Pief-Paf-Postema was andermaal het goudhaantje. Foto: Ron Jonker
Met een overwinning tegen de beloften van Utrecht is de vermaledijde derde periode van de competitie voorbij voor FC Emmen. Die gaat de boeken in als sportief een van de zwakste maanden uit de clubgeschiedenis. Nu lonkt plots de lente.
Een groot filosoof met rode neus zei ooit 'wat er ook gebeurt altijd blijven lachen’. Gelukkig is hoofdtrainer Menno van Dam zijn humor niet verloren. In aanloop naar het treffen met de talenten uit de Domstad memoreerde hij de kritiek van eerder dit seizoen dat er bijna nooit gewonnen werd van een ploeg hoger op de ranglijst. Nu in het vroege voorjaar FC Emmen nog steeds wachtte op überhaupt een overwinning, en dus in de stand flink was gekelderd, was die klus in ieder geval een stuk simpeler geworden.
Vooraf waren daarvoor alle nog resterende vleugjes hoop in De Oude Meerdijk gevestigd op Romano Postema. Dat de topscorer van de competitie bij de laagvlieger speelt, zegt veel over de kwaliteiten van de superspits. Dus was het plan maandag geen hogere wiskunde: alle ballen op Postema.
Stoïcijnse Søndergaard
Dat ook de Utrechter Viereck zich vrijwillig bij die strategie aansloot was een mooie meevaller. De verdediger verprutste de eigen opbouw door de bal zomaar in te leveren bij de aanstormende Besuijen. Die hoefde alleen nog maar Pief-Paf-Postema te vinden voor zijn negentiende van het seizoen.
Aan de andere zijde werd het verzorgde spel van de jonge bezoekers steeds vroegtijdig ontmanteld door de laatste linie, waarin de jonge Deen Søndergaard andermaal een gooi deed naar de titel van de beste winterse aanwinst. Zijn rushes zijn een ware attractie dit kalenderjaar en angst voor welke spits dan ook lijkt de stoïcijnse mandekker vreemd.
Balvoordeel
Ondertussen liet Filimon Gerezgiher voor het in eerst sinds tijden een vleugje van zijn aangekondigde klasse zien. De rappe Duitser speelde zich steeds uitstekend vrij en bleek niet zelfzuchtig. Eerst zette hij met een vernuftige steekbal Postema vrij. Dit keer bleef het bij een simpel testje of doelman Gadellaa nog wakker was. Dat bleek het geval.
Filimon Gerezgiher flitste als nooit te voren over De Oude Meerdijk. Foto: Ron Jonker
Tien minuten later waren de rollen omgedraaid en stond de huurling zelf oog in oog met de doelman. Tot woede van alles en iedereen had arbiter Hardeman een seconde daarvoor gefloten voor een overtreding, waar hij balvoordeel had moeten geven.
Op het tandvlees
Op slag van rust noteerde FC Emmen de mooiste aanval de wedstrijd, waarbij Bakir, Kongolo en wederom Gerezgiher een positieve en Larsen een negatieve hoofdrol vertolkten. De vleugelverdediger kon een opbouw uit boekje afronden door de bal kalmpjes in te tikken. Het enige wat hij daarbij moest doen was de nog enige inglijdende verdediger ontwijken. Dat mislukte.
Ook na de thee was het verre van een galavoorstelling op De Oude Meerdijk. Op het tandvlees werd het resultaat met de minuut heiliger. De gevaarlijkste momenten kwamen van de bezoekende talenten. De echt penibele momenten werden gedwarsboomd door een fluit, vlag of een wederom uitblinkende doelman Unbehaun. Het ontbrak daarbij niet aan de broodnodige mazzel.
Mag het ook eens, hoorde je menig Emmenaar hardop verzuchten.
Gele kaart: Søndergaard (FC Emmen), Dundas, Van Ommeren (Jong Utrecht).
Scheidsrechter: Hardeman.
Toeschouwers: 6.335.
FC Emmen: Unbehaun; Everink (62. Mesbahi), Søndergaard (69. Østergaard), Mukeh en Larsen; Staring, Kongolo en Bakir (69. Geypens); Gerezgiher (88. Sunder), Postema en Besuijen (62. Quispel).
Jong Utrecht: Gadellaa, Van der Wegen (69. Kloosterboer), Kooy, Viereck en Adiele; Van Ommeren, Jensen, Agougil en El Arguioui (89. Ebite); Dunas Demircan en Agougil.