Hulp is dringend nodig bij vv Hoogezand, zo blijkt ook uit een affiche op het raam van de kantine van het aloude voetbalbolwerk. Foto: Harry Tielman
Van de top van de eerste naar de bodem van de derde klasse in drie seizoenen: vv Hoogezand verkeert in zwaar weer. En niet alleen sportief, zo blijkt. Maandag moet een ingelaste bijeenkomst de club redden. Het woord fusie wordt al gefluisterd.
Het waren kille cijfers die een heel verhaal vertellen. The Knickerbockers won zaterdag met 6-0 van Hoogezand in een wedstrijd in de derde klasse R zaterdag. Tot overmaat van ramp kreeg Hoogezand ook nog eens twee rode kaarten. Na drie duels in 3R staat Hoogezand nu troosteloos onderaan, met 0 punten en liefst 15 tegengoals.
Drie jaar geleden nog werd Hoogezand kampioen van de eerste klasse. Onder trainer Germain Beck werd een prachtig seizoen bekroond met een felbegeerd kampioenschap, dat echter niet leidde tot promotie naar de hoofdklasse, omdat Hoogezand had besloten over te stappen naar het zaterdagvoetbal.
Hoogezand-trainer Germain Beck (midden) en zijn mannen vieren feest na het behalen van de titel in 1F tegen VKW. Foto: Venema Media
En juist in die overstap naar de zaterdag, zo zeggen enkele van de ingewijden die we spraken, zit de kiem van het verval. „Die stap naar de zaterdag was destijds logisch”, zegt bijvoorbeeld Jan Kloetstra (72), die als D-speler bij de club kwam, zo’n twintig jaar in het eerste elftal speelde en de laatste twee seizoenen als hoofdtrainer het verval meemaakte.
„Veel spelers wilden dat graag, en het is natuurlijk nog steeds een trend. Maar het heeft de club niet veel goed gedaan, want Hoogezand betaalt nu eenmaal niet. En daardoor gingen de beste voetballers weg, want andere clubs op het niveau van de eerste klasse betalen wel.”
‘Hoogezand was niet bij machte om te betalen’
Het is bepaald niet zo dat Hoogezand niet wíl betalen, zegt Teun Wever (85), die de club zo’n tien jaar lang leidde als voorzitter, in 1993 ook een kampioenschap meemaakte en in 2000 stopte. „Het is geen principekwestie, hoor. Maar het geld is er simpelweg niet. Niets ten nadele van de sponsorcommissie, maar de grote vissen in de sponsorvijver zijn aan Hoogezand altijd voorbijgegaan.”
Op vrijdagochtend was de 'klusclub' van vv Hoogezand zoals elke week weer aan het werk. De vereniging heeft dringend behoefte aan meer vrijwilligers. Dat komt uiteindelijk ook de prestaties ten goede, denkt voorzitter Jos van Amersvoort. Foto: Harry Tielman
Die stelling behoeft nuance, zegt waarnemend voorzitter Jos van Amersvoort (66). „Misschien was dat in de tijd van Teun zo, maar tegenwoordig willen we ook echt niet betalen. Dat is een principekwestie. We willen een club zijn voor alle leden, ook al hebben we drie grote sponsors waar menig club jaloers op zou zijn. Dus geld is er ook.”
Thijs Dallinga, Keziah Veendorp en Tapmahoe Sopacua
Maar Hoogezand had jarenlang ook nog een belangrijk ander ijzer in het vuur: talentvolle jeugd. Een prachtig elftal is samen te stellen van de talenten die ooit bij Hoogezand speelden.
Enkele klinkende namen van dat sterrenteam: Thijs Dallinga (FC Emmen, FC Groningen, Toulouse FC, nu Bologna), Keziah Veendorp (FC Emmen, FC Groningen), Tapmahoe Sopacua (FC Groningen, nu HHC Hardenberg), Martijn van der Laan (FC Groningen, Harkemase Boys) en Matthijs Hardijk (FC Groningen, AZ, nu IJsselmeervogels) bijvoorbeeld.
En juist op dat vlak stokt het de laatste jaren aan de Laan van de Sport in Hoogezand. Waar de club vroeger halve jeugdelftallen gescout zag worden door FC Groningen of FC Emmen en ook voldoende eigen jeugdvoetballers van niveau overhield, is het momenteel karig gesteld.
De club heeft niet eens meer een Onder-19 en ook geen Onder-17 meer. Wel twee Onder-23-teams, maar dat gat is er. En dan wordt het voor spelers in jongere elftallen ook steeds minder aantrekkelijk om bij Hoogezand te blijven, want waar moeten ze naartoe als ze 16, 17 jaar zijn?
Veel teams met verschillende nationaliteiten
Een van de belangrijkste oorzaken voor het afhaken van jeugdleden ligt gevoelig: dat is namelijk de oververtegenwoordiging van asielzoekers bij de club, zeggen onze ‘kenners’. „Het is goed en nobel van de club om jongeren uit andere landen, vluchtelingen en andere azc’ers op te vangen”, zegt oud-voorzitter Wever. „Maar het waren er niet een paar. Sommige teams bestonden voor meer dan de helft uit jongens met een andere culturele achtergrond.”
De 'klusclub' van vv Hoogezand. Foto: Harry Tielman
En dat is vragen om problemen, zegt ook Kloetstra. „Je hebt dan te maken met taalproblemen, want er zitten vaak te veel nationaliteiten in een team. Maar bovendien krijg je gedragsproblemen. Er zaten de laatste jaren een paar raddraaiers bij. Jongens die niet goed luisterden, die er een andere mentaliteit op na hielden. Nou, als jouw zoon in zo’n team terechtkomt, dan kan ik me voorstellen dat je met je kind naar een andere club gaat.”
Als er te veel zijn, gaan ze onderling Arabisch spreken
Dat wordt beaamd door waarnemend voorzitter Van Amersvoort. „Kijk, ik ben ook trainer van de A’ers geweest. Had ik drie Syrische jongens in mijn team, dat ging helemaal prima. Maar als het er te veel zijn, dan gaan ze onderling Arabisch spreken en daar worden de Nederlanders dan weer boos over. Allemaal heel logisch.”
En vroeger was de club nog in staat om zulke toestanden te voorkomen, zegt Van Amersvoort, die al zo’n twintig jaar lang als jeugdvoorzitter en wedstrijdsecretaris bestuursfuncties bekleedt bij Hoogezand. „In die tijd hadden we een stevige ruggengraat, meer bestuursleden en veel meer vrijwilligers die deze problemen het hoofd konden bieden. Maar die hebben we steeds minder.”
Kantinevrijwilligers en scheidsrechters
En mede daarom schreef Van Amersvoort met zijn bestuur een ingelaste bijeenkomst uit. Maandagavond hoopt Hoogezand vooral meer vrijwilligers te interesseren voor een taak bij de club. „Vooral in de kantine, toch het kloppend hart van elke vereniging, hebben we meer handjes nodig”, zegt de voorzitter. „Maar ook scheidsrechters hebben we nodig. We willen weer betrokkenheid van dertigers, veertigers en vijftigers bij de club, we willen weer dat er reuring is, dat de club weer gaat leven.”
Volgens de waarnemend preses staat het voortbestaan van de club dan nog niet op het spel, volgens andere ingewijden moet het niet nog een paar jaar zo doorgaan. „De toestand is zorgelijk”, zegt Kloetstra, die sinds kort van zijn trainerspensioen geniet. „Ik heb al gedacht: misschien moet ik met een paar andere oudgedienden gaan bekijken wat we kunnen doen om het tij te keren. Want als dit zo doorgaat, gaat het verkeerd. En dat gaat me echt aan het hart.”
HS ’88 is de buurman van vv Hoogezand. De paars-witten, in 1988 opgericht door het gereformeerde smaldeel van HSC, lijkt met een toename van leden aardig de vruchten te plukken van de neergang van Hoogezand, dat ooit een bloeiende vereniging van zo’n 1200 leden was en nu nog minder dan de helft telt.
‘Fusie is niet aan de orde’
Maar het woord fusie wordt nog niet hardop uitgesproken op sportpark Kalkwijck. „We doen al veel samen met de jeugd”, zegt Van Amersvoort „maar verder gaat het niet. Er zijn nog wel aardig wat verschillen tussen beide verenigingen. Nee, een fusie is niet aan de orde. Onze club moet eerst maar weer eens gaan leven. Dan komen ook die prestaties vanzelf.”
