waren om het ongunstige getij te keren. Vooralsnog dreigt FC Emmen een vaste klant te worden in de kraters van de KKD.