Vierde divisie-vrees bij WVV en Oranje Nassau. ‘Het sporthart wil het hoogste, maar ik zie die andere kant ook wel’

Als je serieus sport, wil je winnen. Als je voetbalt, wil je kampioen worden of promoveren. Tenminste, dat zou je denken. Maar toch ligt het wat genuanceerder. Zeker bij clubs die in die mooie eerste klasse spelen en bij de beteren horen. Bij DZOH, bij WVV en bij Oranje Nassau dezelfde dubbele verhalen met als onderliggende vraag: is de eerste klasse eigenlijk niet prettiger en aantrekkelijker dan de vierde divisie?

Trainer Erwin Heerlijn van Oranje Nassau is duidelijk: ,,we zijn sporters en een sporthart behoort te zeggen: we willen het beste uit onszelf halen, dus we willen als dat mogelijk is promoveren en de titel halen. Natuurlijk begrijp ik de andere kant ook wel. Vierde divisie betekent reizen, verre uitwedstrijden, spelen tegen voor ons publiek minder aansprekende ploegen. Noem bijvoorbeeld Scherpenzeel of MASV. Ik snap dat clubbestuurders daar hun gedachten bij hebben. Ik vind dat lastig, je bent bezig met je spelers zo goed mogelijk te laten presteren’’.

Bij WVV soortgelijke geluiden. Hoewel een groot door jonge Winschotersupporters gemaakt spandoek achter het doel spreekt over ‘The road to divisie 4’, is ook daar interne twijfel. ‘Willen wel wel?’ Van de topploegen in deze Eerste klasse is de situatie zo, dat in feite alleen koploper HZVV er vol voor wil gaan. ,,Logisch’’ zegt Heerlijn, ,,HZVV is een grote club met een grote accommodatie en een groot budget’’. Zelfs bij Velocitas is er een soort scheiding der geesten: een groep die vol voor Divisievoetbal wil gaan en een groep die de huidige status als eerste klasser mooi genoeg vindt. Hetgeen daar zelfs tot een bestuurscrisis lijkt te leiden.

Hoe ook, WVV en Oranje Nassau lijken op weg naar een nacompetitie voor promotie, uitgaande dat HZVV wel kampioen zal worden. Oranje Nassau stond lang bovenaan, maar verloor de laatste drie wedstrijden, WVV eigenlijk steeds bij de top-vier. Dus had dit treffen het in zich. In de eerste helft leek het besef van het belang bij Oranje Nassau nogal wat hoger dan bij WVV.

Daar zag trainer Gerard Wiekens tot zijn zicht- en hoorbare ergernis dat zijn ploeg een lusteloos spelletje op de grasmat legde. De gelaten ogende WVV’ers waren overal te laat. Steeds de bal kwijt, kortom: bakten er niets van. Oranje Nassau kwam dan ook snel op een comfortabel lijkende 2-0 voorsprong. Routinier Thomas Careman haalde twee keer de trekker over, waarvan de tweede vanaf de stip. ,,In die fase hadden we de wedstrijd dood kunnen en moeten maken’’, vond Heerlijn. ,,WVV legde ons nauwelijks iets in de weg’’.

Maar zie, ook typisch WVV: de mannen van Wiekens kwamen terug. ,,Van WVV win je niet zomaar’’, hoorde je ook langs de lijn. Het duurde lang, maar de Winschoters werden steeds dreigender en bij Oranje Nassau nam de onzekerheid toe. Met nog een dik kwartier op de klok werkte Martijn Delgers de bal voor 1-2 binnen en een kleine tien minuten later stond het 2-2 na een inzet van Ramon Kuiper.

Het werd nog even hectisch toen arbiter Van Laar de rode kaart trok voor doelman Joar Terpstra van Oranje Nasau. ,,Ik raakte de bal en de man, dus tja, rood was zwaar’’. Voor de slotminuten moest speler Rick Wiersma zich in het keeperstenue hijsen, er was geen tweede doelman aanwezig. Het brandde niet meer aan, het bleef zodoende bij 2-2.

Zo blijven WVV en Oranje Nassau in de race voor promotie naar de Vierde Divisie. Gewild of tegen wil en dank, het hangt er allemaal wat tussenin.