Jearl Margaritha (voorop, met nummer 16) in duel met Canada's Zorhan Bassong in het duel van zaterdag tijdens de Gold Cup. Foto: AP Photo/Michael Wyke
Curaçao verloor in de nacht van dinsdag op woensdag in de blessuretijd van Honduras (2-1) en is daarmee uitgeschakeld in de Gold Cup. Flankenflitser Jearl Margaritha, geboren en getogen in Groningen-stad, gaat zich nu weer richten op zijn club in de woestijn van Arizona. Maar voor hetzelfde geld had hij nu in Kerkrade gevoetbald.
De laatste acht bereiken van de Gold Cup, zo ongeveer de evenknie van het EK, maar dan van Midden- en Noord Amerika. Het was een prestatie van formaat geweest, want nog nooit kwam Curaçao, dit jaar onder leiding van Dick Advocaat, zo ver in een eindtoernooi. Winst tegen Honduras, dat eerder met 6-0 van Canada verloor, was nodig en leek haalbaar. Maar het mocht niet zo zijn.
Blunder
Honduras opende al na een halfuur de score met een prachtig afstandsschot van Jorge Alvarez, maar nog voor rust kwam Curaçao, met Margaritha in de basis als rechtsbuiten, langszij. Een enorme blunder van de Hondurese keeper Menjivar, die een hoekschop van Jeremy Antonisse knullig in zijn doel werkte, zorgde voor de 1-1.
Antonisse, in 2023 een halfjaartje actief voor FC Emmen, was in de vorige wedstrijd tegen Canada al cruciaal gebleken voor Curaçao, hij maakte toen diep in blessuretijd de gelijkmaker (1-1).
Geen Bacuna’s, wel Locadia
Tegen Honduras had er zeker meer in gezeten voor de mannen van Dick Advocaat, die de gebroeders Leandro en Juninho Bacuna vanwege schorsingen moesten missen. Curaçao had een groot deel van de tweede helft een overwicht en er kwamen grote kansen voor onder meer Jürgen Locadia.
De geboren Emmenaar had van Advocaat weer een basisplek toebedeeld gekregen, maar hij wist die niet te bekronen met een doelpunt. Locadia, als diepste spits geposteerd, kopte en schoot op het doel van Menjivar.
Droom aan diggelen
Maar de Hondurese goalie was na rust wél scherp en ranselde ook inzetten van Juventus-talent Livano Comenencia uit zijn doel, al werd hij ook een paar maal geholpen door paal en lat.
Waar Curaçao kans op kans verprutste, was Honduras in blessuretijd wel trefzeker: Luis Palma schoot bij een uitbraak in het strafschopgebied met links de droom van Curaçao aan diggelen: 2-1. Curaçao, dat eerder gelijkspeelde tegen El Salvador (0-0) en Canada (1-1) kan naar huis.
Jearl Margaritha (rechts in het blauw) als 19-jarige aanvaller van vv Hoogeveen. Hij duelleert hier met Alcides-speler Brecht van Zomeren. Foto: Gerrit Boer
Thuiswedstrijd
En dus kan ook Jearl Margaritha, die tegen Honduras als rechtsbuiten in de basis stond maar geen uitgespeelde kans kreeg, zich weer richten op zijn club Phoenix Rising, zo’n duizend kilometer verderop naar het oosten, in de woestijn van Arizona.
Want bij die club op het tweede Amerikaanse niveau vervolgde hij zijn carrière, die hem bracht langs de jeugd van FC Groningen, vv Hoogeveen, FC Emmen, Almere City FC, TOP Oss en als laatste FC Sabah in Bakoe (Azerbeidzjan).
Contract verbroken
Dat hij in de Amerikaanse woestijn terecht zou komen, nee, dat had de Stadjer een jaartje geleden ook niet gedacht. We spraken hem kort voor de wedstrijd tegen Honduras, telefonisch vanuit het spelershotel in San José, California. ,,Ik was met wat chaos weggegaan uit Bakoe’’, vertelt Margaritha.
,,Daar had ik nog een contract voor drie jaar, maar het liep niet echt lekker daar. Ik had wat gedoe met de trainer en wilde daarom wel weg. Uiteindelijk besloten we van beide kanten mijn contract te verbreken.’’
Groninger Jearl Margaritha (midden) als rechtsbuiten van Sabah FK in Azerbeidzjan. Foto: Sabah FK
Terug naar huis in de Korrewegwijk
Margaritha keerde in de zomer van 2024 terug naar huis, naar de Korrewegwijk in ‘Stad’, waar hij weer bij zijn familie ging wonen. ,,Eigenlijk ben ik gewoon een Groningse boer hoor, haha. De stad Groningen is mijn thuis en zal dat altijd blijven.”
Maar Kerkrade lonkte ook, in de zomer van vorig jaar. ,,Ik kon een maand meetrainen bij Roda JC’’, zegt Margaritha, ,,bij mijn oude trainer Bas Sibum die ik van FC Emmen ken. Daar leek ik ook een contract te krijgen, maar dat ging op het laatste moment niet door. Bij Roda waren ze wat huiverig voor de problemen die ik had met FC Sabah. Wat ik wel kan begrijpen.’’
Onder Pa-Modou Kah
In de Korrewegwijk dacht hij na over zijn toekomst, maar dat proces werd al na een paar dagen onderbroken. ,,Toen belde Phoenix Rising’’, zegt Margaritha. ,,Ja, daar denk je ook niet direct aan natuurlijk, als je een nieuwe club zoekt. Maar het was snel rond. Ik wilde graag voetballen, ze zaten daar nog midden in het seizoen en dankzij de trainingen bij Bas was ik nog goed fit. Dus we waren er snel uit.’’
Bij Phoenix Rising speelt Margaritha onder hoofdtrainer Pa-Modou Kah, ook al een oude bekende: Kah speelde zeven seizoenen bij Roda JC, in Kerkrade dus. ,,Hij spreekt nog altijd prima Nederlands’’, lacht Margaritha, ,,dus dat is leuk en handig. Maar er zijn meer: ook mijn teamgenoot Darius Johnson doet dat, hij speelde een paar jaar bij FC Volendam.’’
Didier Drogba is mede-eigenaar
Samen met enkele teamgenoten woont Margaritha in een buitenwijk van Phoenix, Arizona. ,,Dat is prima te doen, we eten vaak samen, gamen vaak, gaan samen erop uit. Leuk om eens mee te maken.’’
Eigenaar van Phoenix Rising is ook al een bekende: Didier Drogba, icoon van Chelsea en Ivoriaans international. De oud-spits die in 2012 met Chelsea de Champions League won en in 2017 als speler bij Phoenix Rising binnenkwam en snel mede-eigenaar werd, sprak Margaritha nog niet.
In de Western Conference van de United Soccer League (USL) is Phoenix Rising na een beroerde competitiestart opgeklommen naar de vijfde plek, op 5 punten van koploper New Mexico United. Het seizoen in de Verenigde Staten is nog niet eens halverwege en loopt nog tot eind oktober, waarna er play-offs worden gespeeld.
Winst in de Gold Cup zit er dit jaar niet meer in voor Jearl Margaritha, maar hget Protos Weeringtoernooi won hij ooit wél. Hier speelt hij (links) in 2020 in de finale, in het zwarte shirt van vv Hoogeveen. Rechts Danny Kiekebelt van Noordscheschut. Foto: Jan Anninga
Geen bijnummer
Woensdagochtend viel dus het doek voor Margaritha en Curaçao in de Gold Cup. Eerder liet Advocaat al doorschemeren dat kwalificatie voor het komende WK absolute prioriteit heeft voor Curaçao, dat zich kort voor de Gold Cup plaatste voor de laatste (groeps-)fase van het kwalificatietoernooi, waarin het vanaf september een ticket kan bemachtigen voor het WK van 2026 in de Verenigde Staten, Mexico en Canada.
Of Advocaat dan ook nog coach is van Curaçao is niet zeker, zijn contract liep in principe tot en met de Gold Cup. Margaritha heeft wel vertrouwen in een mogelijke WK-deelname, die uniek zou zijn voor het Caribische eiland. ,,We hebben een goede groep, met spelers die allemaal op niveau spelen. Kijk naar jongens als Comenencia en Joshua Brenet, de Bacuna’s. Ik denk dat we het qua kwaliteit zouden moeten kunnen redden, daar ben ik van overtuigd. Maar we moeten het wel laten zien.'’
Warme band met de Bacuna’s
Met de teamgeest zit het wel goed, zegt Margaritha. en zeker met de ‘Groningse afdeling’ van het team van Curaçao. Want met Leandro en Juninho Bacuna is Margaritha zo’n beetje opgegroeid. ,,Ik ken ze al vanaf mijn jonge jaren, als klein jongetje. Ik ken hun ouders, hun familie. Dus dat is een warme band. Ik hoop dat we ver gaan komen met dit team in de WK-kwalificatie. Daar gaan we alles aan doen.’’
