Tennisser Max Houkes en zijn vader bij hun camperbusje. Foto: Symen Bosma
In een zilverkleurige camper doorkruist tennisser Max Houkes heel Europa, én verder, richting de wereldtop. Deze week stopt zijn Ford Nugget in Haren.
Max Houkes (19) is een van de noordelijke toptennissers op het internationale proftoernooi van Haren, dat vorig jaar nog als Future werd aangeduid. Vandaag start de tweede editie onder de naam SportStroom ITF World Tennis Tournament.
Houkes zal die naamsverandering een zorg zijn. Hij wil zoveel mogelijk van juist dit soort toernooien spelen om zoveel mogelijk punten te pakken voor de ATP-ranglijst. En dat lukt de laatste tijd aardig. Een polsblessure wierp hem gedurende het winterseizoen terug, maar daarna kwam hij sterker terug dan ooit.
De linkshandige aanvaller uit Sleen slaagde er zelfs in dit jaar, waarvan hij zeker vijf maanden niet op niveau kon tennissen, een sprong te maken van zo’n 400 plaatsen. Van boven de 1200 klom Houkes naar plek 857 en waarschijnlijk staat hij binnenkort weer hoger, want op het WTT-toernooi van Lambermont pakt hij dezer dagen wederom punten.
Houkes gaat ondanks een polsblessure als een raket door de rankinglijst. Foto: Symen Bosma
Daar in Wallonië, twintig minuten rijden onder Maastricht in de Belgische Ardennen, treffen we hem en vader Gerard in de zilverkleurige Ford Nugget, waarmee ze stad en land afreizen. Soms rijdt Max alleen, soms vergezelt moeder Teddy hem en nu is het de beurt aan pa Houkes. ,,Ik heb toch vakantie’’, bromt de 64-jarige Emmenaar, die al jaren in Sleen woont met zijn gezin.
Max staat even verderop te trainen, terwijl pa Houkes koffie schenkt. Ja, ze redden het goed, zo met zijn tweeën in de buscamper. ,,Ik heb meestal de radio aan tijdens het rijden’’, zegt Gerard, ,,Max heeft een oortje in met Lil’ Kleine of hoe die rappers ook heten. Prima. Ik lees een boek, terwijl hij tennist. We koken en eten samen. Het is gewoon gezellig.’’ Max, die even later aanschuift, beaamt dat. ,,Ik vond kamperen vroeger al leuk, nu nog steeds. Op deze manier heb je als tennisser ook een eigen plek. De hele tijd rondhangen in het clubhuis, daar ben je op een gegeven moment ook wel klaar mee.’’
Ze zijn op de meeste toernooien een bezienswaardigheid, met de Nugget. De WTT-toernooien zijn vooral het domein van door nationale tennisbonden begeleide talenten of kinderen van rijke ouders, die veelal in hotels verblijven en dure vluchten boeken. ,,Kijk’’, wijst Houkes senior naar een tafeltje verderop in het restaurant van het tennispark van Lambermont. ,,Die jongen heeft zijn eigen trainer én fitnesstrainer mee. Pa heeft centen.’’
Niet dat de door Houkes aangewezen jongen niet kan tennissen. Dat kunnen ze op deze toernooien allemaal. Hier loopt de mondiale talententop rond in een van de grootste sporten ter wereld. Dit zijn allemaal prima atleten, jongens en meiden met een enorme coördinatie, die het waarschijnlijk in elke andere sport ook goed zouden doen.
Maar de wetten van de topsport zijn keihard. Redt een tennisser het niet om via deze WTT-toernooien naar de mondiale top-200 door te stoten, dan is zijn kans op een profloopbaan verkeken. In dat geval pakken veel tennissers de draad thuis weer op met het geven van tennisles, een studie en het spelen van nationale topamateurtoernooien. Daarmee valt vaak nog wel een aardig centje te verdienen.
Dit laatste scenario wil Houkes jr voorkomen. Hij wil zo snel mogelijk die top-200 halen en voorlopig is hij goed op weg. Waar hij vorig jaar als 18-jarige nog zware kwalificaties moest spelen, wordt hij tegenwoordig vanwege zijn relatief hoge ranking meestal direct toegelaten tot het hoofdtoernooi. ,,Daardoor is het fysiek iets minder zwaar’’, zegt Max. ,,waardoor ik sneller de tweede ronde haal en zo weer klim op de wereldranglijst.’’
Houkes senior is niet bepaald de vader die zijn zoon naar een topsportloopbaan schreeuwde. Natuurlijk, hij deed als tennisleraar van Max belangrijk voorwerk. ,,Max was al vroeg een talent, hij kon wel aardig slaan’’, lacht de gymleraar van het Emmer Esdalcollege. ,,Maar hij wist zelf lange tijd niet wat hij wilde. Twee jaar geleden, tijdens zijn diploma-uitreiking, zei Max ineens: ik wil tennisprof worden. Ik slikte en vloekte een keer. Dat was natuurlijk ook weer niet de bedoeling. Maar toen kon ik niet terug.’’
Omdat Houkes niet bij de tennisbond KNLTB trainde, moesten vader en moeder Houkes zelf flink investeren in de tennisloopbaan van hun spruit. Pa kocht een campertje en ging hij op pad om sponsors te vinden. Er is circa 30.000 euro nodig voor een jaar in het profcircuit. Met een meereizende trainer die ook andere talenten begeleidt, zit je al snel op 50.000 euro per jaar. Maar vader Gerard slaagde. Zo’n vijftig sponsors die elk 350 euro betalen (en sommigen een beetje meer) hebben allemaal een plek op de Nugget gekregen. Heel trots is Houkes senior met Zorgfactory, de nieuwe hoofdsponsor van de jonge tennisser.
De KNLTB heeft Houkes inmiddels weer scherp op het netvlies. De bond heeft de eerste gesprekken met pa en zoon al gevoerd en wie weet waar dat toe gaat leiden. ,,Het zou al heel mooi zijn als Max bij de bond kan meetrainen’’, zegt pa. ,,Dat scheelt mij al snel vijftienduizend euro aan trainingskosten per jaar.’’
Intussen is pa ook bezig met echt grote sponsors. ,, Er lopen op deze toernooien veel rijke Russen rond die willen investeren. Dat is voor hen gewoon hobby, dus waarom niet?’’
Het vierde profniveau lokt niet alleen Russische miljonairs, maar ook dubieuze bezoekers met minder cash op zak. Doordat wereldwijd op de uitslagen van WTT-toernooien kan worden gegokt is er een levendig gokcircuit ontstaan met alle uitwassen van dien. Max haalt zijn schouders op over de bedreigingen die hij bijna letterlijk na elke wedstrijd krijgt tijdens sommige toernooien.
,,Zielige gokkers’’, verontschuldigt hij zich haast voor het feit dat het hem koud laat. ,,Meestal antwoord ik ook niet. Ja, één keer kon ik het niet laten. Toen zei iemand in het Engels: dank dat je weer hebt verloren. Kostte me een paar duizend euro. Ik zei: no problem. Geen medelijden mee. Haha.’’
Serieuzer neemt Max het als de afzender van een Instagram- of Facebookbericht hem geld biedt om een set of een hele wedstrijd te verliezen. Zoals laatst. Toen kreeg Houkes het volgende bericht: ,verlies morgen dan, je krijgt 3,13 (quotering, red.) voor je tegenstander. Dan geef ik je 2000’. Houkes: ,,Die geef ik direct door aan de Tennis Integrity Unit in Londen. Dat moet ik ook doen, anders kunnen ze mij ervan verdenken mee te werken. Prima, vind ik. Al heb ik hier niets meer van gehoord.’’
