Tennisclub Suthwalda: zilver met een gouden en een zwart randje

Na het laatste enkelspel op zondag stonden er nog twee dubbels op het programma. TC Suthwalda kon alleen met de hoofdprijs aan de haal als het de tegenstander niet meer dan drie games in vier sets toestond. Dat zag men niet zitten; het team wierp de handdoek.

Op zaterdag werden in Zuidwolde de halve finales gespeeld. Suthwalda-captain Floris Kilian zag vooraf de bui al hangen: ,,We hebben veel blessures. Anders waren we favoriet geweest. Maar er kunnen rare dingen gebeuren.’’ De geblesseerden Boy Westerhof en Jarno Jans keken noodgedwongen toe.

Sander Jans uit Roden begon goed. Na een 40-0 achterstand pakte hij de eerste game en vervolgens ook de set en de wedstrijd. Ook Sem Verbeek won, waarmee het verlies van Niels Visker (uit Langeland) en Tim van Terheijden werd gecompenseerd. Sem Verbeek was na zijn overwinning goed te spreken: ,,Ik heb me teruggeknokt in de wedstrijd. Wij vinden dit clubtennis heel belangrijk, mooi om met de beste teams hier in Zuidwolde te spelen.’’

Er kwam nog een noorderling in de finale, want Max Houkes won met zijn team Leimonias. Houkes versloeg Igor Sijsling, ooit nummer 40 op de ATP -lijst. Houkes (281ste op de wereldranglijst) genoot ervan om in eigen omgeving te spelen: ,,Ja, mijn ouders zijn er, vrienden en mijn oude trainer uit Emmen, Jeroen Joustra. Sijsling speelt niet veel meer, maar hij is een goede tennisser.’’

Het was zaterdag spannend. Het dubbelspel moest beslissen over de finaleplek voor Suthwalda. Sem Verbeek en Sander Jans wonnen zwaarbevochten met twee keer 6-4. Toen stond het gelijk, tot aan de games aan toe. Alles hing af van Visker en Van Terheijden. Het eindigde met een supertiebreak. Visker en Van Terheijden kwamen met 5-1 achter, knokten zich terug tot 6-6, kwamen met 10-9 achter, maar onder groot gejuich grepen ze de winst én dus de finaleplek met 12-10. Opgetogen liet het team zich fêteren.

Een attractie op zich was Lewabo-speler Thijs Boogaard, die wordt gezien als het grootste tennistalent van Nederland en de beste 14-jarige tennisser ter wereld. Boogerd won, maar zijn teamgenoten verloren, waardoor hij naar huis kon.

Het uitgeschakelde Lewabo meende dat Houkes niet mee mocht doen, omdat hij niet vaak genoeg bij de mannen was uitgekomen. Houkes speelde wel in de gemengde klasse, waardoor Leimonias meende sterk te staan. TCS ondersteunde het protest en koos voor een tactische move. De geblesseerde Jarno Jans, normaliter kopman van TCS, werd tegenover Houkes geplaatst en gaf na één rally op.

Jans speelde met zijn ‘verkeerde’ linkerhand, omdat hij zijn rechterelleboog niet wil belasten. Daardoor konden de fitte spelers van TCS tegen zwakkere opponenten uitkomen. ,,Als zij onsportief spelen, kunnen wij het ook’’ was het veel gehoorde commentaar van de thuisclub. In de wandelgangen werd niet meer over tennis gesproken, maar vooral gediscussieerd over het reglement van de tennisbond. Jacco Eltingh, voormalig toptennisser en technisch directeur van de KNLTB, betreurde alle gedoe: ,,Het had zo mooi kunnen zijn. Als teams het niet eens zijn met de regels, moeten ze achteraf protest indienen. Vooraf kan niet.’’

Houkes had geen moeite met zijn gemakkelijke overwinning: ,,Als zij het zo willen doen, is het hun goed recht. Ze willen kampioen worden. Mijn ouders heb ik afgezegd, want ik wist wat er aan zat te komen.’’

De truc slaagde bijna. Verbeek sloeg zich naar de winst. Visker boog na een spannende tiebreak het hoofd, waardoor Leimonias met een 3-1 voorsprong aan de dubbels begon. Maar zover kwam het dus niet. Ook tennis is een sport van vreemde wendingen.