Hoe lossen we het tekort aan vrijwilligers bij sportverenigingen op? ‘Met een advertentie aan het prikbord in de kantine voor een nieuwe penningmeester red je het niet meer’

„Nou, het is zelfs zo dat ik liever een oproep zou plaatsen, haha. We zoeken nog verzorgers, mechaniekers, een webmaster… Als je een voorwiel van een achterwiel kunt onderscheiden, dan kun je al bij ons terecht. Zonder gekheid: vertel mij maar waar ze zijn, die vrijwilligers. Bij ons draait het nu vooral op ouders. Vroeger had je nog wel mensen die niet meer werkten en zich dan op vrijwilligerswerk stortten. Wat dat betreft pleit ik voor de herinvoering van de VUT. Tegen de mensen zou ik willen zeggen: leg die telefoon toch ’s aan de kant en ga gewoon lekker naar je cluppie! De politiek kan ook wel iets doen: er is veel te veel regeldruk. Als je een klein wielerkoersje voor de jeugd wil organiseren, moet dat één A4 invulwerk zijn. Nu is het alsof je de 4 Mijl wil organiseren. Dat gaat echt nergens meer over.”

„Ik spreek niet in termen van ‘een vrijwilligersprobleem’. Dat zit bij heel veel mensen in hun hoofd. Er is keiharde data dat er heel veel mensen vrijwilligerswerk doen en dat het niet minder wordt. Wij bieden een cursus aan die ‘Succesvol vrijwilligers werven’ heet. Daarin nemen we verenigingen van A tot Z mee in hoe ze dat moeten doen. 95 procent haalt de target. Recent deed vv Annen mee aan de cursus en daar hebben nu 72 nieuwe vrijwilligers erbij. Het loont echt er goed tijd en aandacht aan te besteden, op een gestructureerde manier. Natuurlijk zijn er ook wel problemen. De nieuwe generatie is anders en corona heeft z’n rol gespeeld. Maar mensen bij de clubs vragen ook snel steeds bij dezelfde mensen, de warme kring zeg maar. Later blijkt dan dat anderen ook echt wel iets willen doen. Denk aan ouders van een kind dat nieuw is bij de club. Die zitten nog niet zo ín de club.”

„De oude garde sterft inderdaad uit qua vrijwilligers. Het lukt bij ons nog redelijk, maar we hebben wel wat tekorten, vooral als het om bardiensten gaat. Het is een stuk cultuur en mentaliteit. Je moet mensen nu echt achter de broek aanzitten. Het gaat niet meer zoals vroeger, toen het bij wijze van spreken vanzelfsprekend was dat je wat deed voor de club. We hebben nog wel onze oliebollenactie bij de club, die aardig wat geld in het laatje brengt. Maar de rommelmarkt kunnen we niet meer organiseren door een gebrek aan vrijwilligers. Ik denk niet echt dat de politiek een rol kan spelen. Mensen moeten zelf die verantwoordelijkheid voelen wat te doen in het dorp, voor de club. Het moet van onderaf komen.”

„Het tekort is er, daar kunnen we niet omheen en er is helaas niet een maniertje voor sportverenigingen om dat zomaar op te lossen. Wel kunnen ze de manier waarop ze het nu vormgeven tegen het licht houden. Bijvoorbeeld de wervingmethodes: met een advertentie aan het prikbord in de kantine voor een nieuwe penningmeester red je het niet meer. Clubs moeten mensen nu actief benaderen. Ga in gesprek, waar liggen de kwaliteiten van iemand? Het gedoe met vergunningen en regeldruk klinkt herkenbaar. Dat is voor verenigingen om horendol van te worden. We zijn met onze organisatie op landelijk niveau met vier ministeries in gesprek regeldrukreductie te realiseren en lokaal ondersteunen we initiatieven die daarvoor zorgen. We nemen de ambtenaren mee in het proces, zodat ze zelf ook inzien hoe het eenvoudiger kan.”