EHS 85 speelt de eerste wedstrijd in de tweede klasse tegen Dalfsen, bestuursleden Tony Ryfkogel (links) en Ronald Emmens hebben er zin in. Foto: Gerrit Boer
Als er één club is waar ze bewijzen dat gezelligheid en presteren prima hand in hand gaan, dan is het bij EHS ’85 uit Emmerschans/Emmerhout. De zondagtweedeklasser beleefde de afgelopen jaren een bescheiden voetbalsprookje, dat ze allesbehalve bescheiden vieren in de kantine.
Na jaren in de eerste klasse en hoofdklasse bij SVBO en VV Emmen wilde Patrick Eberhard afbouwen. Dat klinkt als een 37-jarige voetballer die het niet meer bij kan benen. Het talent en het voetbalplezier is er nog wel, maar de ledematen willen niet meer. Zoiets. Maar Patrick Eberhard was geen 37 jaar toen hij twee jaar geleden ging afbouwen. Hij was tien jaar jonger en afbouwen werd het ook niet echt.
‘Heb je die spelersbus gezien?’
Fysiek was het gelukkig ook niet nodig, maar op een hoger niveau zijn de reistijden naar uitwedstrijden langer, is eens een zondag of een training skippen niet de bedoeling. Het werkende leven en het gezinsleven kregen wat meer de voorrang bij Eberhard. En dus vertrok hij naar – toen – zondagvierdeklasser EHS ’85. Het is het begin van een bescheiden voetbalsprookje. Eberhard trof in Emmerschans/Emmerhout namelijk een jonge en talentvolle groep. Ze promoveerden in zijn eerste seizoen naar de derde klasse en met Emmen/SVBO-maatje Henk Teuben z’n doelpunten erbij een seizoen later via de nacompetitie naar de tweede klasse.
Een unicum voor dat kleine clubje met het fraaie logo (een kasteeltoren) dat verwijst naar het historische verdedigingswerk uit de achttiende eeuw waaraan de huidige Emmer wijk Emmerschans z’n naam dankt. En dat brengt ook nieuwigheden met zich mee. ,,Heb je die spelersbus gezien, met VV Dalfsen erop en alles!’’, komt omroepster Janet zondag de bestuurskamer binnen voor het allereerste competitieduel in de tweede klasse. Jaja, de tegenstander van vanmiddag is een degradant uit de eerste klasse, andere koek.
Échte doelstelling
Bij EHS ’85 laten ze het allemaal op zich afkomen dit seizoen. Met een grote glimlach vertellen wedstrijdsecretaris Ronald Emmens en secretaris Tony Rijfkogel over het voetbalsprookje van Emmerschans. ,,Een paar wedstrijden voor het einde van vorig seizoen konden we nog zowel in de nacompetitie voor promotie als die tegen degradatie terechtkomen. Het werd die voor promotie en die wonnen we ook nog, haha. Vorig jaar was de doelstelling al handhaven, maar dit seizoen is dat écht zo”, zegt Emmens.
De club heeft op de een of andere manier een aantrekkingskracht op spelers die er in de jeugd ook speelden. ,,Dat is bij Patrick zo, maar ook bijvoorbeeld Lars Slagter, Andrej Alilovic, Joey Jakobs en Daniek Camies kwamen weer terug. Allemaal jongens die hier in den jeugd speelden. Ach ja, wij vinden presteren belangrijk, maar we proberen ook wel de randvoorwaarden voor een goede sfeer te creëren”, aldus Rijfkogel.
Dat blijkt eufemistisch uitgedrukt, wordt op het terras langs de lijn duidelijk. ,,Joh, ze wisten niet wat ze meemaakten hier in de kantine’’, vertelt de vader van Camies. ,,Die jongens kennen elkaar allemaal al lang, soms van de basisschool nog zelfs. Ze hadden hier eerst Amstel in de kantine, maar die jongens drinken Heineken…’’, wijzend naar het groene flesje in z’n handen. ,,Dus is er nu Heineken.’’
120 kratten bier
Het legt de club geen windeieren volgens Camies sr. ,,Het is hier vaak groot feest. Dan regelen de spelers zelf een zanger en komen er ook veel jongens langs met wie ze vroeger bij Drenthina, SVBO en DZOH speelden. Mooi dat dat zo kan toch? Ik weet nog dat er na een wedstrijd tegen Weerdinge wel 120 kratten doorheen zijn gegaan. Het bier was op een gegeven moment op. Toen zijn er nog 40 kratten opgehaald bij SVBO.”
Zoveel kratten zullen er na het duel tegen Dalfsen vermoedelijk niet doorheen gaan - niet om het resultaat te vieren in ieder geval. Want terwijl wat supporters op het terras met enige moeite naar goed Emmerschans’ gebruik een verdedigingswerk optuigen, een grote parasol tegen de zon in dit geval, valt dat van de elf spelers op het veld langzaam uit elkaar. Het eerste half uur lukt het nog wel voor Eberhard en z’n kompanen - EHS ’85 krijgt zelfs een enorme kans op de 1-0 - maar de gasten met de grote bus blijken toch echt wel een maatje te groot. Het resulteert in een 3-0 nederlaag.