Geplaagde tennisser Niels Visker (23) uit Lageland kent geen twijfel. ‘Proftennisser zijn is niet altijd een feestje’
Symen BosmaSport
Proftennisser Niels Visker won zaterdag zijn 13de proftitel in het dubbelspel. Nu moet het nog gaan vlotten met het enkelen, want op dat gebied zit het Visker niet mee. „Ik doe er alles voor, maar soms heb je er geen grip op.”
Zaterdag won hij in Oldenzaal alweer zijn 5e dubbelspeltitel in het profcircuit van dit jaar, maar wat zou hij deze week graag zijn eerste enkelspeltitel bijschrijven. Niels Visker (23) uit Lageland verloor 4 jaar geleden zijn moeder, knokte zich naar de beste 500 tennissers van de wereld en geldt deze week als een van de grootste kanshebbers op de toernooiwinst van de zesde editie van het ITF-toernooi van Haren.
‘Studeren is nooit een optie geweest’
Hij kan zich geen beter bestaan bedenken. In 2020 rondde hij keurig binnen zes jaar zijn vwo af, maar denk niet dat hij ook maar overwoog te gaan studeren. Iets wat bijvoorbeeld zijn jongere broer Jasper, die evenals Niels als een van de grootste talenten van het land gold, nu wél doet. ,,Nee’’, zegt Niels Visker, net van trainingsbaan in Haren, met een bak yoghurt met muesli en vruchten en een broodje kipkerrie voor zich. ,,Studeren is nooit een optie geweest. Ik zie mezelf ook helemaal niet in het studentenleven. Dit is wat ik wil, dat was op de middelbare school al duidelijk.’’
Visker, opgegroeid in Schildwolde en later verhuisd naar Lageland, begon met tennissen bij TC Wijchgelsheim en TV Van Starkenborgh in Groningen, waar vader Alwin, ooit de nummer 70 van het land, al jarenlang tennisles geeft. Al snel behoorde Visker tot de grotere talenten van Nederland, al werd hij pas op zijn 17de écht de beste in zijn leeftijdscategorie. In juli 2019 werd hij namelijk Nederlands kampioen tot en met 18, zowel in het enkel- als in het dubbelspel.
Moeder Krista ziek
Op dat moment was zijn moeder Krista al drie jaar lang ziek, beter worden zou ze niet meer. In maart 2021 overleed ze, 51 jaar jong. De tenniscarrière van haar zoons had ze van dichtbij meegemaakt. ,,Ze was er altijd’’, vertelt Niels. ,,Ze heeft zelf ook altijd getennist en leefde natuurlijk enorm mee, zoals elke moeder. Daarom is het ook nog steeds klote dat ze er niet meer is. Natuurlijk, na vier en een half jaar wen je een beetje aan het gevoel, maar ik wíl er helemaal niet aan wennen. Het is je moeder, hè.’’
Juist in de periode dat ze ziek was, startte Niels zijn tennisloopbaan. ,,Het is ook geen optie om die buitenlandse toernooien níét te gaan spelen’’, vertelde vader Alwin in die periode, kort voor Krista overleed, in deze krant. ,,Het helpt niet om elke dag thuis te zitten en Krista wil dat ook niet.’’
Nieuwe tegenslag in 2021
Met die loopbaan van Niels ging en gaat het met horten en stoten. Zoals eigenlijk geldt voor elke proftennisser die niet, zoals Sinner of Alcaraz, al op hun 18de in de top-100 staan. Visker kwam snel de mondiale top 1000 binnen, maar kreeg enkele maanden na het overlijden van zijn moeder wederom een forse tegenslag.
Tijdens de finalewedstrijd om het Nederlands kampioenschap heren viel hij hard en raakte zwaar geblesseerd aan zijn schouder. Een SLAP-laesie waarbij kraakbeen scheurde. Het noopte tot een operatie en hield hem bijna een jaar aan de kant.
Op de Noordtribune
Die periode had één voordeel: hij kon regelmatig op de Noordtribune staan bij zijn club, FC Groningen. ,,Toen kon ik elke thuiswedstrijd zien en maakte ik ook een mooie streak van veel uitwedstrijden op rij, daar kon ik toen mooi bij zijn.’’
Nu hij weer fit is heeft hij veel minder tijd voor de FC. ,,Al heb ik mijn seizoenkaart wel net weer verlengd. Ik was erbij toen ze vorig jaar 2-2 tegen Ajax speelden. Ik pak nog zo’n vijf wedstrijden per jaar mee. Dan zie ik mijn vrienden ook weer eens.’’
Eind 2023 bij de beste 500
In die tennisloze periode duikelde Visker van een plek bij de eerste 1000 (923, eind 2021) naar plek 1724 een jaar later. Toen de schouder langzaam maar zeker weer volledig hersteld bleek, ging het weer de goede kant op. In kalenderjaar 2023 steeg Visker weer bijna 100 plaatsen, naar 766, en in november 2024 klasseerde hij zichzelf, mede dankzij finaleplekken in Sharm-El-Sheikh en Antalya, bij de beste 500 tennissers van de wereld: nummer 496.
Dit jaar gaat het minder goed. In de eerste zes maanden kwam hij in het enkelspel niet voorbij de tweede ronde van ITF-toernooien, het derde profniveau. Hij zakte naar een plek boven de 600. Pas vanaf juli begint het weer een beetje te lopen. In Den Haag, en daarna in het Belgische Eupen én vorige week in Oldenzaal haalde Visker de kwartfinale. ,,Maar in die wedstrijd zakte ik echt door mijn ondergrens’’, moppert de Groninger. ,,Waar dat aan ligt? Tja, dat is zo lastig. Echt vorm van de dag, denk ik. Ik doe er alles voor, maar soms heb je daar geen grip op.’’
‘Dubbelen is ontspanning’
In het dubbelspel gaat Visker als een trein. Dit kalenderjaar won hij al vijf internationale proftoernooien. Drie daarvan met mede-noorderling Jarno Jans uit Roden, die deze week ook in Haren speelt en met Visker dubbelt. ,,Misschien dat ik dan wat losser speel’’, verklaart Visker dat succes, dat hem op plek 385 van de werelddubbelranglijst bracht. ,,dat ik misschien een wat positievere mindset heb. Het is ontspanning, omdat de focus natuurlijk op mijn enkelspel ligt. Met Jarno heb ik ook gewoon lol op de baan, we hebben een goede klik. Misschien dat het daaraan ligt.’’
Visker piekert er echter nog niet over om te kiezen voor alleen het dubbelspel, een keus die bijvoorbeeld Wesley Koolhof tot de grandslamzeges en de top van de wereld in die discipline bracht. De Fries Sander Arends bewandelt nu die route, hij staat 25ste van de wereld en speelt volgende week de Davis Cup in Martiniplaza. ,,Nee, daar ben ik nog veel te jong voor’’, zegt Visker. ,,Die keus kan ik altijd nog maken. Ik heb mijn lichaam altijd goed verzorgd, ik verwacht dat ik lang mee kan als het meezit kun je wel tot je 40 op niveau blijven dubbelen. Nee, ik blijf voorlopig enkelen, ik heb mijn grens nog niet bereikt.’’
‘Vaak alleen op de baan, zorgen om geld’
Ook al valt het leven als tennisprof niet mee. Dat geeft de onlangs naar Stad verhuisde Visker, die daar is gaan samenwonen met zijn vriendin, grif toe. ,,Nee, het is lang niet altijd een feestje, tennisprof zijn. Vaak alleen op de baan, alleen op je hotelkamer, zorgen om geld. Maar voor mij is het nog altijd het mooiste wat er is. Er is geen andere optie, eigenlijk.’’
Het brengt hem namelijk ook veel, wil Visker maar zeggen. ,,De discipline die ik moet tonen, alle aspecten van het volwassen worden, ik leer ontzettend veel als ik alleen op de tour ben. Ik vergat me bijvoorbeeld ooit in te schrijven voor het NK onder 14. Dat was wel een goede les hoor. Als proftennisser ben je eigenlijk je eigen manager, je moet alles zelf regelen. Mocht ik er ooit voor kiezen om het bedrijfsleven in te gaan, dan heb ik wat dat betreft wel een streepje voor op anderen, zo denk ik ook.’’
‘Vijf wedstrijden op rij mijn beste tennis spelen’
In Haren, waar hij vorig jaar de halve finale haalde, doet hij een nieuwe gooi naar zijn eerste proftitel in het enkelspel. ,,Ja’’, weet ook Visker, ,,dat speelt natuurlijk wel, dat ik nog steeds geen toernooi heb gewonnen. Maar ik blijf er hard voor werken en probeer me te focussen op het proces en niet aan de gevolgen van winst of verlies. Vijf wedstrijden op rij mijn beste tennis spelen, dat is de sleutel.’’
Ook Slump en Jans in het hoofdtoernooi
Het hoofschema van het met 15.000 dollar gedoteerde ITF-toermooi van Haren gaat woensdag van start. Naast Visker geldt ook Stijn Slump (ATP-571) uit Havelte als een van de kanshebbers. De Drent, die dankzij goede resultaten in de afgelopen weken Visker voorbijstak op de wereldranglijst, is derde geplaatst. Ook Jarno Jans (ATP-1225) staat in het hoofdtoernooi. De Rodenaar overleefde drie kwalificatieronden en sloeg zich dinsdagochtend bij de beste 32 spelers. Bij de vrouwen werd de Groningse Amber Maalderink in het kwalificatietoernooi uitgeschakeld. In het hoofdschema staan daardoor geen noordelijke tennissters. De Duitse Mina Hodzic (WTA-508) is als eerste geplaatst. Het toernooi duurt tot en met zondag, als de finales op het programma staan.
