Toeschouwers genieten van het zonnetje en een boeiend tennisgevecht. Foto: Jan Willem van Vliet
Een boeiende stadsderby zou het worden. Het werd een waanzinnig, bloedstollend gevecht tussen ervaring en aanstormend talent.
De ervaring – vergezeld van het luid studentikoos geschreeuw – won: de tennissers van TAM versloegen die van Cream Crackers in een krankzinnige kraker in de eerste klasse. Hij leek dan tóch het hoofd koel te houden.
Tussen het gejoel, de tweehonderd dorstige kelen langs de kant, die uit hun dak gingen bij elk punt van de studentenploeg. Hij leek de Davis Cup-achtige taferelen het hoofd te kunnen bieden. Sander Jans, de eerste man van Cream Crackers, die samen met Jasmijn Gimbrère de laatste dubbel speelde. In de supertiebreak, die de laatste jaren als alternatief voor de derde set in de gemengddubbels wordt gespeeld, nam hij het voortouw. Samen met Gimbrère sloeg hij zich op het oog koel naar een 6-3 tussenstand tegen Koen de Haan en Daniëlle Koetje. Forehand hard tegen de achterlijn, precies goed getimede volley.
Met nog vier punten te gaan – de supertiebreak gaat tot tien – leek Cream Crackers dan toch nog op weg naar een 4-4 gelijkspel. Niet waar van te voren door de tennissers van Corpus den Hoorn op gehoopt was, maar genoeg om zondag 3 juni vol vertrouwen de laatste wedstrijd tegen het Apeldoornse Daisy in te gaan. Het gat met TAM zou dan namelijk nog steeds drie punten zijn, waarschijnlijk voldoende om naar de hoofdklasse, het hoogste amateurniveau in tennis, te promoveren.
Maar het geschreeuw bleef, ook al liepen Gimbrère en Jans langzaam maar zeker richting matchpoint. Op 9-7 leek het te kunnen lukken. Op 9-8 weer. Jans mocht het zelf afmaken, met zijn service die tot dan toe heel aardig liep. Pats, via de netband uit, Tweede service iets minder pats, iets meer effect: ook via de netband achter de lijn. Jans kon zichzelf voor het hoofd slaan. 9-9 en het gejoel werd met de seconde harder. TAM wist: het kan gebeuren. We kunnen nog kampioen worden.
Maar Jans gaf niet op. Met een goede volley tikte hij weer een matchpoint binnen: 11-10. Weer was het talententeam een punt van een 4-4 eindstand én daarmee dicht bij de titel. Service van De Haan, de TAM-dubbelspecialist. Jans met zijn forehand laag in het net. Weg matchpoint. De Haan ging door. Een knappe gehoekte volley, cross wegdraaiend, te ver voor Gimbrère: 12-11. Heel TAM werd gek. Matchpoint voor de studenten. De Haan serveerde en Jans sloeg in de rally de bal naast de tramrails. TAM vierde feest, de tranen bij de jonkies van Cream.
Het titelgevecht is nu weer helemaal open. Cream heeft nog één punt voorsprong op de studenten en moet zondag naar Apeldoorn, terwijl TAM thuis speelt tegen het lager geklasseerd Ready Oldenzaal.
Die laatste dubbel was bepaald niet de enige thriller. Ook de andere gemengd dubbel eindigde in een supertiebreak die werd gewonnen door Celine Koets en Job van Eijk. Daarvoor was ook de herendubbel beslist door zo’n barrage. Ook daar kon het beide kanten op vallen. En de damesdubbel was met tweemaal 7-6 ook al naar TAM gegaan. Allemaal dubbeltjes op zijn kant dus, die allemaal in het voordeel van de studenten uitvielen.
En dat terwijl er na de enkels weinig reden tot bezorgdheid was voor Cream. Beide damesenkels gingen eenvoudig naar de ploeg van coach Bart de Vries. Zo won Gimbrère makkelijk van Koetje: 6-4, 6-1. En Rixt van der Werff was te sterk voor Celine Koets. Jarno Jans leek zijn enkelpartij in de derde set ook te kunnen uitserveren op 5-3, maar hij liet Van Eijk nog langszij en erover komen. Niels Visker won zijn partij tegen Ingmar Scholte met tweemaal 6-4. ,,Tja, die dubbels’’, baalde De Vries. ,,Wat een bal op de netband kan doen. Maar goed, we hebben het nog steeds in eigen hand.’’
