Spits met pijntjes Romano Postema (24) blijft maar scoren. 'Eén kans, één schot, één goal'

In de rust lag een aantal pupillen van Menno van Dam voor pampus in de kleedkamer. Bijna de helft van de basiself leek toen al rijp voor een wissel, constateerde de hoofdtrainer. Met kunst- en vliegwerk werd in de tweede helft de vroege en kwetsbare voorsprong gekoesterd en ternauwernood omgezet in drie punten. De eerste overwinning van het jaar.

Het gouden voetje van spits Romano Postema en een weergaloos uitgestrekt been van doelman Luca Unbehaun maakten het verschil tussen vreugde en verdriet. Postema: „Dat Luca die bal nog pakt in de laatste minuut, daar mogen we hem heel dankbaar voor zijn. Ik had vanavond één kans en dat was meteen een goal. Daarvoor sta ik er, hè.’’

Postema had zich als toeschouwer opgevreten tijdens het duel met Willem II waarin geen van zijn teamgenoten tot scoren kwam. „Ik hoor niet op de tribune, ik hoor op het veld. Maar ik kampte met kleine pijntjes en dan kan ik gewoon niet alles geven. In de wedstrijden ervoor speelde ik op halve kracht en dat ziet er dan ook niet uit’’, stelt de spits.

Hij moet naar zijn lichaam leren luisteren, vooral naar zijn zwakke plek in de hamstrings. „Ik voel zelf het beste of ik last heb. Het speelt wel vaker op. Nu, direct na de wedstrijd, voel ik het ook, maar dit keer krijg ik wél een week om te herstellen.’’

Zijn huurbaas FC Emmen heeft de goaltjesdief bij voorkeur nog tien volle wedstrijden nodig. Volgende week maandag start de vierde periode, waarin de ploeg, al dan niet tegen beter weten in, wil stunten met een gooi naar de periodetitel.

Postema: „Je moet de hoop op een klein wonder nooit opgeven. Dan kun je net zo goed in de kleedkamer blijven. We zijn vanavond boven alles heel blij en opgelucht.’’

Dat gevoel overheerst ook bij zijn trainer Menno van Dam. „Nee, het was geen perfecte wedstrijd, maar daar moeten we nu even schijt aan hebben. Deze drie punten stoppen we heel snel in onze zak en dat sprongetje op de ranglijst vieren we ook.’’

Verder waakt de coach voor triomfalisme en euforie nadat het dubbeltje dit keer zijn kant op viel. „We hebben veel klappen gehad de afgelopen weken. Als je terug blijft vechten, blijf je uiteindelijk overeind staan.’’

Door zijn plan om dinsdag naar Barcelona af te reizen is een streep gegaan. „Ik moet me melden voor een avond met onze sponsors. Het regent daar toch, dus ik ga gewoon een paar dagen ons eigen land in.’’

Zijn spelers gunt hij wat tijd met familie of in de hangmat. Het klinkt Postema als muziek in de oren. „Ik ga die rust zeker pakken de komende dagen. Noteer me dus maar voor negentig minuten volgende week tegen AZ.’’